Η #1 συνήθεια που καταστρέφει τις φιλίες

Η συνήθεια που μπορεί να καταστρέψει μια φιλία είναι η μη αμοιβαιότητα: μια επαναλαμβανόμενη ανισορροπία στο να δίνεις, να ακούς, να είσαι παρών και να σέβεσαι τις ανάγκες του άλλου. Καμία φιλία δεν είναι απόλυτα ίση κάθε μέρα, αλλά όταν ένα άτομο λαμβάνει συνεχώς περισσότερη υποστήριξη απ’ όση προσφέρει, η σχέση μπορεί να αρχίσει να μοιάζει εξαντλητική αντί για ωφέλιμη.

Αυτό έχει σημασία επειδή η φιλία δεν είναι απλώς μια κοινωνική πολυτέλεια. Οι υγιείς φιλίες μπορούν να υποστηρίξουν τη συναισθηματική ευεξία, να μειώσουν την μοναξιά και να βοηθήσουν τους ανθρώπους να αντιμετωπίσουν το άγχος. Αλλά όταν μια φιλία γίνεται μονόπλευρη για πολύ καιρό, μπορεί να δημιουργήσει δυσαρέσκεια, ενοχές και συναισθηματική κόπωση.

Πώς μοιάζει η μη αμοιβαιότητα σε μια φιλία;

Η μη αμοιβαιότητα δεν είναι πάντα προφανής. Δεν είναι μόνο ο φίλος που δεν στέλνει ποτέ μηνύματα, δεν επισκέπτεται ή δεν βοηθάει ποτέ. Μερικές φορές η φιλία εξακολουθεί να φαίνεται ενεργή, αλλά η συναισθηματική ανταλλαγή συνεχίζει να κλίνει προς μια κατεύθυνση.

Συνηθισμένα σημάδια:

• Πάντα ο ένας είναι που ξεκινάει σχέδια ή επικοινωνεί για να δει τι κάνει ο άλλος
• Ο άλλος εκφράζει τις ανησυχίες του για μεγάλα χρονικά διαστήματα, αλλά σπάνια ρωτά για εσάς
• Τα προβλήματά σας ελαχιστοποιούνται ή ανακατευθύνονται γρήγορα πίσω σε αυτούς
• Τα όριά τους αντιμετωπίζονται ως σταθερά, ενώ τα δικά σας αγνοούνται
• Τελειώνετε μια συζήτηση και σας έχει αφήσει μια αίσθηση εξάντλησης, ενοχής ή ότι απλά «ήσασταν αόρατοι» καθ’ όλη τη διάρκεια

Το καταστροφικό κομμάτι είναι το μοτίβο. Ένας φίλος που περνάει θλίψη, ασθένεια, γονεϊκότητα, εξάντληση ή κρίση μπορεί να χρειάζεται περισσότερη υποστήριξη για μια περίοδο. Αυτό είναι φυσιολογικό. Το πρόβλημα είναι όταν η ανισορροπία γίνεται η δομή της φιλίας.

Γιατί η μονόπλευρη φιλία είναι τόσο εξαντλητική;

Η φιλία λειτουργεί εν μέρει, επειδή δίνει στους ανθρώπους μια αίσθηση αμοιβαίας φροντίδας. Όταν είστε παρών για κάποιον, περιμένετε (όχι συναλλακτικά, αλλά συναισθηματικά) ότι και η εσωτερική σας ζωή έχει σημασία.

Όταν αυτό δεν συμβαίνει, το σώμα μπορεί να καταγράψει άγχος πριν το μυαλό έχει μια σαφή εξήγηση. Μπορεί να αισθάνεστε ένταση πριν από τη συνάντηση, εκνευρισμό μετά από συζητήσεις ή απρόσμενη ενοχή επειδή βαθιά μέσα αρχίζετε να θέλετε μια απόσταση από τον άλλον. Αυτό μπορεί να συμβεί επειδή η φιλία εξακολουθεί να έχει ζεστασιά, ιστορία ή στοργή, καθιστώντας την ανισορροπία πιο δύσκολο να αναγνωριστεί.

Έρευνες για την αμοιβαιότητα στη φιλία υποστηρίζουν την ιδέα ότι η αμοιβαία σύνδεση έχει σημασία πέρα από το να έχεις περισσότερους φίλους ή συχνή επαφή. Η ποιότητα και η ισορροπία είναι συχνά πιο σημαντικές από τον αριθμό των αλληλεπιδράσεων.

Πώς μπορούν τα «όρια» να γίνουν μέρος του προβλήματος

Τα όρια είναι υγιή όταν προστατεύουν και τους δύο φίλους. Γίνονται επιβλαβή όταν το ένα άτομο θέτει όρια μόνο για να προστατεύσει τη δική του άνεση, ενώ αγνοεί/απορρίπτει τις ανάγκες του άλλου.

Για παράδειγμα, ένας φίλος μπορεί να περιμένει κατανόηση όταν χρειάζεται χώρο, αλλά να προσβάλλεται όταν κι εσύ χρειάζεσαι τον ίδιο. Ή μπορεί συχνά να απορρίπτει σχέδια επειδή προστατεύει την ενέργειά του, αλλά να εξακολουθεί να περιμένει άμεση συναισθηματική διαθεσιμότητα όταν είναι αναστατωμένος.

Αυτό δεν είναι αληθινός αμοιβαίος σεβασμός. Είναι ένα μονόπλευρο σύστημα κανόνων και με την πάροδο του χρόνου μπορεί να κάνει το ένα άτομο να νιώθει λιγότερο σημαντικό στη φιλία.

Πώς επιδιορθώνεται μια φιλία που μοιάζει μονόπλευρη;

Το πρώτο βήμα είναι να περιγράψετε το μοτίβο χωρίς να επιτεθείτε στο άλλο άτομο. Μια χρήσιμη συζήτηση θα μπορούσε να επικεντρωθεί στο πώς αισθάνεστε τη δυναμική της φιλίας και τι θα τη βοηθούσε να φαίνεται πιο αμοιβαία.

Θα μπορούσατε να πείτε:

• «Εκτιμώ τη φιλία μας, αλλά τελευταία νιώθω ότι κυρίως ακούω και δεν ακούγομαι».
• «Θέλω να σε στηρίξω, αλλά χρειάζομαι επίσης χώρο για όσα περνάω».
• «Μπορούμε να καταβάλουμε μεγαλύτερη προσπάθεια για να τσεκάρουμε τακτικά ο ένας τον άλλον ως προς το πώς είμαστε και πώς περνάμε;»

Ένας φίλος που νοιάζεται μπορεί να μην συνειδητοποιεί την ανισορροπία και μπορεί να αντιδράσει με ανησυχία. Αλλά αν γίνει αμυντικός, απορριπτικός ή συνεχίσει το ίδιο μοτίβο, ίσως είναι καιρός να πάρετε μεγαλύτερη απόσταση.

Πότε η απόσταση είναι η πιο υγιής επιλογή;

Δεν χρειάζεται κάθε φιλία να τελειώνει δραματικά. Κάποιες απλώς χρειάζονται λιγότερη πρόσβαση στον χρόνο και τη συναισθηματική σας ενέργεια. Η απόσταση μπορεί να είναι πιο υγιής αν νιώθετε επανειλημμένα ότι σας χρησιμοποιούν, σας απορρίπτουν, σας πιέζουν ή ότι έχετε εξαντληθεί συναισθηματικά.

Η φιλία δεν πρέπει να απαιτεί αυτό-διαγραφή. Ένας ισχυρός δεσμός μπορεί να επιβιώσει από την ειλικρίνεια, την προσαρμογή και την αμοιβαία ευθύνη. Ένας μονόπλευρος δεσμός συχνά δεν μπορεί, επειδή μόνο ένα άτομο κάνει τη συναισθηματική δουλειά.

Συχνές Ερωτήσεις

Πρέπει κάθε φιλία να είναι απόλυτα ισότιμη;

Όχι. Η υγιής φιλία αλλάζει φυσικά ανάλογα με τις συνθήκες της ζωής. Η ανησυχία είναι ένα μακροπρόθεσμο μοτίβο όπου μονίμως κυριαρχούν οι ανάγκες μόνο του ενός ατόμου.

Είναι εγωιστικό να αποτραβηχτώ από έναν εξαντλητικό φίλο;

Όχι. Η προστασία της συναισθηματικής σας ευεξίας δεν είναι εγωιστική, ειδικά αν έχετε ήδη προσπαθήσει να επικοινωνήσετε το πρόβλημα.

Συμπέρασμα

Η #1 συνήθεια που καταστρέφει τις φιλίες δεν είναι ένα λάθος ή μια πολυάσχολη περίοδος. Είναι η συνεχής μη αμοιβαιότητα: ένα άτομο λαμβάνει επανειλημμένα υποστήριξη, προσοχή και ευελιξία χωρίς να προσφέρει την ίδια φροντίδα σε αντάλλαγμα.

Οι υγιείς φιλίες δεν απαιτούν τέλεια ισορροπία, αλλά απαιτούν αμοιβαίο σεβασμό. Όταν και οι δύο άνθρωποι αισθάνονται ότι τους βλέπουν, τους υποστηρίζουν και τους επιτρέπεται να έχουν ανάγκες, η φιλία γίνεται πηγή δύναμης και όχι έντασης.

Πηγές:
psychologytoday.com
apa.org
mayoclinic.org
nih.gov