Νόσος Graves: Η συχνότερη αιτία ενός υπερδραστήριου θυρεοειδή!

Ο θυρεοειδής αδένας ενδέχεται να παρουσιάσει πολλαπλές παθήσεις, οι οποίες μπορεί να αφορούν συχνά επηρεάζουν την ορμονική λειτουργικότητά του και ως εκ τούτου την παραγωγή των θυρεοειδικών ορμονών.

Η νόσος graves αποτελεί ένα αυτοάνοσο νόσημα, ενώ ταυτόχρονα συνιστά και την συνηθέστερη αιτία υπερθυρεοειδισμού (υπερδραστηριότητας του θυρεοειδούς αδένα).

Εν αντιθέσει με τις υπόλοιπες αιτίες πρόκλησης υπερθυρεοειδισμού, η νόσος graves επηρεάζει, πέραν του θυρεοειδούς αδένα, και άλλα όργανα του ανθρώπινου σώματος, με την ειδοποιό αυτή διαφορά να την διαχωρίζει από τις υπόλοιπες αιτίες υπερθυρεοειδισμού.

Που οφείλεται η νόσος graves;

Η νόσος graves προκαλείται από κάποια αυτοαντισώματα, τα επονομαζόμενα αντισώματα TRAb, τα οποία παράγονται από τον ίδιο τον θυρεοειδή αδένα, ενώ στη συνέχεια προσδένονται στον υποδοχέα της TSH των θυρεοειδικών κυττάρων, με τελικό αποτέλεσμα την αδιάκοπη διέγερση του θυρεοειδούς αδένα και συνεπώς την αθρόα παραγωγή θυρεοειδικών ορμονών (Τ₃ και Τ₄). Η αθρόα αυτή παραγωγή και απελευθέρωση των θυρεοειδικών ορμονών στο αίμα έχει ως αποτέλεσμα την πρόκληση του υπερθυρεοειδισμού.

Η κληρονομικότητα αναμφίβολα διαδραματίζει σημαντικό ρόλο στην παθογένεση της νόσου graves, με τις πλέον πρόσφατες επιστημονικές μελέτες να αναδεικνύουν, επίσης, πως το κάπνισμα και το γυναικείο φύλο αποτελούν τους δύο σημαντικότερους προδιαθεσικούς παράγοντες της νόσου.

Ποια συμπτώματα θα μας οδηγήσουν στη διάγνωση;

Οι ασθενείς που πάσχουν από τη νόσο graves θα παρουσιάσουν τα κλασικά συμπτώματα και σημεία του υπερθυρεοειδισμού σε εντονότατο, ωστόσο, βαθμό, εκ των οποίων κυριαρχούν η ταχυκαρδία και το αίσθημα παλμών, η έντονη εφίδρωση, η αυπνία, η νευρικότητα, η κόπωση και μυϊκή αδυναμία, η ανεξήγητη απώλεια σωματικού βάρους, ενώ στις γυναίκες ασθενείς οι μεταβολές του εμμηνορρυσιακού κύκλου δεν είναι καθόλου σπάνιες.

Σε αντίθεση με τις υπόλοιπες αιτίες υπερθυρεοειδισμού, η νόσος graves προκαλεί επιπρόσθετα και εκδηλώσεις από άλλα όργανα του σώματος, στις οποίες συγκαταλέγονται:

• Ο εξόφθαλμος (graves οφθαλμοπάθεια)
• Η βρογχοκήλη (διόγκωση του θυρεοειδούς αδένα)
• Το οίδημα των κάτω άκρων.

Η ενδελεχής αξιολόγηση του συνόλου των συμπτωμάτων και σημείων αυτών, σε συνδυασμό με την μέτρηση στο αίμα των επιπέδων των αυτοαντισωμάτων TRAb, είναι ικανά να θέσουν με απόλυτη ασφάλεια τη διάγνωση της νόσου graves.

Ποια είναι η θεραπεία της νόσου graves;

Δεδομένης της αυτοάνοσης μορφής της νόσου, πολλαπλές μορφές θεραπείας υπάρχουν για την νόσο graves, με τις τρείς κύριες θεραπευτικές μορφές να περιλαμβάνουν:

• Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα
• Το ραδιενεργό ιώδιο
• Την χειρουργική θεραπεία.

Σαφέστατα, κάθε μορφή θεραπείας χαρακτηρίζεται από τις αντίστοιχες ενδείξεις, αντενδείξεις, περιορισμούς καθώς και από τα αντίστοιχα θεραπευτικά αποτελέσματα.

Η αντιθυρεοειδική φαρμακευτική αγωγή στοχεύει στον περιορισμό της παραγωγής θυρεοειδικών ορμονών και καθ’ επέκταση στη μετατροπή της ενεργού μορφής της νόσου graves σε λανθάνουσα μορφή. Τα αντιθυρεοειδικά φάρμακα παρουσιάζουν μία αρκετά καλή αποτελεσματικότητα στον έλεγχο της νόσου, η διακοπή τους, ωστόσο, συνοδεύεται από ένα υψηλό ποσοστό υποτροπής (επανεμφάνισης) της νόσου, διότι η χορήγησή τους εφόρου ζωής αντενδείκνυται.

Όσον αφορά στο ραδιενεργό ιώδιο, αυτή η μορφή θεραπείας στοχεύει στην καταστροφή των κυττάρων του θυρεοειδούς αδένα, με την μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητά του να αγγίζει το 80-85%. Εντούτοις, η χορήγησή του εκθέτει τους ασθενείς σε ραδιενέργεια, ενώ η χορήγησή του αντενδείκνυται στους ασθενείς που παρουσιάζουν εξόφθαλμο ή οποιασδήποτε βαρύτητας graves οφθαλμοπάθεια.

Όπως μας εξηγεί ο εξειδικευμένος χειρουργός θυρεοειδούς Δρ. Κωνσταντίνος Αποστόλου, οι πλέον πρόσφατες επιστημονικές μελέτες έχουν αποδείξει πως η χειρουργική θεραπεία αποτελεί την μοναδική και οριστική μορφή θεραπείας για την νόσο graves, καθώς και τις πιθανές επιπτώσεις της σε άλλα όργανα.

Σύμφωνα, λοιπόν, με τα πλέον πρόσφατα επιστημονικά δεδομένα, η χειρουργική θεραπεία, υπό τη μορφή της ολικής αφαίρεσης του θυρεοειδούς αδένα, παρουσιάζει πολλαπλά πλεονεκτήματα έναντι των υπολοίπων μορφών θεραπείας της νόσου graves, καθώς η χειρουργική θεραπεία χαρακτηρίζεται, συγκριτικά με τις υπόλοιπες θεραπευτικές μεθόδους, από:

• 79% ελαττωμένο κίνδυνο καρδιαγγειακού συμβάματος (οξύ έμφραγμα του μυοκαρδίου, αγγειακό εγκεφαλικό επεισόδιο, κολπική μαρμαρυγή)
• 66% ελαττωμένο κίνδυνο εμφάνισης σακχαρώδους διαβήτη
• 72% βελτίωση των ψυχολογικών διαταραχών
• Με το πλέον σημαντικό να είναι η ελάττωση κατά 64% του κινδύνου θανάτου από τη νόσο Graves και τις επιπλοκές της.

Η ανωτερότητα της χειρουργικής θεραπείας έναντι των υπολοίπων θεραπευτικών μεθόδων οφείλει να επισφραγίζεται και από την επιλογή του κατάλληλου χειρουργού για την πραγματοποίηση της ολικής θυρεοειδεκτομής. Αναμφίβολα, η χειρουργική θεραπεία της νόσου Graves αποτελεί μία απαιτητική χειρουργική επέμβαση, για την οποία η εξειδίκευση και η εμπειρία ενός εξειδικευμένου χειρουργού θυρεοειδούς εγγυώνται τα άριστα θεραπευτικά αποτελέσματα, δίχως την πρόκληση κάποιου είδους επιπλοκής, με τελικό αποτέλεσμα την οριστική ίαση των ασθενών.

Ο Δρ. Κωνσταντίνος Αποστόλου είναι Εξειδικευμένος Χειρουργός Θυρεοειδούς και Ενδοκρινών Αδένων, μετεκπαιδευθείς του Πανεπιστημίου Harvard, με μεγάλη και πολυετή εμπειρία στη διάγνωση και τη θεραπεία των ασθενών με νόσο Graves.

Για περισσότερες πληροφορίες, μπορείτε να επικοινωνήσετε με τον χειρουργό θυρεοειδούς στα τηλέφωνα 210 7709910 και 6940 167070.