Αυτοκίνητο: Η ανακύκλωση μπαταριών, το μεγάλο στοίχημα της Ευρώπης απέναντι στην κινεζική κυριαρχία

Snapshot

• Η Κίνα ελέγχει το 60%
• 80% της παγκόσμιας επεξεργασίας κρίσιμων μετάλλων για μπαταρίες και περίπου το 50%
• 60% της παγκόσμιας δυναμικότητας ανακύκλωσης μπαταριών λιθίου.
• Η Ευρώπη αυξάνει σταδιακά τη δυναμικότητα ανακύκλωσης με νέες μονάδες σε χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία, το Βέλγιο και η Σουηδία, που παράγουν δευτερογενή υλικά για νέες μπαταρίες.
• Παρά την πρόοδο, σημαντικές ποσότητες αποβλήτων μπαταριών εξακολουθούν να εξάγονται από την Ευρώπη στην Ασία, περιορίζοντας την κυκλική οικονομία και την αυτονομία της ΕΕ.
• Η ΕΕ θα μπορούσε έως το 2035 να αποφύγει την εισαγωγή άνω των 80.000 τόνων λιθίου μέσω της ενίσχυσης της ανακύκλωσης, καλύπτοντας την παραγωγή περίπου 2,5 εκατομμυρίων ηλεκτρικών οχημάτων.
• Η Ευρώπη χρειάζεται ταχύτερο ρυθμό ανάπτυξης μονάδων ανακύκλωσης, καλύτερο συντονισμό και πιο αποφασιστικές κινήσεις για να μειώσει την εξάρτηση από την Ασία και να αξιοποιήσει πλήρως τις πρώτες ύλες της.

Snapshot powered by AI

Η Κίνα παραμένει ο κυρίαρχος παίκτης στην παγκόσμια αλυσίδα των μπαταριών. Επεξεργάζεται περίπου το 60%-70% του λιθίου και του νικελίου και το 70%-80% του κοβαλτίου που χρησιμοποιούνται διεθνώς, τόσο από πρωτογενείς όσο και από ανακυκλωμένες πρώτες ύλες.

Την ίδια στιγμή, παράγει το μεγαλύτερο μέρος των βασικών υλικών που απαιτούνται για την κατασκευή μπαταριών: περίπου το 75%-80% των καθοδικών υλικών και πάνω από το 90% των ανόδων γραφίτη, σύμφωνα με την έκθεση Global EV Outlook της Διεθνούς Οργάνωσης Ενέργειας για την ανακύκλωση και την κυκλικότητα των μπαταριών.

Η υπεροχή της Κίνας δεν περιορίζεται στην παραγωγή. Η χώρα διαθέτει και περίπου το 50%-60% της παγκόσμιας δυναμικότητας ανακύκλωσης μπαταριών λιθίου, ενώ η Ευρώπη περιορίζεται περίπου στο 15%-20%.

Η Ευρώπη ανεβάζει ρυθμούς

Τα τελευταία χρόνια, ωστόσο, η εικόνα στην Ευρώπη αρχίζει να αλλάζει. Η δυναμικότητα ανακύκλωσης αυξάνεται σταδιακά, δείχνοντας ότι η κυκλική οικονομία των μπαταριών περνά πλέον από τη θεωρία στην πράξη.

Παλαιότερα, μεγάλες ποσότητες της λεγόμενης black mass —του ενδιάμεσου προϊόντος που προκύπτει από την ανακύκλωση μπαταριών— έφευγαν για την Ασία, όπου γινόταν η τελική ανάκτηση των μετάλλων.

Σήμερα, έχουν δημιουργηθεί νέες μονάδες σε χώρες όπως η Γερμανία, η Γαλλία, το Βέλγιο και η Σουηδία. Οι μονάδες αυτές μπορούν να μετατρέπουν την black mass σε θειικά άλατα νικελίου, κοβαλτίου και λιθίου, υλικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν ξανά στην παραγωγή νέων μπαταριών.

Παρά την πρόοδο, όμως, το πρόβλημα παραμένει. Σημαντικές ποσότητες πολύτιμων αποβλήτων μπαταριών εξακολουθούν να εξάγονται από την Ευρώπη προς χώρες της Ασίας. Και αυτό συμβαίνει την ώρα που η ΕΕ προσπαθεί να κρατήσει εντός των συνόρων της όσο το δυνατόν περισσότερες κρίσιμες πρώτες ύλες.

Η χαμένη ευκαιρία για την Ευρώπη

Η αδυναμία της Ευρώπης να κλείσει αυτό το κενό σημαίνει ότι χάνει μια σημαντική ευκαιρία. Αντί να αξιοποιεί τα απόβλητα μπαταριών ως πηγή δευτερογενών πρώτων υλών, εξακολουθεί σε μεγάλο βαθμό να εξαρτάται από τρίτες χώρες.

Σε βάθος χρόνου, η ανακύκλωση μπορεί να εξελιχθεί σε ένα από τα βασικά εργαλεία της Ευρώπης για τη μείωση των εξαρτήσεων από την Ασία. Η ΕΕ εξακολουθεί σήμερα να βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις εισαγωγές λιθίου, νικελίου και κοβαλτίου.

Με την ενίσχυση της ανακύκλωσης, η Ευρώπη θα μπορούσε έως το 2035 να αποφύγει την εισαγωγή άνω των 80.000 τόνων λιθίου. Πρόκειται για ποσότητα ικανή να καλύψει την παραγωγή περίπου 2,5 εκατομμυρίων ηλεκτρικών οχημάτων.

Το δυναμικό υπάρχει. Εκείνο που λείπει είναι η ταχύτητα και ο καλύτερος συντονισμός. Με την αξία της black mass να ανεβαίνει, η Ευρώπη δεν έχει την πολυτέλεια να αφήνει αυτά τα υλικά να φεύγουν. Χρειάζεται περισσότερες μονάδες, καλύτερη οργάνωση και πιο αποφασιστικές κινήσεις, αν θέλει να καλύψει το χαμένο έδαφος των προηγούμενων ετών.