Κι όμως, η αυτοδυναμία της ΝΔ είναι ακόμα αρκετά πιθανή…

Σε όλες τις δημοσκοπήσεις, η παράταξη της Νέας Δημοκρατίας είναι πρώτη, το… ΕΛΑΣ του πωλητή της Μακεδονίας, Αλέξη Τσίπρα, βρίσκεται δεύτερο, με τρίτο το ΠΑΣΟΚ, με τον Νίκο Ανδρουλάκη να έχει χάσει κυριολεκτικά τον ύπνο του…. το “κάτι σαν κόμμα” της Μαρίας Καρυστιανού φαίνεται να γκρεμίζεται προς την πέμπτη θέση, πίσω ακόμα και από το κόμμα Βελόπουλου, ενώ μεγάλες απώλειες σημειώνει και η Πλεύση Ελευθερίας της Ζωής Κωνσταντοπούλου. Τέλος ο πάλαι ποτέ μεγαλόστομος και θρασύς ΣΥΡΙΖΑ φαίνεται στην κυριολεξία να εξαϋλώνεται και να μετοικίζει μόνιμα πλέον… στα Σφακιά.

Με μια κατακερματισμένη αντιπολίτευση, ανάδελφη, σκόρπια, με το κάθε κομμάτι της για τη δική του ματαιοδοξία, με έναν Αλέξη Τσίπρα να παλεύει να βγει από κάποιο σκονισμένο κομοδίνο της ιστορίας, με μια “κυριούλα” να ψάχνει μοντελάκια να φορέσει, προκειμένου να παραστήσει τον πιο παράταιρο αρχηγό κόμματος, με τον Ανδρουλάκη να βλέπει τους τίτλους τέλους να πλησιάζουν και τους υπόλοιπους να προσπαθούν να κρατήσουν… τη δουλειά τους, ο Κυριάκος Μητσοτάκης φαίνεται να οδηγεί μόνος του στον μονόδρομο προς την κάλπη, με την δυναμική που καταγράφεται σήμερα να ευνοεί σημαντικά τη Νέα Δημοκρατία. Η εμφανής αδυναμία των κομμάτων της αντιπολίτευσης να διαμορφώσουν σοβαρό και αξιόπιστο εναλλακτικό δρόμο ενόψει των επικείμενων βουλευτικών εκλογών, λειτουργεί ξεκάθαρα υπέρ της κυβέρνησης και από την καθαρά πολιτική σκοπιά, η όποια απόσταση από τα ποσοστά για την αυτοδυναμία, δεν είναι ανέφικτο να καλυφθεί.

Οι πολίτες δεν μπορούν -όσο και να ψάχνουν, να βρουν μέσα στα κούφια λόγια της “κατ’ όνομα” μόνον αντιπολίτευσης, έστω και μια αχνή… υποτυπώδη πρόταση για τους ίδιους και τη χώρα! Από όσα ακούνε να ψελλίζονται, το μόνο που αποκομίζουν είναι απογοήτευση, ανασφάλεια και θυμό, μιας και γνωρίζουν, πως αν υπήρχε μια σοβαρή και εποικοδομητική αντιπολίτευση, η κυβέρνηση θα ήταν κι αυτή σίγουρα καλύτερη, γιατί θα ένιωθε την ανάσα εκείνων που την παρακολουθούν στον αυχένα της… Η αντιπολίτευση αποτελεί - θέλουμε δε θέλουμε - θεσμικό ρόλο για να λειτουργεί μια εκλεγμένη κυβέρνηση απαδοτικά για τη χώρα και τους πολίτες της. Ο ελληνικός λαός εδώ στάθηκε άτυχος, διότι κληρονόμησε μια κάκιστη, κακόπιστη, κακεντρεχή και “λίγη” αντιπολίτευση, με ηγέτες που θυμίζουν τους καπετανέους εκείνους, που… “όταν αρμενίζουν, δεν ξέρουν πού πάνε και όταν πιάνουν γη, δεν ξέρουν πού βρίσκονται…”.

Κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει το ένστικτο και την ικανότητα του Κυριάκου Μητσοτάκη να αφουγκράζεται, να εντοπίζει λάθη και να προχωρεί σε διορθωτικές ενέργειες -αρκετές φορές όμως, καθυστερώντας αρκετά- και να συνθέτει την στρατηγική της παράταξης, προχωρώντας στις απαραίτητες θεραπείες των εντοπισθέντων αδυναμιών ή/και των όποιων στρεβλώσεων διαπιστωθούν στην κυβερνητική πορεία…

Η σημαντικότερη ίσως και μοναδική σοβαρή μεταβλητή για τη Νέα Δημοκρατία και τον Κυριάκο Μητσοτάκη είναι οι προθέσεις του πρώην πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά, που όπως ακούγεται από σοβαρές πηγές, θα δημιουργήσει -όταν εκείνος κρίνει, νέο πολιτικό κόμμα δίπλα και δεξιά της Νέας Δημοκρατίας. Ό,τι και να συμβεί όμως, όπως και να διαμορφωθούν οι καταστάσεις, κεντρικός πυλώνας στην πολιτική σκηνή της χώρας και στην επόμενη κυβέρνηση θα είναι η Νέα Δημοκρατία, σε κάθε περίπτωση όμως, με σημειολογική στροφή προς τα δεξιά!

Αξίζει πάντως να σημειωθεί, πως από τη μία, δεν υπάρχει προηγούμενο στα μεταπολιτευτικά χρόνια, ενός εν ενεργεία πρωθυπουργού, που να προηγείται με τεράστια διαφορά στις δημοσκοπήσεις, ως ο καταλληλότερος για πρωθυπουργός, λίγους μήνες πριν διεκδικήσει το αξίωμα αυτό για τρίτη τετραετία, ενώ από την άλλη, δεν υπάρχει προηγούμενο, ένας πρωθυπουργός να κέρδισε τρίτη συνεχόμενη θητεία στα πηδάλια της χώρας. Πάντως, Κυριάκος Μητσοτάκης και Νέα Δημοκρατία κινούνται σταθερά γύρω σε ένα ποσοστό κοντά στο 30%, σε “καταλληλότητα για πρωθυπουργός” και σε “εκτίμηση ψήφου” αντίστοιχα, ποσοστό που μόνον αμελητέο δεν μπορεί να θεωρηθεί.

Είναι πάντως και σε κάθε περίπτωση γεγονός, πως απομένει σίγουρα αν όχι άπλετος, αρκετός χρόνος ως τις επόμενες βουλευτικές εκλογές και στην τελική έκβαση θα παίξουν σημαντικό ρόλο τρεις κομβικοί παράμετροι:

• οι “πολιτικές συνθήκες” που θα έχουν τότε διαμορφωθεί,
• τα “πολιτικά γεγονότα” που θα υφίστανται εκείνη τη χρονική περίοδο,
• …καθώς και η όποια “πολιτική δυναμική” θα έχει διαμορφωθεί από τα κόμματα.

Κοντός ψαλμός λοιπόν…

ΥΓ: και ποτέ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι υπάρχει πάντα και ο φόβος για μία “κυβέρνηση μειοψηφίας” με τη συνεργασία της ΕΛ.Α.Σ του Τσίπρα με άλλα μικρότερα αριστερά και κεντροαριστερά κόμματα, σε περίπτωση που η ΝΔ εισπράξει ένα χαμηλό ποσοστό που θα κυμαίνεται κάτω από το 25% και αυτό σίγουρα θα ήταν τραγικό για την Ελλάδα και τους Έλληνες και βούτυρο στο ψωμί των Τούρκων!