Η «Οδύσσεια» του Μέσι: Γιατί όλη η Ελλάδα έγινε... Αλμπισελέστε περιμένοντας να φτάσει στην Ιθάκη
Ίσως, ο «Όμηρος του ποδοσφαίρου» θέλει στην δική του Οδύσσεια, στο δικό του έπος, ο ήρωας -που πριν τριάμισι χρόνια κατέκτησε την Τροία- να κερδίσει ακόμα μία μάχη απέναντι στους νεότερους «μνηστήρες» του τροπαίου
Snapshot
- Τα δύο γκολ της Αργεντινής απέναντι στην Αγγλία προκάλεσαν ενθουσιασμό στην Ελλάδα, συγκρίσιμο με τον πανηγυρισμό του Χαριστέα στο Euro 2004.
- Ο Λιονέλ Μέσι έχει κερδίσει την αγάπη των Ελλήνων φιλάθλων, που τον στηρίζουν στο τελευταίο του Μουντιάλ.
- Το φετινό Μουντιάλ επιβεβαίωσε την ανωτερότητα του Μέσι έναντι του Ρονάλντο και ανοίγει τη συζήτηση για τη θέση του δίπλα σε θρύλους όπως ο Μαραντόνα και ο Πελέ.
- Η Ελλάδα έχει ιστορικά προτίμηση σε άλλες λατινοαμερικάνικες και ευρωπαϊκές ομάδες, αλλά η παρουσία του Μέσι άλλαξε αυτή τη δυναμική υπέρ της Αργεντινής.
Τα δύο γκολ της Αργεντινής απέναντι στην Αγγλία πανηγυρίστηκαν σαν τα γκολ του Χαριστέα στο Euro 2004. Το «γκοοοοοοοοοοοοοοοολ» ακούστηκε σε όλες τις γειτονιές και πολλοί περίμεναν να γεμίσουν η Ομόνοια και το Σύνταγμα με αυτοκίνητα και μηχανάκια που κάνουν τον γύρο του θριάμβου. Τελικά αυτό δεν έγινε, αλλά υπάρχει και η Κυριακή.
Υπερβολή τα παραπάνω; Ίσως... Αν και η Αγγλία παραδοσιακά έχει φιλάθλους στην Ελλάδα, το φετινό φαινόμενο με την Αργεντινή δεν έχει προηγούμενο, αλλά σίγουρα έχει όνομα: Λιονέλ Μέσι. Ο «Pulga» έχει καταφέρει να κλέψει τις καρδιές των Ελλήνων που θέλουν στο «last dance» του να σηκώσει για ακόμα μία φορα το τρόπαιο πριν περάσει στο πάνθεον ως ο κορυφαίος όλων. Γιατί μόλις τελειώσει η καριέρα του, αυτό θα είναι το επόμενο θέμα συζήτησης.
Το φετινό Μουντιάλ απάντησε στο ερώτημα «Μέσι ή Ρονάλντο» και τώρα το μόνο που μένει να απαντηθεί είναι «Μέσι ή Μαραντόνα ή Πελέ».
Αντικειμενική απάντηση φυσικά δεν υπάρχει, μόνο υποκειμενική. Το σίγουρο είναι ότι είμαστε τυχεροί όσο απολαμβάνουμε την εποχή του. Πάντα υπήρχαν και πάντα θα υπάρχουν ηγέτες, «φαινόμενα», βιρτουόζοι ποδοσφαιριστές στα Μουντιάλ, αλλά (δυστυχώς) Μέσι δεν θα υπάρξει ξανά. Κι αυτός είναι ο λόγος που μια χώρα σαν την Ελλάδα, με αγάπη στο λατινοαμερικάνικο ποδόσφαιρο αλλά όχι απαραίτητα στην Αργεντινή, έχει βαφτεί... Αλμπισελέστε.
Από το España '82 οι Έλληνες φίλαθλοι λάτρευαν κυρίως τη Βραζιλία ή κάποια ευρωπαϊκή ομάδα. Την Ιταλία του Ρόσι, την Γαλλία του Πλατινί, την Γερμανία του Ρουμενίγκε... Η Αργεντινή είχε παθιασμένους οπαδούς αλλά και ορκισμένους εχθρούς — ίσως φταίει το γεγονός ότι ήταν πιο δυναμικοί και λιγότερο «δαντελένιοι». Ίσως φταίει ότι όταν βλέπεις Ζίκο, Σοκράτες, Φαλκάο τι να σου πουν -που λέει ο λόγος- οι υπόλοιποι. Αν και οι «υπόλοιποι» είναι μύθοι του ποδοσφαίρου.
Κι όμως αυτό το άλλαξε ο Μαραντόνα το 1986. Όσοι είδαν στον Ντιέγκο έναν επαναστάτη (εντός και εκτός γηπέδου) τον λάτρεψαν και τον υποστήριξαν, όσοι είδαν έναν συνηθισμένο άνθρωπο παραδομένο στα πάθη του, τον μίσησαν.
Τώρα όμως όλα είναι διαφορετικά: ο (δικός μας) Μέσι είναι κάποιος που έχουμε ζήσει από την εφηβική του ηλικία. Εχουμε δει όλη την εξέλιξή του. Όλα τα γκολ, όλους τους αγώνες του. Πήρε τα πάντα και τώρα ετοιμάζεται να περάσει στην ιστορία ως ο GOAT όλων των εποχών. Την ίδια ώρα, η άλλοτε αγαπημένη των Ελλήνων, Βραζιλία, δείχνει πιο βαρετή και από σαπουνόπερα των '80s, ενώ οι υπόλοιποι Λατίνοι έχουν γίνει πιο «ευρωπαίοι» και μόνο η Ισπανία με το φλογερό ταμπεραμέντο της αντιστέκεται.
Ο τελικός της Κυριακής είναι ίσως ο πιο δίκαιος ανάμεσα σε δύο ομάδες που κανείς δεν θα στεναχωρηθεί αν κατακτήσουν το τρόπαιο. Ίσως, όμως, ο «Όμηρος του ποδοσφαίρου» θέλει στην δική του Οδύσσεια, στο δικό του έπος, ο ήρωας -που πριν τριάμισι χρόνια κατέκτησε την Τροία- να κερδίσει ακόμα μία μάχη απέναντι στους νεότερους «μνηστήρες» του τροπαίου. Ίσως, λοιπόν, ο 39χρονος Μέσι, που κουβαλούσε σε όλη την καριέρα του στους ώμους του ένα ολόκληρο έθνος, να πρέπει να επιστρέψει στην Ιθάκη του ως βασιλιάς πριν ολοκληρώσει ένα ταξίδι γεμάτο φουρτούνες, πειρασμούς, συγκρίσεις και μεγάλες μάχες.
