Η οικονομία της Τουρκίας βρίσκεται λίγο πριν από τα σκουπίδια
Η αλήθεια είναι, πως υπάρχει τεράστια ανησυχία και αρκετά μεγάλες δόσεις φόβου από πλευράς Τουρκίας, για το στρατηγικό βάθος του Κράτους του Ισραήλ εναντίον της, μέσω των συμμάχων του -Ελλάδας και Κύπρου και πολύ καλά κάνουν να φοβούνται, μιας και οι παλιές εποχές του καταστροφικού “κατευνασμού” έχουν περάσει ανεπιστρεπτί και η Ελλάδα έχει δυναμώσει σε μεγάλο βαθμό κοιτάζοντας πλέον τους απέναντι μας Ασιάτες γείτονές στα μάτια!
Επί της ουσίας, υπάρχουν τρεις αιτίες πολέμου στον ορίζοντα, που εν δυνάμει, θα μπορούσαν να οδηγήσουν σε πόλεμο την Τουρκία με την Ελλάδα - η "δόξα", το "συμφέρον", και το "δέος" γαρνιρισμένο με φόβο για την έκβασή του.
Σχετικά με το πρώτο -την “Δόξα", υπάρχει γενικά, η αντίληψη, που έχει δημιουργηθεί ιστορικά στους γείτονές μας εξ’ Ανατολών
Και τους τρώει τα σωθικά, πως η Ελλάδα με την Επανάσταση του 1821, ουσιαστικά έκανε το αποφασιστικό πρώτο βήμα για τη εξαΰλωση της Οθωμανικής αυτοκρατορίας που συνετελέσθη στη συνέχεια και οι Έλληνες κάποια στιγμή έφθασαν λίγο έξω από την Άγκυρα -την πρωτεύουσά τους… και αυτά οι Τούρκοι δεν τα ξεχνούν…
Ως τώρα προς τη δεύτερη παράμετρε -το "Συμφέρον" αφορά στο μανιώδες ενδιαφέρον των Τούρκων για ισότιμη συμμετοχή τους στα κέρδη από την εκμετάλλευση του ενεργειακού πλούτου του Αιγαίου μας και ολόκληρης της Ανατολικής Μεσογείου.
Σχετικά με την τρίτη παράμετρο -το "Δέος": αν και δεν υπάρχει φανερός φόβος των Τούρκων απέναντι στους κατά πολύ λιγότερους πληθυσμιακά Έλληνες, μας θεωρούν "πολυμήχανες αλεπούδες" -υπάρχει δηλαδή ένας υφέρπων φόβος μπας και… κατά κάποιο τρόπο "τους τη φέραμε" κατακούτελα με τη Συνθήκη της Λωζάννης, όπου η Ελλάδα παρ’ όλο που είχε ηττηθεί, κατάφερε να βγει καθαρή με μια τέτοια Συνθήκη στην τσέπη, μη πληρώνοντας ούτε μια δεκάρα τσακιστή για πολεμικές αποζημιώσεις, που λυσσαλέα απαιτούσαν οι Τούρκοι.
Ακριβώς γι’ αυτό το λόγο προσπαθούν με κάθε τρόπο και μέσο να ανατινάξουν κυριολεκτικά τη Συνθήκη της Λωζάννης, την οποία άλλωστε παραβιάζουν κάθε μέρα σε στεριά αέρα και θάλασσα.
Οι Ασιάτες γείτονές μας απέναντι έχουν απύθμενα κόμπλεξ με την Ελλάδα εδώ και πολλές δεκαετίες και ακολουθούν την Ελλάδα κατά πόδας, λαχανιασμένοι και καταϊδρωμένοι, αλλά το μιμητικό τους άγχος, δεν τους οδήγησε πουθενά μέχρι σήμερα!
Όταν η Ελλάδα έκανε αίτηση για ένταξη στην τότε ΕΟΚ, η Τούρκοι ακολούθησαν μια βδομάδα αργότερα, υποβάλλοντας και εκείνοι αίτηση -η χώρα μας εντάχθηκε τελικά, ενώ εκείνοι ακόμα παρακαλούν, αλλά ποτέ δεν πρόκειται να ενταχθούν!
Βέβαια μες τη φέρανε με την Κύπρο το 74’, αλλά ας όψονται οι ηλίθιοι με το πραξικόπημα του Σαμψών, που απέσυραν την Ελληνική μεραρχία από την Κύπρο και που δεν έστειλαν τα Fantom να τους διαλύσουν, διότι τότε οι γείτονές μας δεν διέθεταν κάτι αντίστοιχο για να τα αντιμετωπίσουν, όπως και τώρα με τα Rafale και το F-16 viper… και κάνουν τεμενάδες δεξιά και αριστερά μπας και αποκτήσουν κάτι αντίστοιχο που όμως είναι δύσκολο να βρεθεί… Η Ελλάδα τους μπουρδούκλωσε και επανεντάχθηκε στο ΝΑτΟ, από το οποίο είχε αποχωρήσει μετά τον Αττίλα… Η Ελλάδα ανακοινώνει θαλάσσια πάρκα και η Τουρκία μαιμουδίζοντας εκ νέου ανακοινώνει δύο δικά της, με τη μόνη διαφορά πως είναι αυθαίρετα και παράνομα… και πολλά άλλα τέτοια.
Η Άγκυρα πριν κάποιες εβδομάδες οδηγήθηκε στην υπογραφή της Κοινής Αμυντικής Συμφωνίας της Μέκκας ανάμεσα στην Τουρκία, τη Σαουδική Αραβία και το Πακιστάν βλέποντας να εδραιώνεται δίπλα της ένα ισχυρό στρατιωτικο-πολιτικό μέτωπο, Ελλάδας, Κύπρου και Ισραήλ που συνδέεται άμεσα με τις ανακατατάξεις στην Ανατολική Μεσόγειο..
Η όξυνση των σχέσεων Τουρκίας- Ισραήλ μετατράπηκε γρήγορα σε μεγάλου εύρους στρατηγική διαμάχη. Στο πλαίσιο αυτό, το Ισραήλ εμβάθυνε συστηματικά τους αμυντικούς του δεσμούς με την Ελλάδα και την Κύπρο. Η πραγματοποίηση της πολλοστής Τριμερούς Συνόδου Κορυφής τον περασμένο Δεκέμβριο και τα κοινά στρατιωτικά προγράμματα των τριών χωρών διαμόρφωσαν ένα συμπαγές και δυναμικό μπλοκ ασφαλείας. Από την σκοπιά των απέναντι,, η σύμπραξη αυτή ουσιαστικά κινείται σε περιοχές όπου τα συμφέροντα της νέο-οθωμανικής Τουρκίας συγκρούονται άμεσα με τους σχεδιασμούς των τριών εταίρων -Ελλάδος, Κύπρου και Ισραήλ, με τα περιθώρια ελιγμών της στην περιοχή να στενεύουν κατά πολύ, με την πραγματικότητα να δείχνει ξεκάθαρα, πως μένει περιορισμένη αποκλειστικά και μόνο στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ…
Έτσι με τη νέα συμφωνία που υπέγραψε με το Πακιστάν και τη Σ. Αραβία, επιδιώκει να αποκτήσει μεγαλύτερο βάθος ισχύος, μειώνοντας την ευάλωτη θέση στην οποία θεωρεί ότι περιέρχεται απέναντι στο μέτωπο των τριών που σύντομα θα γίνουν πέντε ή ακόμα και έξι. Η Τουρκία έχει τρομοκρατηθεί από το βάθος που η Ελλάδα και η Κύπρος έχουν προσφέρει στο Ισραήλ.
Η Τουρκία φοβάται τη δημιουργία ενός ισχυρού περιφερειακού συστήματος που θα επιτρέπει σε Ελλάδα, Κύπρο και Ισραήλ να λειτουργούν χωρίς να υπολογίζουν την Τουρκία και τα θέλω της και αυτό το φοβάται περισσότερο από τα ελληνικά Rafale, τα ισραηλινά F-35 ή τα νέα ενεργειακά έργα στην Ανατολική Μεσόγειο. Οι πιέσεις που ασκεί η Άγκυρα μπορεί τελικά να παράξουν το αντίθετο αποτέλεσμα από αυτό που η ίδια επιδιώκει, επιταχύνοντας με τις συμπεριφορές της, τις συμμαχίες, τις στρατιωτικές διασυνδέσεις και αμφίδρομες στρατιωτικές συνδρομές, καθώς και τους εναλλακτικούς διαδρόμους που η ίδια θεωρεί υπαρξιακές απειλές.
Τελικά, όσο περισσότερο επιχειρεί ο Ρετζέπ Ταγγίππ Ερντογάν να καταστήσει την Τουρκία αναντικατάστατη, τόσο πιο πολύ σπρώχνει τους αντιπάλους και τους ανταγωνιστές της χώρας του, να πεισμώσουν και να δημιουργήσουν στην ευρύτερη περιοχή έναν κόσμο στον οποίο η Τουρκία θα είναι πολύ εύκολο να παρακαμφθεί, και μάλιστα, χωρίς καν να ενημερωθεί... και εδώ ακριβώς μπαίνουν στην εξίσωση η Ελλάδα και η άλλη Ελλάδα -η Κύπρος.
Το Ισραήλ μαζί με Κύπρο και Ελλάδα επιδιώκει να καταστήσει την Τουρκία “μη χρήσιμη” για τη Δύση. Δεν χρειάζεται σύγκρουση με την Τουρκία ούτε είναι αναγκαίο να απομονωθεί ολοκληρωτικά. Πρέπει να δημιουργηθούν εναλλακτικές στρατιωτικές συνεργασίες, λιμάνια, εμπορικές διαδρόμος, εναλλακτικές υποδομές και πληροφοριακά δίκτυα. Πρέπει να κοπεί η αλαζονία της Τουρκίας για να μην ξαναχρησιμοποιήσει τη φράση “χωρίς εμένα δεν μπορείτε να κάνετε τίποτα”…
Και κάπου εδώ μπαίνει το “αποτρεπτικό μέσο των Σεβρών”: Δεν χρειάζεται καν να αναβιώσει η Συνθήκη των Σεβρών, ούτε να διαμελιστεί η Τουρκία. Η Τουρκία πρέπει να νιώσει τον αρχέγονο φόβο που συμβολίζει η Συνθήκη αυτή…. τον φόβο ότι η Τουρκία θα περικυκλωθεί από ένα πλέγμα χωρών, συμμαχιών και συμφερόντων, που θα την περιορίσουν σημαντικά. Το “Σύνδρομο” των Σεβρών είναι κατά βάση, ο αρχέγονος φόβος των Ασιατών γειτόνων μας, ότι κάποια στιγμή, ξένες δυνάμεις θα περικυκλώσουν και θα στραγγαλίσουν την Τουρκία. Στην ουσία, δεν είναι απαραίτητο να περικυκλωθεί η Τουρκία, αλλά να αφεθεί με τη συμπεριφορά της να ωθεί άλλα κράτη να συμμαχούν για να την αντιμετωπίσουν…
Η πραγματική ισχύς της τριμερούς αμυντική συνεργασία ως αντίβαρο στην τουρκική απειλή, πρέπει να μετατραπεί σε μόνιμο δίκτυο άμυνας, ενέργειας και υποδομών, με μετρήσιμο στρατιωτικό κόστος για την Τουρκία και μετά, άστην να ψάχνει για eurofighters, F-35, μαχητικά ΚΑΑΝ, παράνομες έρευνες και γεωτρήσεις κλπ! Όλα αυτά χρειάζονται κεφάλαια, που η Τουρκία δεν διαθέτει, ούτε μπορεί να δανειστεί από το εξωτερικό, διότι, ποιος αλήθεια θα επενδύσει χρήματα σε μία οικονομία που βρίσκεται λίγο πριν από τα σκουπίδια;
