Πολιτική... αναστήματος Γιωργάκη

Γράφει ο Χ.Κ. Λαζαρόπουλος ΑΛΛΑ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑΤΑ καταπάτησης της λεγόμενης ανοικτής και δημοκρατικής αντίληψης των κομμάτων φάνηκαν κυρίως από τη στάση των βουλευτών κ. Θωμά Ρομπόπουλου και Αλέξανδρου Αθανασιάδη. Οι αντάρτες του χθες αρκέστηκαν σήμερα στις κωλοτούμπες. Ποιος θα τους εμπιστευθεί; Ποιος θα τους ψηφίσει; Όταν ένας πολιτικός δεν έχει λόγο, είναι ανίκανος να προστατεύσει το δημόσιο συμφέρον (όπως κι αν ερμηνεύεται). Κάτι τέτοιοι θέλουν μαύρισμα κι όχι καλοκαιρινό, αλλά πολιτικό και μόνιμο.ΑΣ ΜΗΝ αναφερθούμε σε κάτι άλλους που σήκωσαν μπαϊράκια αμφισβήτησης στον κ. Γ.Α. Παπανδρέου και μόλις άρχισαν να γλείφουν μια φτερουγίτσα από το ψητό κοτόπουλο που λέγεται εξουσία, έχασαν τη λαλιά τους. Προσοχή αδέλφια μην σας κάτσουν τρίχες στο λαιμό.ΓΙΑ ΝΑ ΠΙΑΣΟΥΜΕ τα πιο σοβαρά στοιχεία που επιβεβαιώνουν τη διολίσθηση στον αυταρχισμό, ας δούμε απτά τι προωθεί ο «δημοκράτης» κ. Γ.Α. Παπανδρέου, ο οποίος αποκαλεί «πατριωτικό» ό,τι είναι «ευρωπαϊκό». Ο άνθρωπος που κόπτεται για την Ευρώπη και γράφει στα παλιά παπούτσια του γυμναστηρίου τον ελληνικό λαό έχει επιτελέσει το εξής «εθνικό πολιτικό έργο»: Οι κοινωνικές αδικίες του εν λόγω Κανονισμού έχουν υπερβεί και τις χειρότερες προσδοκίες. Ανάπηροι, βετεράνοι πολέμου, αντιστασιακοί και αγρότες παίρνουν χαμηλότερες συντάξεις. Τα ποσά για την ασφάλιση ανεργίας έχουν μειωθεί κατά μέσο όρο κατα δέκα έως δώδεκα τοις εκατό. Μειώθηκαν αυτόματα και τα ποσά κοινωνικών παροχών.