Ένας άνθρωπος που του στερούν την αξιοπρέπεια είναι ήδη νεκρός!

της Στέλλας ΜεϊμάρηΈνας συνάνθρωπος μας σήμερα πέθανε. Όχι, δεν είχε ψυχολογικά προβλήματα, όπως πιθανόν θα τους διευκόλυνε."Διάλεξε την εύκολη λύση", πολλοί σπεύσαν να πουν. Χαρακτήρισαν την πράξη του ακόμα και "λαϊκισμό". Και σαν να μην έφτανε αυτό, συνέχισαν ακόμα και μετά θάνατο να τον κατηγορούν...Έστω και τώρα θα έπρεπε να ζητήσουν συγνώμη αυτοί που στέρησαν από έναν άνθρωπο το δικαίωμα να ζει αξιοπρεπώς με τα χρήματα που τόσα χρόνια δούλεψε και δικαιούτο. Μάλιστα, ο εκπρόσωπος τύπου του ΠΑΣΟΚ, κ. Π. Μπεγλίτης, προχώρησε ένα βήμα παραπέρα, δηλώνοντας ότι "δεν ξέρουμε αν τα έφαγε αυτός ή τα παιδιά του".Δεν θα πούμε, αν υπάρχουν ηθικοί αυτουργοί ή αν θα έπρεπε κάποιοι να αισθάνονται τύψεις γι' αυτή την κατάσταση που έφεραν τη χώρα μας. Άλλωστε, η συνείδηση δεν λειτουργεί σε όλους τους ανθρώπους το ίδιο, κάποιοι δυστυχώς, την έχουν "υπνωτίσει" από καιρό.Σίγουρα κάποιοι θα κατηγορήσουν και εμάς ως λαϊκιστές. Αλλά αν η δυνατότητα να συγκινείσαι και να αισθάνεσαι συμπόνοια για το συνάνθρωπο σου σε μια τόσο ψυχρή και υπολογιστική εποχή θεωρείται λαϊκισμός, τότε ναι, μπορούμε να αποδεχθούμε το χαρακτηρισμό. Ίσως κάποιοι να προχωρήσουν ακόμα παραπέρα και να μας κατηγορήσουν ότι δήθεν προτιμάμε τη "χρεοκοπία" και την "κατάρρευση της χώρας". Και βέβαια όχι. Αλλά, δεν μπορούμε να αντιληφθούμε πως μια χώρα μπορεί να υψώσει ανάστημα, όταν οι πολίτες της είναι γονατισμένοι; Πως μπορεί να σωθεί η Ελλάδα, όταν οι Έλληνες πεθαίνουν καθημερινά;Ναι, να μας "σώσουν", αλλά με κάθε κόστος; Αξίζει, άραγε, μια σωτηρία για την οποία θυσιάζεις τα πάντα, ακόμα και τον ίδιο σου τον εαυτό;