Θρίλερ με την Ιερά Σινδόνη του Χριστού: Έρευνα - «βόμβα» επιχειρεί να ανατρέψει όσα ξέραμε
Οι ερευνητές βασίστηκαν στο αποτύπωμα της «Ιεράς Σινδόνης»

Θρίλερ με την Ιερά Σινδόνη του Χριστού: Έρευνα - «βόμβα» επιχειρεί να ανατρέψει όσα ξέραμε

Διαμαντόπουλος Χρήστος Διαμαντόπουλος Χρήστος

Ίχνη που πιθανώς σχετίζονται με βυζαντινά νομίσματα έχουν εντοπιστεί πάνω στην επιφάνεια της Ιεράς Σινδόνης, η οποία ο θρύλος θέλει να είναι το σάβανο με το οποίο ενταφιάστηκε ο Ιησούς Χριστός μετά τη σταύρωσή του.

Η σχετική ανακάλυψη περιέχεται στην εργασία που δημοσίευσε στο περιοδικό Journal of Cultural Heritage η ομάδα ερευνητών του Πανεπιστημίου της Πάδοβας και παρουσιάστηκε στην Σύνοδο για τη Σινδόνη στον Καναδά. Σε αυτήν διατυπώνεται η άποψη πως και πολύ πριν το έτος 1000, χρυσά βυζαντινά νομίσματα με την όψη του Χριστού είχαν τυλιχθεί με τη Σινδόνη.

Η έρευνα, που πραγματοποιήθηκε από τους Τζούλιο Φάντι και Κλαούντιο Φουρλάν, με χρήση ενός ηλεκτρονικού μικροσκοπίου με περιβαλλοντική σάρωση σε συνδυασμό με έναν φασματογράφο ακτίνων Χ, κατέληξε στον εντοπισμό ιχνών «ηλέκτρου», ενός μείγματος χρυσού και αργύρου με μικρά ποσοστά μολύβδου. Παράλληλα, μετρήθηκε το ποσοστό των στοιχείων που περιέχονταν στα βυζαντινά νομίσματα που κόπηκαν μεταξύ 11ου και 12ου αιώνα.

Η έρευνα διαπίστωσε πως υπάρχει πλήρης ταύτιση μεταξύ των ιχνών των μικροστοιχείων που εντοπίστηκαν στη Σινδόνη με τα βυζαντινά νομίσματα. Σύμφωνα με τον Φάντι, αυτό το εύρημα αντικρούει τη χρονολόγηση του 1988 με χρήση ραδιενεργού Άνθρακα 14, που αποφάνθηκε πως η Σινδόνη ανήκει στον 14ο αιώνα. Το νέο εύρημα ενισχύει την υπόθεση της δημιουργίας στάμπας πάνω στο λινό, με το πάτημα ενός νομίσματος πάνω στο ύφασμα, για προσωπικούς λατρευτικούς λόγους.

Η Ιερά Σινδόνη είναι ένα ύφασμα μήκους 4,4 μ. και πλάτους 1,1 μ. που φέρει πάνω της τις δύο όψεις ενός ανθρώπινου σώματος με ίχνη από μαρτύρια και σταύρωση και σήμερα φυλάσσεται στο αφιερωμένο σε αυτήν παρεκκλήσι του Καθεδρικού του Τορίνου. Οι πρώτες πηγές για την ύπαρξή της ανατρέχουν στον 14ο αιώνα, όταν ο Γάλλος ιππότης Ζοφρουά ντε Σαρνί ανέγειρε μία μικρή εκκλησία στην πόλη Λιρέ-κοντά στην Τρουά- για να φυλάξει τη Σινδόνη. Οι πηγές για την πρότερη ύπαρξή της είναι ακόμη πιο σπάνιες. Κείμενα του 5ου και 6ου αιώνα αναφέρουν ότι στην πόλη Έδεσσα της Μικράς Ασίας υπάρχει ένα σάβανο με την εικόνα του Ιησού, ενώ τον 10ο αιώνα το «Μανδήλιον», όπως αποκαλείτο τότε, μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη.

Μετά τη λεηλασία της Πόλης από τους σταυροφόρους (το 1204) θεωρείται πως το ύφασμα μεταφέρθηκε στην Ελλάδα, όπου βρισκόταν και η οικογένεια του ντε Σαρνί. Στο πρώτο μισό του 15ου αιώνα ο ιππότης μετέφερε τη Σινδόνη στο Λιρέ, το 1453 μεταβιβάστηκε στην οικογένεια των ηγεμόνων της Σαβοΐας, ενώ από το 1983 αποτελεί ιδιοκτησία της Αγίας Έδρας.

Πηγή: ΑΠΕ – ΜΠΕ, Corriere della Sera, La Repubblica

Δείτε εικόνες:

JES5.jpg
01
Η μήκους 4,26 μέτρων σινδόνη φαίνεται ότι απεικονίζει το εμπρόσθιο και το οπίσθιο εντύπωμα ενός γενειοφόρου άνδρα με μακριά μαλλιά.

Η Ιερά Σινδόνη

Η Σινδόνη του Τορίνο ή Ιερά Σινδόνη είναι ένα κομμάτι ύφασμα πάνω στο οποίο είναι αποτυπωμένη η εικόνα ενός γενειοφόρου άνδρα, και η τοποθέτηση του πάνω στο ύφασμα πιστεύεται ότι ταιριάζει σε σώμα που έχει σταυρωθεί και τραυματιστεί. Έχει αποτελέσει πηγή διαμάχης μεταξύ της θρησκευτικής και της επιστημονικής κοινότητας για αιώνες, καθώς υποστηρίζεται ότι πρόκειται για το σάβανο στο οποίο εναποτέθηκε το σώμα του Ιησού Χριστού, μετά την αποκαθήλωσή του από τον Σταυρό, ενώ σύμφωνα με επιστημονικές μελέτες αποτελεί ανθρώπινο δημιούργημα. Η Σινδόνη είναι ένα λινό ύφασμα κιτρινωπού χρώματος, διαστάσεων 4,30 μέτρων μάκρος και 1,10 μέτρων φάρδος, που φυλάσσεται από το 1578 στον καθεδρικό ναό του Τορίνο. Η ύφανση του είναι από ψαροκόκκαλο από ίνες λιναριού, υλικά που χρησιμοποιούνταν την εποχή του Ιησού Χριστού.

Για την αυθεντικότητα και την προέλευσή της έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις. Επιστημονικές αναλύσεις και χρονολογήσεις του υφάσματος χρονολογούνται από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν παρατηρήθηκε πως οι χρωματικοί τόνοι των εικόνων της Σινδόνης είχαν μάλλον το χαρακτήρα φωτογραφικών αρνητικών. Το 1988, τρεις ανεξάρτητες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε εργαστήρια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, της Αριζόνας και του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Ελβετίας αντίστοιχα, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως πρόκειται για δημιούργημα που χρονολογείται την περίοδο 1290-1390. Με βάση τα αποτελέσματα των ερευνών, η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αποδέχτηκε τη Σινδόνη ως μη αυθεντική.

Ιστορία της Σινδόνης

Πριν το Μεσαίωνα η ιστορία της Σινδόνης του Τορίνο είναι σκοτεινή και καλύπτεται από μυστήριο. Πιθανολογείται ότι μετά τη Σταύρωση και την Ανάσταση του Χριστού (ή όταν η Ιερουσαλήμ καταστράφηκε από τους Ρωμαίους το 70 μ.Χ.) μεταφέρθηκε στην Έδεσσα της Μικράς Ασίας (σημερινή Ούρφα της Τουρκίας). Είχε γίνει γνωστό ως Άγιο Μανδύλιο ή Εικόνα της Έδεσσας, γιατί ήταν διπλωμένο έτσι ώστε να φαίνεται, μόνο το πρόσωπο μέσα σε ανοιχτή θήκη. Οι Βυζαντινοί εισέβαλαν στην Έδεσσα το 944 μ.Χ. με σκοπό να αποκτήσουν το ύφασμα και να το πάρουν μαζί τους στην Κωνσταντινούπολη. Η Δ' Σταυροφορία το 1204 λεηλάτησε την Βασιλεύουσα, και μέχρι τον 14ο αιώνα η Σινδόνη εξαφανίστηκε.

Δείτε το βίντεο:

Ιστορικές αναφορές στη Σινδόνη του Τορίνο χρονολογούνται από το 1354. Νωρίτερα, υπάρχουν υπόνοιες πως ανήκε στο Τάγμα των Ναϊτών Ιπποτών, για τους οποίους υποστηρίζεται πως την είχαν στην κατοχή τους για 200 χρόνια περίπου. Οι τελευταίοι Ναϊτες που εικάζεται ότι κατείχαν τη σινδόνη ήταν ο Ζακ ντε Μολέ και ο Ζοφρέ Ντε Σαρνέ, οι οποίοι κάηκαν στην πυρά το 1314, μετά την διάλυση του Τάγματος. Ως πρώτος κάτοχός της αναγνωρίζεται με ασφάλεια ο Γάλλος ιππότης Ζοφρέ Ντε Σαρνέ, ο οποίος δίσταζε να δημοσιοποιήσει το γεγονός της ύπαρξής της, πιθανώς λόγω των μυστηριωδών συνθηκών με τις οποίες είχε έρθει στα χέρια του, μάλλον λόγω συγγένειας με τον Ναϊτη Ντε Σαρνέ. Ο ίδιος είχε χτίσει μία φτωχική εκκλησία στο Λιρέ της Γαλλίας, και ενώ η οικογένειά του ήταν σε οικονομικό αδιέξοδο, αποφάσισε να εκθέσει εκεί τη Σινδόνη. Ο επίσκοπος της περιοχής Ερρίκος του Πουατιέ, αντέδρασε για την αυθεντικότητα της και υπέβαλλε μνημόνιο, το οποίο ανέφερε πως μετά από εξετάσεις που έκανε στη Σινδόνη, την βρήκε πλαστή, αναφέροντας επίσης πως είχε ανακαλύψει και τον καλλιτέχνη που τη φιλοτέχνησε. Η Σινδόνη αμέσως αποσύρθηκε, για να εκτεθεί εκ νέου το 1389. Ο γιος του Ντε Σαρνέ, αγνοώντας τον τοπικό επίσκοπο, πήρε άδεια από τον Πάπα, παραδεχόμενος εξ αρχής πως δεν ήταν γνήσια, αλλά αντίγραφο. O επίσκοπος της περιοχής Πιέρ Ντ΄Αρσί, σε μνημόνιο προς τον Πάπα Κλήμεντα Ζ', χαρακτήριζε τη Σινδόνη ως απάτη, αναφερόμενος στις προγενέστερες έρευνες του Ερρίκου του Πουατιέ.

Το 1452, το ύφασμα πωλήθηκε στο Λουδοβίκο δούκα της Σαβοΐας, ο οποίος ανέγειρε ειδικό παρεκκλήσι και τοποθέτησε τη Σινδόνη στο Σαμπερύ της Γαλλίας το 1464. Το 1532, προκλήθηκε πυρκαγιά στο παρεκκλήσι, που προκάλεσε φθορές στη Σινδόνη, με αποτέλεσμα η οικογένεια της Σαβοΐας να τη μεταφέρει στο Τορίνο της Ιταλίας, όπου βρίσκεται μέχρι σήμερα. Η μοναδική φορά που μεταφέρθηκε από το Τορίνο ήταν τα χρόνια του Β' Παγκοσμίου Πολέμου, όταν τοποθετήθηκε στο μοναστήρι του Μοντεβεγκίνε, στο Αβελίνο της νότιας Ιταλίας, για να παραμείνει αργότερα οριστικά στο Τορίνο.

Περιγραφή

Η Σινδόνη φέρει την εικόνα ενός γενειοφόρου άνδρα, εμπρός και πίσω, ηλικίας περίπου 33 ετών, με ύψος περίπου 1,80 μ. και βάρος 77 κιλά. Σε όλο το μήκος του υφάσματος υπάρχουν κηλίδες αίματος που αποδίδονται σε θάνατο από σταύρωση. Είναι εμφανείς τρύπες από καψίματα και μερικές σταγόνες νερού από την πυρκαγιά του 1532. Ο άνθρωπος της Σινδόνης φέρει στους καρπούς των χεριών και στα πόδια σημάδια από αίμα που σημαίνει ότι σταυρώθηκε και επίσης στην πλάτη σημάδια από μαστίγωση. Στο πρόσωπο, υπάρχουν διογκώσεις που είναι αιματώματα, τα οποία είναι ιδιαίτερα ορατά στο δεξί μάγουλο. Σε όλο το σώμα υπάρχουν σημάδια από μώλωπες και πληγές. Στο μέτωπο, στον αυχένα και στα μαλλιά που είναι μακριά, υπάρχει αίμα, ενώ πληγές καλύπτουν την περιφέρεια του κεφαλιού, που μάλλον έχουν προκληθεί από στεφάνι φτιαγμένο από μυτερά αγκάθια. Στο στήθος και στην πλάτη φαίνονται γδαρσίματα, που πιθανώς έγιναν από μαστίγιο, όργανο βασανισμού των ρωμαϊκών χρόνων. Στη δεξιά ωμοπλάτη, υπάρχουν τετραγωνικές εκχυμώσεις που αποδίδονται σε βαρύ αντικείμενο, που μπορεί να ήταν ο οριζόντιος δοκός του σταυρού που ο καταδικασμένος κουβαλούσε μέχρι τον τόπο της εκτέλεσης. Στη δεξιά θωρακική περιοχή βρέθηκαν σημάδια αίματος, που έχουν τα χαρακτηριστικά εκείνα πτωτικού αίματος.

Πηγή: wikipedia.org

Δείτε όλες τις τελευταίες Ειδήσεις από την Ελλάδα και τον Κόσμο, τη στιγμή που συμβαίνουν, στο Newsbomb.gr

Διαβάστε επίσης:

Καιρός: Πέφτει η θερμοκρασία την Τετάρτη - Έρχονται βροχές και καταιγίδες (pics)

Ναυμαχία Ελλάδας - Τουρκίας στο Καστελλόριζο: Κίνδυνος «θερμού» επεισοδίου - Κρίσιμη η σημερινή μέρα

ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ

DPG NETWORK

ened ΜΕΛΟΣ ΕΝΕΔ Monetized by DPG Digital Media ©2010-2019 Newsbomb.gr - All rights reserved