Οκτώ χρόνια Μάτι: «Η σύζυγός μου ζούσε για 50 ολόκληρα λεπτά χωρίς καμία βοήθεια, και κατέληξε»
Η φονική πυρκαγιά στο Μάτι το 2018 προκάλεσε εκατόμβη νεκρών και εγκλωβισμό πολλών κατοίκων, όπως η σύζυγος του Γιώργου Καΐρη που έχασε τη ζωή της μετά από 50 λεπτά χωρίς βοήθεια.
Snapshot
- Η φονική πυρκαγιά στο Μάτι το 2018 προκάλεσε εκατόμβη νεκρών και εγκλωβισμό πολλών κατοίκων, όπως η σύζυγος του Γιώργου Καΐρη που έχασε τη ζωή της μετά από 50 λεπτά χωρίς βοήθεια.
- Οι μάρτυρες περιγράφουν την κατάσταση ως πόλεμο, επιρρίπτοντας ευθύνες στην ανυπαρξία και ολιγωρία του κράτους κατά τη διαχείριση της πυρκαγιάς.
- Οι επιζώντες, όπως το ζεύγος Αθανασόπουλου, χρειάστηκαν ψυχολογική στήριξη λόγω των τραυματικών εμπειριών της φωτιάς και των απωλειών.
- Παρά τις δικαστικές διώξεις, οι επιζώντες θεωρούν ότι δεν έχουν τιμωρηθεί επαρκώς όσοι ευθύνονται για την καταστροφή και τις παραλείψεις τους.
Φωτογραφίες, βίντεο: Νίκος Ραζής
Οκτώ χρόνια από την ημέρα που ο χρόνος σταμάτησε για πάντα στο Μάτι.Οκτώ χρόνια από την ημέρα που ο παραθαλάσσιος οικισμός μετατράπηκε σε εκατόμβη νεκρών από τη φονική πυρκαγιά.
Το Μάτι τιμά τους νεκρούς του και οι άνθρωποι που αναγκάστηκαν να ξαναγεννηθούν και να ζήσουν μια νέα ζωή, διαφορετική απ' αυτή που είχαν μέχρι την αποφράδα 23η Ιουλίου του 2018, φέρνουν στο μυαλό τους, εικόνες και μνήμες που έτσι κι αλλιώς μόνο ο θάνατος μπορεί να σβήσει από μέσα τους.
104 λουλούδια, ένα για την κάθε ψυχή που έσβησε από τη φονική πυρκαγιά στο Μάτι
Ο Γιώργος Καΐρης, έβλεπε το σπίτι του να καίγεται, και τη σύζυγό του να είναι εγκλωβισμένη, να μην μπορεί να εξέλθει της οικίας τους, και να βρίσκει τραγικό θάνατο. Όπως λέει ο ίδιος στο Newsbomb.gr η γυναίκα του, άντεξε για 50 ολόκληρα λεπτά μέσα στην πύρινη κόλαση, και μετά κατέληξε...
Η περιγραφή του, είναι συγκλονιστική: «Θυμάμαι τα πάντα, δεν μπορείς να το βγάλεις από το μυαλό σου. Εδώ ήταν το σπίτι που έμενα, με τη σύζυγό μου. Έξι παρά πέντε (17:55) με έξι και πέντε (18:05) που ήρθε η φωτιά. Εγκλωβίστηκε στο σπίτι. Ζούσε για 50 ολόκληρα λεπτά χωρίς καμία βοήθεια, και κατέληξε.
Θυμάμαι τα πάντα, ήμουν εδώ. Θυμάμαι τον εκκωφαντικό θόρυβο της φωτιάς, το τι βλέπανε τα μάτια μου και το τι έχω ζήσει.
Όλη η περιοχή ήταν ένας χώρος, πώς γίνονται οι πόλεμοι στο Ιράν; Αυτό το πράγμα βλέπεις. Ζεις έναν πόλεμο... Έναν πόλεμο, με την ανυπαρξία του κράτους. Γιατί το κράτος δεν υπήρχε...».
Χρειαστήκαμε ψυχίατρο μετά απ' όσα είδαμε
Το ζεύγος Αθανασόπουλου, βίωσε τον πύρινο εφιάλτη λίγες εκατοντάδες μέτρα πιο πάνω, στον Νέο Βουτζά, όμως η νύχτα τους βρήκε στο Μάτι, κι όσα είδαν, θα τους στοιχειώνουν για πάντα.
«Ολιγωρία κι ανοργανωσιά από το κράτος γενικά, όχι από την κυβέρνηση τότε, γενικά από το κράτος. Τι να πω, αιωνία τους η μνήμη...» λέει χαρακτηριστικά ο κ. Αθανασόπουλος.
«Τι ζήσαμε εκείνη την ημέρα... Βοήθησαν, βέβαια, καταστροφικά τα μποφόρια. Εμείς μένουμε πάνω στον Νέο Βουτζά. Ώσπου να πάει ο σύζυγος στο Λύρειο να δει από πού ξεκίνησε η φωτιά και να έρθει στο σπίτι μας, μέσα σε 5 λεπτά, έγινε η μεγάλη καταστροφή. Μην σας πω για τους νεκρούς στο Μάτι, που τα είδαμε και χρειαστήκαμε ψυχίατρο» λέει η κυρία Αθανασοπούλου.
«Όποτε ακούμε να σφυρίζουν πυροσβεστικά, εγώ αρχίζω και λέω "τι θα μαζέψουμε για να φύγουμε". Σωθήκαμε γιατί φύγαμε εγκαίρως. Έχουμε ζήσει πέντε φωτιές. Πάθαμε ζημιές, αλλά είμαστε από τους τυχερούς» λέει η κυρία Αθανασοπούλου από τη φονική πυρκαγιά κι έπειτα, με τον σύζυγό της να συμπληρώνει: «Μπορείς να πεις όμως ότι στάθηκα τυχερός, αν έχουν χαθεί άλλοι άνθρωποι; Οι δικαστικοί αγώνες, έβγαλαν τίποτα; Όχι. Τιμώρησαν μόνο αυτούς που πρέπει, και μόνο για την ευθύνη που έπρεπε να δείξουν, όχι για όσα δεν έκαναν...».
