Γειτόνισσα Μαζωνάκη: «Τον κορόιδευαν και τους έλεγε, "τώρα πετάτε αυγά, αύριο θα μου τα ακουμπάτε"»
Οι γείτονες τον περιγράφουν ως καλό και δοτικό παιδί, που τραγουδούσε από μικρός και είχε όνειρο να γίνει τραγουδιστής
Snapshot
- Ο Γιώργος Μαζωνάκης, που πέθανε στα 54 του χρόνια από καρδιακό πρόβλημα, ήταν αγαπητός στη γειτονιά του στην Νίκαια όπου γεννήθηκε και μεγάλωσε.
- Οι γείτονες τον περιγράφουν ως καλό και δοτικό παιδί, που τραγουδούσε από μικρός και είχε όνειρο να γίνει τραγουδιστής.
- Στο σχολείο και στην παιδική ηλικία αντιμετώπιζε κοροϊδίες και χλευασμούς, αλλά προέβλεπε ότι θα πετύχει στη μουσική καριέρα του.
- Τα τελευταία χρόνια δεν περνούσε συχνά από τη γειτονιά, αλλά έβρισκε χρόνο για καφέ στην Πλατεία Ελευθερίας.
- Ο Μαζωνάκης είχε συνδέσει το όνομά του με τη Νίκαια και είχε μελοποιήσει τις ρίζες του στην περιοχή.
Συγκλονισμένη είναι όλη η «παλιά του γειτονιά» η Νίκαια, στην οποία γεννήθηκε και μεγάλωσε ο Γιώργος Μαζωνάκης, με τους γείτονες κι όσους είχαν την τύχη να τον γνωρίσουν, να μιλούν για ένα «καλό και δοτικό παιδί».
Από χθες το βράδυ, η Παλιά Κοκκινιά και τα Άσπρα Χώματα, έχουν βυθιστεί στο πένθος, για τον Γιώργο Μαζωνάκη, που έφυγε στα 54 του χρόνια, προδομένος από την καρδιά του. Το ποιος έφταιξε, κι αν κάτι άλλο έπαιξε ρόλο στον θάνατό του, δεν έχει και πολύ σημασία για τους ανθρώπους που τον αγάπησαν πριν γίνει μεγάλος και τρανός τραγουδιστής, καθώς έχασαν έναν άνθρωπο που είχε συνδέσει το όνομά του με τη Νίκαια και είχε μελοποιήσει τις καταβολές του.
Ο Τάσος Πετρόπουλος, φοιτούσε στο ίδιο Γυμνάσιο με τον Γιώργο Μαζωνάκη και θυμάται ότι «από μικρός είχε το ψώνιο να γίνει τραγουδιστής». «Ήμουν δύο χρόνια μεγαλύτερός του, αλλά τον θυμάμαι ότι τραγουδούσε συνεχώς. Μετά πήγε στο Πολυκλαδικό στο Αιγάλεω, δεν ήταν εδώ στο Γενικό σ' εμάς (σ.σ.: στη Νίκαια). Αλλά θυμάμαι χαρακτηριστικά ότι είχαμε συναντηθεί σε μια εκδρομή τα σχολεία μας, σε μια μονοήμερη, κι εκεί μας τραγουδούσε» είπε χαρακτηριστικά και πρόσθεσε ότι τα τελευταία χρόνια δεν πολυπερνούσε από τη γειτονιά κι ότι ενίοτε «σύχναζε στην Πλατεία Ελευθερίας και πήγαινε εκεί για καφέ».
«Όταν τραγουδούσε μικρός του πέταγαν αυγά, κι αυτός τους έλεγε "σε λίγα χρόνια θα μου τα ακουμπάτε"»
Από την πλευρά της, η κυρία Μάρθα Μουράτη, γειτόνισσα του Γιώργου Μαζωνάκη, τον θυμάται με πολλή αγάπη. «Ήταν ένα καλό παιδί, δοτικό, μίλαγε με όλους. Τραγούδαγε συνέχεια. Το μόνο που ξέραμε απ' αυτόν ήταν συνεχώς ένα τραγούδι. Έλεγε του Βοσκόπουλου τα παλιά τραγούδια» είπε η κυρία Μουράτη.
Όσον αφορά στα εφηβικά και νεανικά του χρόνια η κυρία Μουράτη είπε ότι «από μικρός τραγουδούσε. Πήγαινε εκεί πίσω από τις δάφνες στην Παιδική Στέγη. Και τότε κάποιοι τον κορόιδευαν, του πέταγαν αυγά και γιαούρτια. Και τους έλεγε, εγώ θα γίνω μεγάλος και τρανός και θα μου τα ακουμπάτε μεθαύριο...».
