Ερευνήτρια δημιούργησε ψηφιακό αντίγραφο του εαυτού της με AI – Αυτό που ανακάλυψε την τρόμαξε
Πόσο πιστά αναπαράγουν τα AI deathbots το πρόσωπο που προσομοιώνουν;
Snapshot
- Η Dr Jenny Kidd δημιούργησε ένα griefbot με AI βασισμένο στα προσωπικά της δεδομένα, αλλά το ψηφιακό αντίγραφο δεν απεικόνιζε ακριβώς την προσωπικότητά της.
- Τα AI griefbots παράγουν επιφανειακές και ασυνεπείς αλληλεπιδράσεις που μοιάζουν με ανθρώπους μόνο επιφανειακά και συχνά αντιφάσκουν.
- Η αποτελεσματικότητα και η επιθυμητότητα των griefbots στην υποστήριξη του πένθους παραμένουν αμφιλεγόμενες, με κίνδυνο να επιδεινώσουν τη συναισθηματική κατάσταση ορισμένων χρηστών.
- Η χρήση αυτών των τεχνολογιών απαιτεί αυστηρότερο δεοντολογικό και νομοθετικό έλεγχο σε σχέση με το παρόν πλαίσιο.
- Τα griefbots δεν έχουν ακόμη ευρεία αποδοχή και πιθανόν να μην αντικαταστήσουν τις καθιερωμένες τελετουργίες και πρακτικές διαχείρισης του πένθους στο άμεσο μέλλον.
Η ραγδαία εξάπλωση της τεχνητής νοημοσύνης δεν δείχνει σημάδια επιβράδυνσης και πλέον η τεχνολογία θα μπορούσε ακόμη και να μας «αθανατοποιήσει» σε ψηφιακή μορφή, πολύ καιρό μετά τον θάνατό μας.
Τα συστήματα τεχνητής νοημοσύνης (AI), γνωστά ως deathbots ή griefbots, αλλάζουν τον τρόπο με τον οποίο οι άνθρωποι διαχειρίζονται το πένθος για τους αγαπημένους τους. Πρόκειται για μοντέλα τεχνητής νοημοσύνης που έχουν σχεδιαστεί ώστε να προσομοιώνουν τον τρόπο ομιλίας, τα χαρακτηριστικά και την προσωπικότητα ενός νεκρού, επιτρέποντας στους ζωντανούς να συνομιλούν μαζί τους.
Υπάρχει, όμως, και μια σκοτεινή πλευρά σε αυτή την τεχνολογία; Η Dr Jenny Kidd, από το Πανεπιστήμιο του Cardiff, ηγείται ενός ερευνητικού προγράμματος για το συγκεκριμένο ζήτημα, μαζί με την Dr Eva Nieto McAvoy.
Το πρόγραμμα ονομάζεται Synthetic Pasts και επικεντρώνεται σε ζητήματα που αφορούν την πολιτιστική κληρονομιά, τη μνήμη και τα αρχεία, μέσα από τη μελέτη των μέσων ενημέρωσης και της ψηφιακής κουλτούρας.
Πόσο πιστά αναπαράγουν τα AI deathbots το πρόσωπο που προσομοιώνουν;
Στο πλαίσιο της έρευνας, η Kidd αποφάσισε να «αθανατοποιήσει» τον εαυτό της δημιουργώντας το δικό της griefbot, ένα ψηφιακό μοντέλο που θα μπορούσε να αναπαράγει την προσωπικότητά της.
Μιλώντας στο UNILAD Tech, εξήγησε: «Είναι ενδιαφέρον ότι αυτό που μου προκάλεσε τη μεγαλύτερη αναστάτωση δεν ήταν η έντονη αίσθηση παρουσίας. Όπως επισημάναμε και στο άρθρο μας, τα συστήματα που κατασκευάσαμε ήταν στην πραγματικότητα αρκετά ανεπαρκή στη διατήρηση της συνοχής και της εσωτερικής συνέπειας. Αναιρούσαν όσα έλεγαν προηγουμένως, έχαναν τον ειρμό των ιδεών τους ή παρήγαγαν απαντήσεις που δεν μας έμοιαζαν πραγματικά.
»Αυτό που ήταν ανατριχιαστικό ήταν το γεγονός ότι μια μικρή ποσότητα προσωπικών δεδομένων αρκούσε για να παραχθεί κάτι που έμοιαζε επιφανειακά με έναν άνθρωπο, παρόλο που ήταν σαφώς ανακριβές. Το σύστημα μπορούσε να μιμηθεί ορισμένα υφολογικά μοτίβα ή επαναλαμβανόμενες λέξεις και εκφράσεις, αλλά η ίδια η αλληλεπίδραση ήταν συχνά επιφανειακή και ασυνεπής».
Παρότι το σύστημα τεχνητής νοημοσύνης αξιοποίησε τα ψηφιακά ίχνη της Kidd για να δημιουργήσει ένα griefbot που έμοιαζε να είναι η ίδια, η ερευνήτρια συνειδητοποίησε ότι το ψηφιακό αντίγραφο δεν αποτύπωνε πραγματικά αυτό που είναι ως άνθρωπος.
Η Kidd συνέχισε: «Στον πυρήνα αυτών των συστημάτων βρίσκεται ο ισχυρισμός ότι μπορούν να διευκολύνουν τη σύνδεση, τη συνέχεια της σχέσης ή ακόμη και την ανακούφιση. Ωστόσο, δεν είναι σχεδιασμένα με τρόπο που να τους επιτρέπει να προσφέρουν αυτά τα πράγματα με αυθεντικό τρόπο. Αντίθετα, προσφέρουν ένα είδος γενικής, μέσης εκδοχής ενός ανθρώπου: κάτι ασφαλές, ομαλό και, τελικά, αρκετά παράξενο».
Αντί, λοιπόν, να καταφέρει να αναπαραγάγει πιστά την προσωπικότητα και την πολυπλοκότητα ενός ανθρώπου, η ειδικός στην ψηφιακή κουλτούρα διαπίστωσε ότι το griefbot δημιούργησε μια σχηματοποιημένη καρικατούρα του εαυτού της.
Μπορούν τα AI deathbots να βοηθήσουν όσους πενθούν;
Το κατά πόσο αυτά τα ψηφιακά αντίγραφα μπορούν πραγματικά να ωφελήσουν ανθρώπους που αναζητούν στήριξη κατά τη διάρκεια του πένθους εξακολουθεί να αποτελεί αντικείμενο συζήτησης.
Η Kidd, πάντως, αντιμετωπίζει την ιδέα με έντονο σκεπτικισμό. Όπως δήλωσε, είναι «πολύ επιφυλακτική» απέναντι στο ενδεχόμενο μια τέτοια υπηρεσία να μπορέσει ποτέ να υλοποιηθεί με πειστικό τρόπο, αλλά και απέναντι στο κατά πόσο κάτι τέτοιο είναι πραγματικά επιθυμητό.
Η νοσηρή γοητεία που ασκεί σε πολλούς ανθρώπους η ιδέα της επικοινωνίας με τους νεκρούς δεν είναι κάτι καινούργιο. Οι πνευματιστικές συνεδρίες και οι πίνακες Ouija μπορεί να αποτελούν συνηθισμένα στοιχεία κινηματογραφικών ταινιών τρόμου, όμως τα AI griefbots θα μπορούσαν να μετατρέψουν αυτή την ιδέα σε πραγματικότητα.
Η Kidd θεωρεί ότι παραμένει ανοιχτό το ερώτημα αν αυτές οι τεχνολογίες ανακουφίζουν ή επιδεινώνουν το πένθος.
Όπως εξήγησε: «Υπάρχει ο κίνδυνος οι συνομιλιακές προσομοιώσεις να περιορίζουν έναν άνθρωπο σε μια πιο απλοποιημένη, πιο υποχωρητική και περισσότερο προσαρμοσμένη στις απαιτήσεις των ψηφιακών πλατφορμών εκδοχή του εαυτού του.
»Για ορισμένους, αυτό μπορεί να είναι παρηγορητικό. Για άλλους, μπορεί να προκαλεί αναστάτωση ή να επιδεινώνει τη συναισθηματική τους αστάθεια. Συχνά, πρόκειται απλώς για μια πρακτική που εκμεταλλεύεται όλους όσοι εμπλέκονται.
»Σε κάθε περίπτωση, τέτοια συστήματα απαιτούν πολύ μεγαλύτερο έλεγχο σε επίπεδο δεοντολογίας και νομοθεσίας από αυτόν που υπόκεινται σήμερα».
Θα γίνουν τα griefbots η σύγχρονη εκδοχή των πινάκων Ouija;
Η φωτογραφία και το βίντεο αποτελούν εδώ και δεκαετίες τρόπους με τους οποίους οι άνθρωποι διατηρούν τη μνήμη όσων έχουν φύγει από τη ζωή. Ωστόσο, η ανάπτυξη της τεχνητής νοημοσύνης ενισχύει σημαντικά τις δυνατότητες αυτής της ψηφιακής «αθανασίας».
Η Kidd ανέφερε: «Στην έρευνά μας καταλήξαμε στο συμπέρασμα ότι, τουλάχιστον προς το παρόν, οι εταιρείες που αναπτύσσουν αυτά τα εργαλεία υπερβάλλουν ως προς τις ανατρεπτικές δυνατότητές τους.
»Πολλές από αυτές τις υπηρεσίες δυσκολεύονται να προσελκύσουν χρήστες και υπάρχουν σοβαροί λόγοι γι' αυτό. Γύρω από τον θάνατο, το πένθος και τις πρακτικές διατήρησης της μνήμης υπάρχουν καθιερωμένες τελετουργίες, κοινωνικοί κανόνες και αξίες, οι οποίες διαμορφώνονται από κάθε πολιτισμό και είναι δύσκολο να ανατραπούν.
»Προς το παρόν, πολλές από αυτές τις νέες πλατφόρμες και υπηρεσίες καταρρέουν μέσα σε λίγα χρόνια. Αυτό υποδηλώνει ότι η επιθυμία των ανθρώπων να αντιμετωπίσουν τον θάνατο με έναν διαφορετικό τρόπο δεν έχει ακόμη διαδοθεί ευρέως».
Η ίδια εκτιμά ότι, τουλάχιστον στο άμεσο μέλλον, είναι πιθανότερο οι άνθρωποι να στραφούν στα ήδη δημοφιλή συστήματα τεχνητής νοημοσύνης για να διαχειριστούν το πένθος και την απώλεια.
Σε αυτά περιλαμβάνονται τα ChatGPT, Claude, Meta AI και άλλες υπηρεσίες, οι οποίες ενσωματώνονται ολοένα περισσότερο στην καθημερινότητα των χρηστών και στις συνήθειες με τις οποίες ενημερώνονται, επικοινωνούν και αναζητούν υποστήριξη.
