Πτήση MH370: Ειδικός αποκαλύπτει κρίσιμο στοιχείο που ίσως λύσει το μυστήριο της εξαφάνισης
Η πτήση MH370, με 12 μέλη πληρώματος από τη Μαλαισία και 227 επιβάτες, εξαφανίστηκε το 2014 ενώ εκτελούσε το προγραμματισμένο δρομολόγιο από την Κουάλα Λουμπούρ προς το Πεκίνο
Δώδεκα χρόνια μετά την εξαφάνιση της πτήσης MH370 της Malaysia Airlines, το πιο αινιγματικό περιστατικό στην ιστορία της πολιτικής αεροπορίας επιστρέφει στο προσκήνιο. Ένας έμπειρος αεροναυπηγός υποστηρίζει πως έχει εντοπίσει ένα κρίσιμο τεχνικό στοιχείο που αγνοήθηκε επί χρόνια και το οποίο θα μπορούσε να οδηγήσει στον εντοπισμό του χαμένου Boeing 777, την ώρα που ξεκινούν εκ νέου έρευνες στον Ινδικό Ωκεανό.
Η πτήση MH370, με 12 μέλη πληρώματος από τη Μαλαισία και 227 επιβάτες, εξαφανίστηκε το 2014 ενώ εκτελούσε το προγραμματισμένο δρομολόγιο από την Κουάλα Λουμπούρ προς το Πεκίνο. Το αεροσκάφος χάθηκε από τα ραντάρ πάνω από τη Θάλασσα Ανταμάν, λίγο αφότου παρέκκλινε από την προβλεπόμενη πορεία του, χωρίς να υπάρξει καμία ειδοποίηση κινδύνου.
Τα σήματα που δεν σταμάτησαν ποτέ
Παρότι το αεροσκάφος εξαφανίστηκε από τα πολιτικά ραντάρ, δορυφόροι της Inmarsat συνέχισαν να λαμβάνουν αυτόματα σήματα «χειραψίας» ανά μία ώρα για αρκετές ώρες, γεγονός που δείχνει ότι το αεροπλάνο παρέμενε στον αέρα έως ότου εξαντλήθηκαν τα καύσιμά του. Από αυτά τα δεδομένα δημιουργήθηκε το γνωστό «τόξο» πιθανής πορείας στον νότιο Ινδικό Ωκεανό, πάνω στο οποίο βασίστηκαν οι περισσότερες έρευνες της τελευταίας δεκαετίας.
Ωστόσο, παρά τις εκτεταμένες αποστολές και τα δισεκατομμύρια που δαπανήθηκαν, το κύριο σώμα του αεροσκάφους δεν έχει εντοπιστεί ποτέ. Η υπόθεση της MH370 παραμένει η μεγαλύτερη ανεξιχνίαστη εξαφάνιση αεροσκάφους στην ιστορία και το πιο θανατηφόρο περιστατικό με χαμένο αεροπλάνο.
Η νέα προσπάθεια στον Ινδικό Ωκεανό
Η Ocean Infinity, η αμερικανική εταιρεία θαλάσσιας ρομποτικής που εντόπισε το ναυάγιο του θρυλικού Endurance του σερ Έρνεστ Σάκλετον το 2022, ετοιμάζεται για νέα προσπάθεια εντοπισμού του αεροσκάφους. Μετά την αποτυχημένη έρευνα του 2018, η εταιρεία ξεκίνησε εκ νέου μια διακοπτόμενη επιχείρηση διάρκειας 55 ημερών, με το ερευνητικό πλοίο Armada 86 05 να έχει ήδη φτάσει στην καθορισμένη ζώνη, εξοπλισμένο με δύο αυτόνομα υποβρύχια οχήματα.
Την ίδια στιγμή, ωστόσο, μια διαφορετική φωνή έρχεται να αμφισβητήσει τη βασική κατεύθυνση των ερευνών.
Ο μηχανικός που μιλά για λάθος παραδοχές
Ο Ισμαήλ Χαμάντ, επικεφαλής μηχανικός της Egypt Air, δήλωσε στη βρετανική εφημερίδα Mirror ότι, παρότι δεν απορρίπτει εντελώς το ενδεχόμενο ενός «τέλειου εγκλήματος» – με το αεροσκάφος να προσγειώνεται σε απομονωμένο διάδρομο ή λίμνη στις Φιλιππίνες – θεωρεί πως οι αρχές έχουν αγνοήσει ένα θεμελιώδες τεχνικό δεδομένο.
Ο Χαμάντ καλεί την κυβέρνηση της Μαλαισίας να εγκαταλείψει την «εμμονική», όπως τη χαρακτηρίζει, αναζήτηση στα ανοικτά του Περθ και να λάβει σοβαρά υπόψη την απόκλιση της μαγνητικής πυξίδας του αεροσκάφους σε σχέση με τον πραγματικό βορρά της Γης. Σύμφωνα με τον ίδιο, αυτή η απόκλιση μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να εκτιμηθεί με μεγαλύτερη ακρίβεια η πραγματική πορεία του αεροσκάφους.
Η θεωρία της μαγνητικής απόκλισης
Όπως εξηγεί, η συνεχής πτήση επτά ωρών, από την περιοχή της Μαλάκκας μέχρι το σημείο πτώσης, θα δημιουργούσε μια αναπόφευκτη καμπύλη στην πορεία του αεροσκάφους, λόγω της διαφοράς μεταξύ μαγνητικού και πραγματικού βορρά. Αυτή η καμπύλη, σύμφωνα με τον Χαμάντ, οδηγεί μεν προς τον νότιο Ινδικό Ωκεανό, αλλά όχι στις ίδιες υπερβολικά βαθιές περιοχές που έχουν ήδη ερευνηθεί, ούτε στα 6.000 μέτρα βάθος κοντά στο Broken Ridge.
Αντιθέτως, υποστηρίζει ότι το αεροσκάφος βρίσκεται σε έναν «διάδρομο» πιο κοντά στις δυτικές ακτές της Αυστραλίας, σε σχετικά ρηχά νερά, όπου τα συντρίμμια θα μπορούσαν είτε να βρίσκονται κοντά στην επιφάνεια είτε να εντοπιστούν ευκολότερα με τα υπάρχοντα συστήματα σόναρ.
«Αυτό δεν είναι εικασία», τονίζει. «Είναι μια μηχανική αναγκαιότητα, αν ακολουθήσουμε τα θεμελιώδη δεδομένα της αεροπορίας».
Τα συντρίμμια που βρέθηκαν και όσα δεν δείχνουν
Ο Χαμάντ αναφέρεται και στα κομμάτια του αεροσκάφους που βρέθηκαν τα προηγούμενα χρόνια στις ακτές της ανατολικής Αφρικής. Σύμφωνα με τον ίδιο, η κατάστασή τους δεν δείχνει βίαιη σύγκρουση με την επιφάνεια της θάλασσας ούτε έκρηξη λόγω ανάφλεξης των δεξαμενών καυσίμου.
Όπως σημειώνει, απουσιάζουν τα βαθουλώματα, τα ίχνη αιθάλης και οι σκούρες αλλοιώσεις που θα ήταν αναμενόμενες σε περίπτωση έκρηξης μετά από σφοδρή πρόσκρουση. Αυτό, κατά την άποψή του, ενισχύει την ανάγκη επανεξέτασης των δεδομένων πτήσης με διαφορετικό τρόπο.
Ο ίδιος εκτιμά ότι ο συνδυασμός της απόκλισης της πυξίδας, των εξισώσεων κατανάλωσης καυσίμου και των δορυφορικών δεδομένων της Inmarsat θα μπορούσε να περιορίσει την επίσημη ζώνη αναζήτησης στο 10% της σημερινής της έκτασης.
Δέκα χρόνια σύγχυσης
«Η αποκλειστική εξάρτηση από τα σήματα της Inmarsat έχει παγιδεύσει τους ερευνητές σε μια δεκαετία σύγχυσης», υποστηρίζει ο Χαμάντ. Κατά τη θεωρία του, αν το αεροσκάφος πετούσε σκόπιμα προς νότο βασιζόμενο μόνο στη γυροσκοπικά σταθεροποιημένη μαγνητική πυξίδα, χωρίς ενεργοποιημένο αυτόματο πιλότο ώστε να αποφύγει την ανίχνευση, τότε η τελική του θέση μπορεί να υπολογιστεί με πολύ μεγαλύτερη ακρίβεια.
Καθώς οι έρευνες ξεκινούν ξανά και η ελπίδα αναζωπυρώνεται για τις οικογένειες των θυμάτων, το ερώτημα παραμένει αμείλικτο: αναζητούμε το MH370 στο σωστό σημείο ή μήπως η απάντηση βρισκόταν εξαρχής λίγο πιο κοντά στην ακτή, κρυμμένη πίσω από μια τεχνική λεπτομέρεια που αγνοήθηκε;