Ιστορική πτώση της ρύπανσης από μόλυβδο: 100 φορές χαμηλότερα επίπεδα σε σχέση με το 1916
Πώς οι περιβαλλοντικοί νόμοι έσωσαν τη δημόσια υγεία από το πιο επικίνδυνο νευροτοξικό μέταλλο.
Μια εντυπωσιακή μείωση της τάξεως του 100πλάσιου κατέγραψε νέα επιστημονική έρευνα όσον αφορά τη ρύπανση από μόλυβδο, επιβεβαιώνοντας τη θεαματική επιτυχία των περιβαλλοντικών κανονισμών των τελευταίων δεκαετιών.
Η «ακτινογραφία» μιας επιτυχίας μέσω... τριχών
Ερευνητές από το Πανεπιστήμιο της Γιούτα ανέλυσαν δείγματα ανθρώπινων μαλλιών που χρονολογούνται έως και έναν αιώνα πίσω, προκειμένου να χαρτογραφήσουν την έκθεση του πληθυσμού στον επικίνδυνο νευροτοξικό παράγοντα. Τα αποτελέσματα, που δημοσιεύθηκαν στο έγκριτο επιστημονικό περιοδικό PNAS, δείχνουν μια «κατακόρυφη» πτώση των επιπέδων μολύβδου από το 1916 έως σήμερα.
Συγκεκριμένα, ενώ τη δεκαετία του 1970 οι συγκεντρώσεις έφταναν τα 100 μέρη ανά εκατομμύριο (ppm), το 1990 είχαν ήδη υποχωρήσει στα 10 ppm. Το 2024, τα επίπεδα έχουν περιοριστεί σε λιγότερο από ένα μέρος ανά εκατομμύριο.
Η καταλυτική παρέμβαση των κανονισμών
Πριν από την ίδρυση της Υπηρεσίας Προστασίας Περιβάλλοντος (EPA) το 1970, οι κοινότητες στις ΗΠΑ ήταν «βουτηγμένες» στον μόλυβδο, ο οποίος προερχόταν από βιομηχανικές καμινάδες, χρώματα, σωλήνες ύδρευσης και, κυρίως, από τις εκπομπές καυσαερίων των οχημάτων.
«Καταφέραμε να δείξουμε μέσω των δειγμάτων μαλλιών ποιες ήταν οι συγκεντρώσεις πριν και μετά την εφαρμογή των κανονισμών της EPA», δήλωσε ο καθηγητής Ken Smith. «Όταν δεν υπήρχαν κανονισμοί, τα επίπεδα μολύβδου ήταν περίπου 100 φορές υψηλότερα».
Παρά την αύξηση της κατανάλωσης καυσίμων, η απαγόρευση του μολύβδου στη βενζίνη οδήγησε σε θεαματικά αποτελέσματα. Ενδεικτικά, τα μέσα επίπεδα μολύβδου στο αίμα των παιδιών ηλικίας 1-5 ετών μειώθηκαν από το 15 (στα τέλη του '70) στο μόλις 0,6 το 2020.
Το μάθημα της Γιούτα
Η έρευνα βασίστηκε σε δείγματα από 48 συμμετέχοντες, ορισμένοι εκ των οποίων βρήκαν τρίχες προγόνων τους φυλαγμένες σε οικογενειακά λεύκωμα. Η περιοχή της Γιούτα αποτέλεσε ιδανικό πεδίο μελέτης λόγω της έντονης δραστηριότητας μεταλλουργείων κατά τον 20ό αιώνα.
«Το μάθημα είναι ότι αυτοί οι κανονισμοί υπήρξαν εξαιρετικά σημαντικοί», σημείωσε ο συν-συγγραφέας της μελέτης, καθηγητής Thure Cerling. «Μερικές φορές φαντάζουν επαχθείς για τη βιομηχανία, αλλά οι επιπτώσεις τους στη δημόσια υγεία είναι πραγματικά πολύτιμες».
*Με πληροφορίες από goodnewsnetwork
Διαβάστε επίσης