Η NASA θα εκτοξεύσει πιθανώς δύο αποστολές προσεδάφισης στη Σελήνη, το 2028
Η NASA ανακοινώνει σημαντική αναθεώρηση του προγράμματος Artemis για τη σελήνη: «Πρέπει να επιστρέψουμε στα βασικά»
To σύστημα εκτόξευσης Artemis II στο Διαστημικό Κέντρο Κένεντι στη Φλόριντα, στις 29 Ιανουαρίου 2026.
Η NASA ανακοίνωσε ριζική αναθεώρηση του προγράμματος Artemis, με στόχο, όπως δήλωσε ο νέος διοικητής της, Jared Isaacman, να επιστρέψει «στα βασικά» ώστε να καταστεί ρεαλιστική η επιστροφή αστροναυτών στη Σελήνη.
Σε συνέντευξή του στο CBS News, ο Isaacman παραδέχθηκε ότι ο αρχικός σχεδιασμός για προσελήνωση το 2028 δεν ήταν εφικτός χωρίς μια επιπλέον προπαρασκευαστική αποστολή. Έτσι, η NASA θα προσθέσει μία νέα πτήση το 2027 για δοκιμές εμπορικών σεληνιακών προσεδαφιστικών σκαφών σε χαμηλή γήινη τροχιά, πριν επιχειρήσει τουλάχιστον μία, και πιθανόν δύο, αποστολές προσελήνωσης το 2028.
Νέα ενδιάμεση αποστολή το 2027
Σύμφωνα με το αναθεωρημένο σχέδιο, η αποστολή Artemis III θα επαναπροσδιοριστεί: αντί για άμεση μετάβαση στη Σελήνη, θα εκτοξευθεί το 2027 και θα πραγματοποιήσει συνάντηση και πρόσδεση σε τροχιά γύρω από τη Γη με ένα ή και δύο εμπορικά σεληνιακά σκάφη που αναπτύσσονται από τη SpaceX του Elon Musk και τη Blue Origin του Jeff Bezos.
Στόχος είναι η απόκτηση κρίσιμης επιχειρησιακής εμπειρίας πριν από την πρώτη επανδρωμένη προσελήνωση. Η NASA εκτιμά ότι, μετά την ολοκλήρωση της Artemis III, θα μπορέσει να προχωρήσει σε δύο αποστολές προσελήνωσης το 2028, του Artemis IV και Artemis V, και στη συνέχεια να καθιερώσει ρυθμό μίας αποστολής ετησίως.
Ο Isaacman υπογράμμισε ότι η σταδιακή προσέγγιση μειώνει τον κίνδυνο: «Θα προχωρήσουμε βήμα-βήμα, μειώνοντας το ρίσκο καθώς μαθαίνουμε περισσότερα και ενσωματώνουμε τα δεδομένα στον επόμενο σχεδιασμό. Πρέπει να επιστρέψουμε στα βασικά».
Καθυστερήσεις και τεχνικά προβλήματα
Η αναθεώρηση έρχεται σε μια περίοδο κατά την οποία η αποστολή Artemis II, που θα στείλει τέσσερις αστροναύτες σε τροχιά γύρω από τη Σελήνη, αντιμετωπίζει καθυστερήσεις λόγω τεχνικών προβλημάτων, μεταξύ άλλων διαρροής υδρογόνου και ζητήματος πίεσης ηλίου στο ανώτερο στάδιο του πυραύλου.
Το πρόγραμμα βασίζεται στον πύραυλο Space Launch System (SLS), ο οποίος εκτοξεύεται από το Kennedy Space Center.
Συστάσεις ασφαλείας και αλλαγή φιλοσοφίας
Η απόφαση ακολουθεί αυστηρή έκθεση της ανεξάρτητης Aerospace Safety Advisory Panel, η οποία χαρακτήρισε το αρχικό σχέδιο υπερβολικά ριψοκίνδυνο και ζήτησε αναδιάρθρωση του προγράμματος ώστε να επιτευχθεί πιο ισορροπημένη διαχείριση κινδύνου.
Παράλληλα, η NASA παγώνει την ανάπτυξη της ισχυρότερης έκδοσης του ανώτερου σταδίου του SLS, γνωστής ως Exploration Upper Stage (EUS), επιλέγοντας μια «τυποποιημένη» και λιγότερο πολύπλοκη διαμόρφωση, ώστε να περιοριστούν οι τεχνικές αλλαγές μεταξύ των αποστολών.
Στόχος: ταχύτερος ρυθμός και «σεληνιακή οικονομία»
Ο Isaacman τόνισε ότι η υπηρεσία πρέπει να αποκαταστήσει την τεχνική της επάρκεια και να αυξήσει τη συχνότητα εκτοξεύσεων, από μία κάθε 18 μήνες σε μία ετησίως, υποστηρίζοντας ότι η συχνότερη επιχειρησιακή δραστηριότητα μειώνει τον συνολικό κίνδυνο.
Κλείνοντας, επισήμανε ότι η μακροπρόθεσμη επιτυχία δεν εξαρτάται μόνο από την τεχνολογία, αλλά και από τη δημιουργία «τροχιακής οικονομίας», τόσο σε χαμηλή γήινη τροχιά όσο και στη Σελήνη. «Πρέπει να αντλούμε περισσότερη αξία από το Διάστημα και τη σεληνιακή επιφάνεια από όση επενδύουμε. Μόνο έτσι όσα θέλουμε να κάνουμε στο Διάστημα δεν θα εξαρτώνται διαρκώς από τους φορολογούμενους», σημείωσε.
Διαβάστε επίσης