Μπαχρέιν: Αλκοόλ, πορνεία και πύραυλοι - Η νύχτα υπό τη σκιά του Ιράν

Καθώς η σύγκρουση με την Τεχεράνη πλήττει την οικονομία του Μπαχρέιν και εντείνει τις θρησκευτικές εντάσεις, χιλιάδες Σαουδάραβες συνεχίζουν να διασχίζουν κάθε Σαββατοκύριακο τη γέφυρα Βασιλιά Φαχντ αναζητώντας ελευθερίες που στη χώρα τους απαγορεύονται.

Φούστες πάνω από το γόνατο, ακάλυπτα μαλλιά, δυτικότροπα νυχτερινά ρούχα και έντονο μακιγιάζ. Μόλις λίγα χιλιόμετρα βόρεια, στην άλλη πλευρά της γέφυρας, τέτοιες εμφανίσεις θα μπορούσαν να οδηγήσουν ακόμη και σε σύλληψη για τις Σαουδάραβες γυναίκες. Στο Μπαχρέιν όμως, αλλάζουν ρούχα στα ξενοδοχεία τους και βγαίνουν για διασκέδαση.

Πρώτος σταθμός είναι τα μεγάλα καταστήματα αλκοόλ της Μανάμα. Πρόκειται για τεράστιους χώρους χωρίς παράθυρα, όπου άνθρωποι κάθε ηλικίας και εθνικότητας προμηθεύονται μπύρα, ουίσκι, βότκα και ρούμι, συχνά άγνωστων για τη Δύση εμπορικών σημάτων, κυρίως ασιατικής προέλευσης. Οι αγορές τοποθετούνται σε μαύρες σακούλες, ώστε να μην φαίνεται το περιεχόμενο, αν και είναι κοινό μυστικό.

Παρά τους πρόσφατους ιρανικούς βομβαρδισμούς και τη μείωση του διεθνούς τουρισμού, η νυχτερινή ζωή εξακολουθεί να αποτελεί βασική διέξοδο. Δεν πρόκειται μόνο για το αλκοόλ, αλλά και για μια καθημερινότητα με δραστηριότητες και συμπεριφορές που απαγορεύονται αλλού, όπως συναυλίες ή θαλάσσια σπορ.

Σε κοντινούς χώρους στάθμευσης, άνδρες από τη Σαουδική Αραβία και το Κατάρ, ντυμένοι με παραδοσιακές ενδυμασίες, φτάνουν με πολυτελή αυτοκίνητα. Δύο βασικές κατηγορίες επισκεπτών κατακλύζουν το νησί κάθε Σαββατοκύριακο: οικογένειες που αναζητούν ξενοδοχεία και εστιατόρια, και νέοι που έρχονται για όσα δεν μπορούν να κάνουν στη χώρα τους.

Ωστόσο, η οικονομική επίπτωση της σύγκρουσης είναι εμφανής. Σε δημοφιλή μπαρ της πόλης, που άλλοτε ήταν γεμάτα, πλέον η κίνηση είναι αισθητά μειωμένη. Η παρουσία γυναικών που αναζητούν πελάτες είναι εμφανής, με πολλές να προέρχονται από την Ασία ή την Αφρική.

Όπως περιγράφουν εργαζόμενες στον χώρο, οι συνθήκες ποικίλλουν: κάποιες βρίσκονται εκεί από επιλογή, ενώ άλλες έχουν βρεθεί εγκλωβισμένες λόγω χρεών ή κυκλωμάτων εκμετάλλευσης. Καταγγελίες για κακομεταχείριση και ρατσισμό από πελάτες δεν λείπουν.

Στην περιοχή Τζουφαΐρ, οι φωτεινές επιγραφές θυμίζουν ασιατικά κέντρα διασκέδασης, ενώ διεθνείς εκθέσεις επισημαίνουν ότι γυναίκες φτάνουν συχνά με διαφορετική επαγγελματική κάλυψη, αλλά καταλήγουν στην πορνεία.

Επισήμως, η πορνεία απαγορεύεται στο Μπαχρέιν. Στην πράξη, όμως, λειτουργεί σε μια «γκρίζα ζώνη» που συνδέεται άμεσα με τον τουρισμό του Σαββατοκύριακου. Το φαινόμενο θεωρείται από ορισμένους ως αναγκαίο κακό για την τοπική οικονομία, ιδιαίτερα τώρα που ο πόλεμος έχει περιορίσει τις αφίξεις.

Στο μεταξύ, η παρουσία των Ηνωμένων Πολιτειών παραμένει έντονη, με τη βάση του 5ου Στόλου να βρίσκεται σε μικρή απόσταση. Ωστόσο, μετά τις επιθέσεις που αποδίδονται στο Ιράν, η αμερικανική παρουσία είναι πιο διακριτική, με στρατιωτικούς να αποφεύγουν την έκθεση.

Οι επιπτώσεις της σύγκρουσης δεν περιορίζονται στην οικονομία. Η ένταση μεταξύ της σιιτικής πλειοψηφίας και της σουνιτικής ηγεσίας αναζωπυρώνεται, με αυξημένη επιτήρηση και περιορισμούς. Παράλληλα, η κοινωνική ανισότητα παραμένει, ενισχύοντας μια υποβόσκουσα δυσαρέσκεια.

Το Μπαχρέιν ισορροπεί σε μια εύθραυστη κατάσταση: η εξωτερική σύγκρουση λειτουργεί ως καταλύτης για εσωτερικές αντιθέσεις που δεν έχουν εκλείψει από την εποχή της Αραβικής Άνοιξης το 2011.

Και ενώ οι γεωπολιτικές εντάσεις κλιμακώνονται, κάθε Κυριακή η ροή στην γέφυρα Βασιλιά Φαχντ αντιστρέφεται. Οι επισκέπτες επιστρέφουν στη Σαουδική Αραβία, αφήνοντας πίσω μια χώρα που συνεχίζει να ζει ανάμεσα στην πολυτέλεια, την ένταση και την αβεβαιότητα.

Οι Αμερικανοί πεζοναύτες σε χαμηλό προφίλ

Σε κοντινή απόσταση βρίσκεται η βάση του 5ου Στόλου των Ηνωμένων Πολιτειών, και τίθεται το ερώτημα αν η έντονη στρατιωτική παρουσία συνδέεται επίσης με την άφιξη εργαζομένων του σεξ στην περιοχή. «Οι Αμερικανοί κρατούν εδώ και καιρό χαμηλό προφίλ. Διαμένουν σε ξενοδοχεία για να απομακρυνθούν από τις βάσεις τους, οι οποίες έχουν δεχθεί επιθέσεις από το Ιράν, ενώ στη συνέχεια και τα ίδια τα ξενοδοχεία έγιναν στόχος βομβαρδισμών, ειδικά στην περιοχή Σεΐφ», αναφέρει πηγή.

«Τις ημέρες των πιο σφοδρών επιθέσεων δεν μπορούσες να πλησιάσεις σημεία που είχαν σχέση με το αμερικανικό Πολεμικό Ναυτικό, καθώς χτυπιούνταν συστηματικά. Το Ιράν διαθέτει κατασκόπους εδώ που έχουν υποδείξει στόχους με μεγάλη ακρίβεια», προσθέτει.

«Τώρα βλέπεις μέλη των Navy SEAL ντυμένα με πολιτικά, σαν να μην καταλαβαίνει κανείς ποιοι είναι», λέει σερβιτόρος από γνωστό εστιατόριο της Μανάμα.

Σήμερα τα πολεμικά πλοία δεν βρίσκονται πλέον στο σημείο, αλλά έχουν διασκορπιστεί στον Περσικό Κόλπο ώστε να μην αποτελούν εύκολο στόχο για το Ιράν. Ωστόσο, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, το συνολικό μέγεθος των καταστροφών από πυραύλους και drones που αποδίδονται στην Τεχεράνη είναι πολύ μεγαλύτερο από αυτό που έχει αναγνωρίσει επίσημα ο Λευκός Οίκος. Πρόσφατη έκθεση του CNN αναφέρει ότι πολλές αμερικανικές βάσεις στη Μέση Ανατολή έχουν υποστεί τόσο σοβαρές ζημιές ώστε να θεωρούνται μη κατοικήσιμες.

Ο πόλεμος με το Ιράν έχει επίσης επαναφέρει, αν και με συγκρατημένο τρόπο, τις θρησκευτικές εντάσεις στο Μπαχρέιν, μια χώρα όπου η σιιτική πλειοψηφία ζει υπό σουνιτική μοναρχία. Η σύγκρουση έχει ενισχύσει την επίσημη αφήγηση που συνδέει κάθε σιιτική κινητοποίηση με ιρανική επιρροή, γεγονός που έχει οδηγήσει σε αύξηση της επιτήρησης, των ελέγχων και της καταστολής απέναντι σε πρόσωπα και κοινότητες που θεωρούνται ευαίσθητες, όπως οι συνοικίες όπου κατοικεί αυτή η πλειοψηφία, οι οποίες – παρεμπιπτόντως – δεν έχουν δεχθεί επιθέσεις από την Τεχεράνη.

Ταυτόχρονα, στο εσωτερικό της σιιτικής κοινότητας υπάρχει μια υποβόσκουσα δυσαρέσκεια, περισσότερο για πολιτικά και κοινωνικά ζητήματα παρά για θρησκευτικά, η οποία σε περιόδους κρίσης γίνεται πιο ορατή, αν και σπάνια εκδηλώνεται με ανοιχτές διαμαρτυρίες λόγω του ισχυρού κρατικού ελέγχου. Ένας μορφωμένος σιίτης δεν θα κερδίσει ποτέ όσα ένας σουνίτης με τα ίδια προσόντα ούτε θα έχει τις ίδιες ευκαιρίες. Το αποτέλεσμα είναι μια εύθραυστη ισορροπία: δεν υπάρχει άμεση έκρηξη, αλλά μια σιωπηλή πόλωση, όπου ο εξωτερικός πόλεμος λειτουργεί ως ενισχυτής εσωτερικών ρηγμάτων που δεν έχουν εξαφανιστεί από το 2011.

Όταν αυξάνονται οι εντάσεις, αυτό που διασχίζει τη γέφυρα Βασιλιά Φαχντ δεν είναι φάλαγγες νέων που αναζητούν διασκέδαση και αλκοόλ, αλλά σαουδαραβικά τεθωρακισμένα. Το Ριάντ είναι το πρώτο που ενδιαφέρεται να μην ξεφύγει η κατάσταση στο Μπαχρέιν και κάνει ό,τι μπορεί για να αποτρέψει το ενδεχόμενο να περάσει στον έλεγχο μιας πλειοψηφίας που μπορεί να έχει συμπάθεια προς την Τεχεράνη, κρατώντας τη χώρα υπό αυστηρό έλεγχο.

Τον Μάρτιο του 2011, στο αποκορύφωμα της Αραβικής Άνοιξης στο Μπαχρέιν, οι αρχές κατεδάφισαν το εμβληματικό Μνημείο της Μαργαριταρένιας Πλατείας, που είχε μετατραπεί στο βασικό σημείο συγκέντρωσης των διαδηλωτών. Το μνημείο κατεδαφίστηκε μετά την είσοδο δυνάμεων ασφαλείας και στρατευμάτων του Κόλπου, σε μια επιχείρηση που στόχευε στην εξαφάνιση του συμβολικού κέντρου της διαμαρτυρίας και στην αποτροπή νέων κινητοποιήσεων.

Η Κυριακή φέρνει ξανά μποτιλιαρίσματα στη γέφυρα, αλλά προς την αντίθετη κατεύθυνση. Από αυτό το κολοσσιαίο έργο φαίνεται από μακριά πώς ανάβουν τα φώτα των δεξαμενόπλοιων που περιμένουν στον Περσικό Κόλπο και πώς οι φλόγες από τα πετρελαϊκά πεδία αντανακλώνται στη θάλασσα το σούρουπο. Η ροή του πετρελαίου έχει σταματήσει, αλλά όλα τα υπόλοιπα συνεχίζουν να λειτουργούν. Ο τοπικός συνομιλητής μάς δείχνει ένα από τα πιο εντυπωσιακά τζαμιά στο κέντρο της Μανάμα. Φυσικά, είναι σουνιτικό. «Είμαστε χαμένοι. Αυτό είναι το συμπέρασμα που μπορώ να δώσω. Οι συνέπειες αυτού του πολέμου θα φανούν σε έναν χρόνο, αλλά θα είναι τρομερές».