Το DNA αναγνωρίζει νέα θύματα της καταδικασμένης αποστολής στην Αρκτική μετά από 180 χρόνια
Συνολικά έχουν αναγνωριστεί 6 θύματα της τραγωδίας
@Rainmaker1973
Snapshot
- Ερευνητές του Πανεπιστημίου του Βατερλώ αναγνώρισαν τέσσερα νέα μέλη του πληρώματος της αποστολής Franklin μέσω ανάλυσης DNA, ανεβάζοντας τον συνολικό αριθμό σε έξι.
- Η αποστολή του Sir John Franklin το 1845 με τα πλοία HMS Erebus και HMS Terror κατέληξε σε τραγωδία, καθώς όλοι οι 105 επιζώντες πέθαναν προσπαθώντας να δραπετεύσουν από τον πάγο της Αρκτικής.
- Το σώμα του ναυτικού Harry Peglar βρέθηκε το 1859 με προσωπικά έγγραφα, αλλά η ταυτότητά του επιβεβαιώθηκε οριστικά μόνο τώρα μέσω DNA, παρά τη σύγχυση λόγω της στολής που φορούσε.
- Οι ταυτοποιημένοι ναυτικοί βρέθηκαν κοντά σε δύο βάρκες σε απόσταση μικρότερη από 1,25 μίλια κατά μήκος του κόλπου του Έρεβους, υποδεικνύοντας προσπάθειες διαφυγής με τα σκάφη.
- Η μελέτη ανέδειξε τις επικίνδυνες συνθήκες της αποστολής, όπως το ακραίο κρύο, τον παγετό και την πίεση στην υγεία των ανδρών, ενώ εντοπίστηκαν στοιχεία κανιβαλισμού στα λείψανα του καπετάνιου James Fitzjames.
Φως σε μία από τις διαβόητες πολικές τραγωδίες που σημειώθηκε πριν από περίπου 180 χρόνια ρίχνει νέα έρευνα, που διεξήχθη από ερευνητές στο Πανεπιστήμιο του Βατερλώ στο Οντάριο του Καναδά.
Η αποστολή του Sir John Franklin, ενός Βρετανού εξερευνητή, ξεκίνησε με 129 μέλη πληρώματος και τα πλοία HMS Erebus και στο HMS Terror το 1845 για να χαρτογραφήσει το Βορειοδυτικό Πέρασμα. Όμως κατέληξε σε τραγωδία για όλους και σε έναν μαρτυρικό θάνατο για τους 105.
Τώρα οι ερευνητές κατάφεραν να ταυτοποιήσουν άλλα 4 μέλη του πληρώματος μέσω ανάλυσης DNA.
Τα τρία ανήκαν σε μέλη του πληρώματος από το HMS Erebus και ένα από το HMS Terror: τον Harry Peglar, καπετάνιο του Foretop. Το σώμα του βρέθηκε το 1859 να φέρει τα προσωπικά του έγγραφα και τα μόνα γραπτά αρχεία που ανακτήθηκαν ποτέ από ολόκληρη την καταδικασμένη αποστολή (τώρα γνωστά ως "Peglar Papers"). Ωστόσο, για 166 χρόνια, η σύγχυση σχετικά με τα ρούχα του άφησε την ταυτότητά του σε αμφιβολία μέχρι που το DNA απέδειξε τελικά ότι ήταν αυτός.
Οι άλλοι ναυτικοί που εντοπίστηκαν πρόσφατα είναι: Γουίλιαμ Όρεν, ναυτικός Ντέιβιντ Γιανγκ, Αγόρι 1ης Τάξης Τζον Μπρίτζενς, Υπαξιωματικός.
Τα σκάφη παγιδεύτηκαν στον πάγο κοντά στο νησί King William στο Nunavut τον Σεπτέμβριο του 1846 — και ο Φράνκλιν πέθανε το 1847.
Τον Απρίλιο του 1848, το επιζών πλήρωμα εγκατέλειψε τα σκάφη και προσπάθησε να δραπετεύσει με τα πόδια και σέρνοντας βάρκες στον πάγο της Αρκτικής, αλλά κανείς δεν επέζησε.
«Και οι 105 πέθαναν προσπαθώντας να δραπετεύσουν», ανέφερε το Πανεπιστήμιο του Βατερλώ σε δήλωση της 6ης Μαΐου. Η μελέτη του δημοσιεύτηκε στο Journal of Archaeological Science: Reports τον Μάιο.
«Λείψανα μελών της αποστολής έχουν βρεθεί στο νησί King William και στη χερσόνησο της Αδελαΐδας από τα μέσα του 19ου αιώνα», είπαν οι ερευνητές.
Ο συν-συγγραφέας της μελέτης Stephen Fratpietro του Πανεπιστημίου Lakehead συνέκρινε το DNA από τα λείψανα με ζωντανούς απογόνους και βρήκε ακριβείς γενετικές αντιστοιχίες και στις τέσσερις περιπτώσεις.
Αυτές οι νέες ανακαλύψεις ανεβάζουν τον συνολικό αριθμό των αναγνωρισμένων ναυτικών της αποστολής Franklin σε έξι, καθώς οι ερευνητές είχαν προηγουμένως εντοπίσει τον John Gregory το 2021 και τον καπετάνιο James Fitzjames το 2024.
Το ταξίδι για την εύρεση του Βορειοδυτικού Περάσματος ήταν «επικίνδυνο για πολλούς λόγους», δήλωσε στο Fox News Digital.
«Οι κύριες απειλές προήλθαν από το σκληρό περιβάλλον της Αρκτικής: ακραίο χειμωνιάτικο κρύο, μια σύντομη περίοδος ιστιοπλοΐας που θα μπορούσε να αναγκάσει το πλήρωμα να ξεχειμωνιάσει, πάγος ικανός να συνθλίψει ένα πλοίο, πίεση στη σωματική και ψυχική υγεία των ανδρών και ο συνεχής κίνδυνος θανάτου από ασθένεια ή τραυματισμό που εργάζεται υπό αυτές τις συνθήκες», είπε.
Ο ο συν-συγγραφέας της μελέτης Douglas Stenton μιλώντας στο Fox News αποκάλυψε ότι η διαδικασία ανάλυσης DNA απέφερε αρκετές εκπλήξεις - συμπεριλαμβανομένης της ταυτοποίησης του καπετάνιου James Fitzjames το 2024, τα λείψανα του οποίου έδειξαν στοιχεία κανιβαλισμού. Δεν ήταν ωστόσο τα μοναδικά με αυτά
Οι ερευνητές έμειναν επίσης έκπληκτοι όταν διαπίστωσαν ότι πέντε από τους έξι ναυτικούς που εντοπίστηκαν ανακαλύφθηκαν κοντά σε δύο βάρκες σε απόσταση μικρότερη από 1,25 μίλια μεταξύ τους κατά μήκος του κόλπου του Έρεβους, είπε.
Οι ερευνητές είπαν ότι η ταυτοποίηση του Peglar ήταν εκπληκτική επειδή το σώμα ήταν ντυμένο με στολή υπαξιωματικού, με αποτέλεσμα ορισμένοι ειδικοί να πιστεύουν ότι τα λείψανα ανήκαν σε άλλον άνδρα.
Ο Stenton πιστεύει ότι ο Peglar ήταν ντυμένος ως αεροσυνοδός «επειδή είχε υποβιβαστεί σε αυτή τη θέση λόγω ανάρμοστης συμπεριφοράς».
Ο Stenton πρόσθεσε: «Ένας υπαξιωματικός είναι ένας έμπειρος ναύτης με σημαντικές ευθύνες. … Λόγω των ρούχων, πολλοί ερευνητές υπέθεσαν ότι ο Peglar είχε πεθάνει και ότι το σώμα δεν ήταν δικό του, αλλά [μάλλον] ενός φίλου που ήταν οικονόμος και που μετέφερε τα χαρτιά του Peglar στο σπίτι στην οικογένειά του».
Ωστόσο, είπε, «167 χρόνια μετά την ανακάλυψη του σώματος, η έρευνά μας διέψευσε οριστικά αυτή τη θεωρία».
Η αποστολή Franklin ήταν επίσης «η μεγαλύτερη και αναμφισβήτητα καλύτερα εξοπλισμένη αποστολή στην Αρκτική της εποχής της», είπε, πράγμα που σημαίνει ότι η επιτυχία της υποσχόταν μεγάλο κύρος και υπερηφάνεια για τη Βρετανία.
