Μητέρα ξανασμίγει με την κόρη της έπειτα από 62 χρόνια - Την είχε δώσει για υιοθεσία
Η Avril, από την Αγγλία, ήταν μόλις 15 ετών όταν αναγκάστηκε να δώσει το μωρό της για υιοθεσία
Snapshot
- Η Avril, που έδωσε την κόρη της για υιοθεσία πριν από 62 χρόνια, την ξαναβρήκε μέσω της εκπομπής Long Lost Family.
- Η επανένωση έγινε μετά από οκτώ εβδομάδες χωρισμού και πολλές δεκαετίες αναζήτησης και ελπίδας.
- Η κόρη, Eleanor, μεγάλωσε με θετούς γονείς και δεν ένιωσε ποτέ απόρριψη, ενώ αρχικά φοβόταν να αναζητήσει τη βιολογική της μητέρα.
- Και οι δύο μίλησαν ανοιχτά για τον πόνο του χωρισμού και την έντονη συγκίνηση κατά τη στιγμή της επανένωσης.
- Η Avril και η Eleanor διαπίστωσαν ότι έχουν πολλές ομοιότητες στις συνήθειες και τις εκφράσεις τους, ενισχύοντας τον δεσμό τους.
Μια μητέρα από τη Βρετανία ξαναβρήκε την κόρη της, την οποία είχε αναγκαστεί να δώσει για υιοθεσία πριν από 62 χρόνια.
Η 77χρονη, σήμερα, Avril, σήμερα έμεινε έγκυος όταν ήταν μόλις 15. Τότε την έστειλαν σε ένα ίδρυμα για ανύπαντρες μητέρες και τα μωρά τους στο Carlisle της Αγγλίας, όπου έφερε στον κόσμο την κόρη της, την οποία ονόμασε Michelle.
Μητέρα και κόρη έμειναν μαζί μόλις για οκτώ εβδομάδες, πριν η Avril αναγκαστεί να τη δώσει για υιοθεσία. Όπως έχει δηλώσει, όμως, δεν έχασε ποτέ την ελπίδα ότι κάποια ημέρα θα κατάφερνε να τη βρει ξανά.
Η επανένωσή τους έγινε μέσω της βρετανικής τηλεοπτικής εκπομπής Long Lost Family, η οποία βοηθά οικογένειες να εντοπίσουν συγγενείς τους και να ξανασμίξουν έπειτα από χρόνια ή ακόμη και δεκαετίες χωρισμού.
Η κόρη της Avril, η οποία μετά την υιοθεσία της μετονομάστηκε σε Eleanor, και η μητέρα της μίλησαν πλέον ανοιχτά για όσα έζησαν μέχρι να καταφέρουν να συναντηθούν ξανά, περισσότερες από έξι δεκαετίες αργότερα.
«Μου είχαν πει περισσότερες από μία φορές ότι δεν θα μπορούσα ποτέ να βρω τη Michelle μου και ότι θα της είχαν εκδώσει νέο πιστοποιητικό γέννησης, οπότε δεν θα μπορούσα ποτέ, μα ποτέ, να την εντοπίσω», είπε η Avril στη βρετανική εκπομπή This Morning.
Όλα, όμως, άλλαξαν όταν έτυχε να παρακολουθήσει το τέλος ενός επεισοδίου του Long Lost Family. Η άλλη κόρη της, Sharon, την ενθάρρυνε να επικοινωνήσει με την ομάδα παραγωγής της εκπομπής.
«Είναι το καλύτερο πράγμα που έχω κάνει ποτέ στη ζωή μου», δήλωσε η Avril.
Κατά τη διάρκεια της συνέντευξής της στο This Morning, η 77χρονη μίλησε και για τις ελάχιστες, αλλά πολύτιμες αναμνήσεις που είχε προλάβει να δημιουργήσει με την Eleanor κατά τις οκτώ εβδομάδες που έζησαν μαζί στο ίδρυμα.
«Νομίζω ότι επειδή όλο αυτό συνδεόταν με τόσο πολύ πόνο, το έσβησα από τη μνήμη μου», είπε η Avril. «Το μόνο που θυμάμαι είναι να βρίσκομαι σε εκείνο το ίδρυμα, να φροντίζω την Eleanor για οκτώ εβδομάδες και μετά να αναγκάζομαι να την αποχωριστώ».
Πριν χωρίσουν, η Avril είχε την ευκαιρία να γνωρίσει τους θετούς γονείς της Eleanor. «Χάρηκα που τους γνώρισα, γιατί ήταν καλοί άνθρωποι και ήξερα ότι θα της έδιναν μια όμορφη ζωή, κάτι που εγώ τότε δεν μπορούσα να της προσφέρω», ανέφερε.
Μετά τον αποχωρισμό της κόρης της, η Avril επέστρεψε στο Newcastle, περίπου 60 μίλια ανατολικά του Carlisle, όπου όλοι περίμεναν από εκείνη να συνεχίσει κανονικά τη ζωή της. Η ίδια περιέγραψε εκείνη την περίοδο ως «πολύ δύσκολη».
«Μου πήρε περίπου δύο χρόνια για να… Δεν το ξεπέρασα ποτέ, ποτέ πραγματικά. Αλλά χρειάστηκαν περίπου δύο χρόνια μέχρι να θέλω ξανά να υπάρχω. Απλώς περιφερόμουν σαν να ζούσα μέσα σε όνειρο», είπε.
Μόλις όταν έφτασε στα 40 της η Avril απέκτησε για πρώτη φορά μια φωτογραφία της Eleanor, την οποία τοποθέτησε στο κομοδίνο δίπλα στο κρεβάτι της.
Από την πλευρά της, η Eleanor αποκάλυψε ότι η θετή μητέρα της τής μιλούσε για την Avril και της είχε εξηγήσει πόσο πολύ είχε πονέσει που αναγκάστηκε να τη δώσει για υιοθεσία.
Η Eleanor είπε ότι κατάλαβε ακόμη βαθύτερα τον πόνο της βιολογικής της μητέρας όταν απέκτησε τη δική της κόρη, τη Bex, η οποία σήμερα είναι 38 ετών.
«Όταν απέκτησα τη Bex και σκέφτηκα πώς θα ήταν να ερχόταν κάποιος να μου την πάρει όταν ήταν έξι ή οκτώ εβδομάδων, ένιωσα πως θα μπορούσα να κάνω κάτι ακραίο για να το αποτρέψω — και πρέπει να πω ότι δεν είμαι βίαιος άνθρωπος», ανέφερε χαρακτηριστικά στο This Morning.
«Αυτό με έκανε να σκέφτομαι όλο και περισσότερο την Avril. Όταν έκανα την εκπαίδευσή μου στη νοσηλευτική, βρέθηκα δίπλα σε μια νεαρή μητέρα, το μωρό της οποίας επρόκειτο να δοθεί για υιοθεσία. Ήμουν μαζί της όταν έφτασαν οι νέοι γονείς για να παραλάβουν το παιδί», πρόσθεσε η Eleanor.
«Και οι δύο ξεσπάσαμε σε κλάματα. Δεν ήταν οι δικές μου αναμνήσεις, αλλά μπορούσα να δω τον πόνο της, να ταυτιστώ μαζί της και να καταλάβω πόσο δύσκολο ήταν για εκείνη».
Η Eleanor ανέφερε στην εκπομπή ότι είχε μια «καλή παιδική ηλικία» μεγαλώνοντας στην Cumbria, περίπου 70 μίλια νοτιοδυτικά από το σημείο όπου ζούσε η Avril.
«Είχα τη μαμά και τον μπαμπά μου. Ο πατέρας μου δούλευε πολύ σκληρά και κατάφερε να δημιουργήσει τη δική του επιχείρηση. Είχα καλούς φίλους, καλά σχολεία, πολλές περιπέτειες», είπε, προσθέτοντας ότι κρατά «ευτυχισμένες αναμνήσεις» από τα παιδικά της χρόνια.
Η Eleanor αποκάλυψε ακόμη ότι αρχικά δεν ήθελε να αναζητήσει τη βιολογική της μητέρα, επειδή φοβόταν μήπως αναστατώσει τη ζωή της Avril.
«Δεν ήξερα αν η οικογένειά της γνώριζε για την ύπαρξή μου. Δεν ήθελα να της δημιουργήσω κανένα πρόβλημα», εξήγησε.
Όπως είπε, ορισμένοι άνθρωποι που έχουν δοθεί για υιοθεσία μπορεί να αισθανθούν απόρριψη, όμως η ίδια δεν βίωσε ποτέ κάτι τέτοιο.
«Εγώ δεν ένιωσα ποτέ ότι με απέρριψαν. Πάντα μου έλεγαν ότι ήμουν ξεχωριστή και ότι με είχαν επιλέξει», ανέφερε.
Όταν μία από τις παρουσιάστριες σχολίασε πόσο πολύ μοιάζουν μεταξύ τους, η Avril απάντησε ότι οι δυο τους έχουν ακόμη και «τις ίδιες συνήθειες και αντιδράσεις».
«Έχουμε κάποιες παρόμοιες εκφράσεις στο πρόσωπο και κάνουμε αρκετά πράγματα με τον ίδιο τρόπο. Είναι πραγματικά παράξενο», είπε η Eleanor.
Λίγο πριν συναντήσει για πρώτη φορά την Avril, η Eleanor παραδέχτηκε ότι ένιωθε έντονη αγωνία. Όπως είπε, αναρωτιόταν αν η βιολογική της μητέρα θα τη συμπαθούσε και αν θα κατάφερναν να ταιριάξουν.
Όλες αυτές οι ανησυχίες, όμως, «εξαφανίστηκαν» τη στιγμή που οι δυο τους ξανασυναντήθηκαν.
Όταν ρωτήθηκε αν ένιωσαν αμέσως έναν ισχυρό δεσμό, η Avril απάντησε χωρίς δισταγμό:
«Ναι. Ήταν ξανά στην αγκαλιά μου, εκεί όπου ανήκει».
Και πρόσθεσε συγκινημένη:
«Δεν θα την αφήσω ποτέ ξανά».
