Θεαματικό: Δύο φορές τον χρόνο, μια ακτίνα του ήλιου φωτίζει έναν αιγυπτιακό ναό ηλικίας 3.200 ετών

Snapshot

• Δύο φορές το χρόνο στις 22 Οκτωβρίου και στις 22 Φεβρουαρίου, μια ακτίνα ηλιακού φωτός φωτίζει τον εσωτερικό θάλαμο του Μεγάλου Ναού του Ραμσή Β΄ στην Αίγυπτο.
• Ο φωτισμός διαρκεί περίπου 20 λεπτά και φωτίζει τα αγάλματα του Φαραώ και των θεών Αμούν-Ρα και Ρα-Χορακτί μέσα στον ναό.
• Το φαινόμενο συνδέεται με τις ημερομηνίες που θεωρούνται η ενθρόνιση και τα γενέθλια του Ραμσή Β΄.
• Στη δεκαετία του 1960, ο ναός μετακινήθηκε για να αποφευχθεί η κατάκλυση από τα νερά του Υψηλού Φράγματος του Ασουάν, διατηρώντας όμως την ευθυγράμμιση με τον ήλιο.
• Το φαινόμενο συγκεντρώνει εκατοντάδες τουρίστες που παρακολουθούν το σπάνιο ηλιακό φαινόμενο στον αρχαίο ναό ηλικίας 3.200 ετών.

Snapshot powered by AI

Ένα εξαιρετικά σπάνιο, όσο και αντυπωσιακό γεγονός, συγκεντρώνει εκατοντάδες τουρίστες σε έναν αρχαίο ναό στη νότια Αίγυπτο, πολλοί από τους οποίους ξενυχτούν για να παρακολουθήσουν ένα ηλιακό φαινόμενο που λαμβάνει χώρα εδώ και χιλιετίες.

Δύο φορές το χρόνο, στις 22 Οκτωβρίου και στις 22 Φεβρουαρίου — ημερομηνίες που πιστεύεται ότι σηματοδοτούν την ενθρόνιση του Ραμσή Β΄ και τα γενέθλιά του — ο ήλιος στέλνει μια ακτίνα φωτός στον σκοτεινό εσωτερικό θάλαμο του Μεγάλου Ναού του Ραμσή Β΄, φωτίζοντας τα αγάλματα του Φαραώ και των δύο θεών που βρίσκονται δίπλα του.

Ο φωτισμός, αποτέλεσμα της ευθυγράμμισης του ναού με τον ήλιο, διαρκεί περίπου 20 λεπτά.

Οι λάτρεις της αιγυπτιολογίας και άλλοι επισκέπτες στέκονταν σε μια ακατάστατη μονή σειρά με τις κάμερες των κινητών τους στα χέρια, μερικοί με selfie sticks και οι περισσότεροι με μαύρους κύκλους κάτω από τα μάτια τους από το πολύ πρωινό ξύπνημα.

Παρόλο που συγκεντρώθηκαν τεράστια πλήθη, φαινόταν μικροσκοπικά δίπλα στα γιγαντιαία αγάλματα που πλαισιώνουν τον ναό, ο οποίος έχει θέα στον Νείλο.

Μέσα στο ναό, οι επισκέπτες στριμώχνονταν σφιχτά σε σχεδόν απόλυτο σκοτάδι μπροστά από τα αγάλματα του Ραμσή Β΄ και των θεών Αμούν-Ρα και Ρα-Χορακτί, που φωτίζονταν από μια ακτίνα ηλιακού φωτός η οποία διείσδυε περίπου 60 μέτρα μέσα στο ναό, σύμφωνα με το Εθνικό Ινστιτούτο Αστρονομίας και Γεωφυσικής.

Στη δεκαετία του 1960, οι αρχαιολόγοι πραγματοποίησαν ένα τεράστιο έργο για την αποσυναρμολόγηση και τη μετακίνηση του ναού, απομακρύνοντάς τον από τη διαδρομή των ανερχόμενων υδάτων που δημιουργούσε το Υψηλό Φράγμα του Ασουάν.

Οι μηχανικοί φρόντισαν να διατηρήσουν την ευθυγράμμιση του ναού με τον ήλιο, έτσι ώστε, περισσότερα από 3.000 χρόνια μετά την κατασκευή του, το φως να εξακολουθεί να εισέρχεται στο εσωτερικό του.