To κορίτσι «μάρτυρας του Α10»: Η άγρια δολοφονία και η εξιχνίαση 39 χρόνια μετά - Σε δίκη οι γονείς

Snapshot

• Το πτώμα της 4χρονης Inass βρέθηκε το 1987 κοντά στον αυτοκινητόδρομο Α10 και η υπόθεση παρέμεινε ανεξιχνίαστη για 39 χρόνια.
• Η μητέρα Halima El Bakhti κατηγορείται για βασανιστήρια που οδήγησαν στον θάνατο του παιδιού, ενώ ο σύζυγός της Ahmed Touloub κατηγορείται για συνενοχή.
• Το παιδί βασανίστηκε για πολλούς μήνες πριν πεθάνει και το σώμα της βρέθηκε με εγκαύματα και δαγκωματιές.
• Η υπόθεση επανεξετάστηκε το 2007 με τη χρήση DNA, που οδήγησε στην ταυτοποίηση των γονέων το 2018 μετά από σύγκριση με γενετικά αποτυπώματα συλλεγμένα σε αστυνομική επέμβαση.
• Οι γονείς θα δικαστούν το Νοέμβριο του 2026 στο Κακουργιοδικείο του Μπλουά για τη δολοφονία της κόρης τους.

Snapshot powered by AI

Μία ψυχρή υπόθεση άγριας δολοφονίας ενός παιδιού, οδηγείται στις δικαστικές αίθουσες της Γαλλίας, μετά από 39 χρόνια με κατηγορούμενους τους γονείς που ποτέ δεν την αναζήτησαν.

Στις 11 Αυγούστου 1987, το πτώμα της Inass, ενός 4χρονου κοριτσιού, βρέθηκε στην άκρη του αυτοκινητόδρομου Α10, κοντά στη Σουέβρ (Loir-et-Cher), οι γονείς της θα εμφανιστούν ενώπιον του Κακουργιοδικείου του Μπλουά από τις 9 έως τις 27 Νοεμβρίου 2026, όπως γνωστοποιήθηκε την περασμένη εβδομάδα.

Η μητέρα, Halima El Bakhti, 71 ετών, θα δικαστεί για «βασανιστήρια και βάρβαρες πράξεις που οδήγησαν σε θάνατο» χωρίς πρόθεση. Ο σύζυγός της, Ahmed Touloub, 74 ετών, θα πρέπει να λογοδοτήσει για «συνενοχή». Σύμφωνα με έκθεση έρευνας που επικαλείται το Γαλλικό Πρακτορείο, η μητέρα διώκεται για «εθελοντικές, πολυάριθμες και κλιμακωτές πράξεις» που οδήγησαν στο θάνατο του παιδιού.

Στις 11 Αυγούστου 1987, ενώ δύο υπάλληλοι συντήρησης, κατόπιν εντολής της εταιρείας τους, καθάριζαν τα χαντάκια της εθνικής οδού Α10 μεταξύ Μπλουά και Ορλεάνης, το βλέμμα τους τράβηξε μία μπλε κουβέρτα που βρισκόταν στην άκρη του δρόμου και φαινόταν να καλύπτει κάποιο σχήμα. Αυτή είναι η αρχή μιας ασυνήθιστης υπόθεσης που αναστάτωσε τη ζωή ολόκληρου ενός χωριού, του Suèvres, στο Loir-et-Cher.

Όταν σήκωσαν το κομμάτι υφάσματος, είδαν το μικρό άψυχο σώμα ενός κοριτσιού, καλυμμένο με πληγές από τα πόδια μέχρι το κεφάλι.

Η αυτοψία επιβεβαιώνει αυτό που η ίδια η θέα του σώματος αποκάλυπτε: αυτό το παιδί-μάρτυρας βασανίστηκε για πολλούς μήνες και πέθανε μέσα σε φρικτά βασανιστήρια. Οι ερευνητές διαπιστώνουν ότι κανείς δεν διεκδικεί το κοριτσάκι και ότι δεν έχει αναφερθεί καμία εξαφάνιση παιδιού, ούτε στην περιοχή ούτε στην υπόλοιπη Γαλλία. Αποφασίζεται να ταφεί με δημοτικά έξοδα και θάβεται στο δημοτικό νεκροταφείο της Suèvres.

Η έρευνα παραμένει σε στάση μέχρι που το 2007, ένας διοικητής της διωκτικής υπηρεσίας της Ορλεάνης, αξιοποιώντας τις επιστημονικές εξελίξεις στον τομέα του DNA, ζήτησε νέες αναλύσεις για το κάλυμμα και τα ρούχα της άγνωστης μικρής.

Ταυτοποιήθηκαν δύο δείγματα DNA, ένα γυναικείο και ένα ανδρικό. Και το 2016, ένας καβγάς δίνει νέα πνοή στην έρευνα!

Ενώ οι κάτοικοι της Suèvres συνεχίζουν να τιμούν τη μνήμη της νεαρής προστατευόμενής τους, ένα απίθανο γεγονός ανατρέπει την έρευνα με τρόπο τόσο θεαματικό όσο και απροσδόκητο, 250 χιλιόμετρα βορειοανατολικά μια σοβαρή διαμάχη μεταξύ ενός πελάτη και του ιδιοκτήτη ενός εστιατορίου οδηγεί στην επέμβαση της αστυνομίας. Και πυροδοτεί τη λήψη γενετικών αποτυπωμάτων από τα εμπλεκόμενα μέρη, όπως συμβαίνει συστηματικά σε περιπτώσεις βίας.

Το γενετικό αποτύπωμα ενός από τους δύο πρωταγωνιστές ταιριάζει κατά περισσότερο από 99% με το DNA που είχε συλλεχθεί μερικά χρόνια νωρίτερα από τα ρούχα της άγνωστης κοπέλας στην Α10. Σιγά-σιγά το νήμα αυτής της τραγικής υπόθεσης ξετυλίγεται και το 2018 συλλαμβάνονται οι γονείς του μικρού κοριτσιού.