Πριν γίνεις δημοσιογράφος, υδραυλικός, περιπτεράς κ.ο.κ. ήσουν άνθρωπος

Η υπόθεση της δολοφονίας του γνωστού ποινικολόγου δεν ήταν η πρώτη που- για κάποιους- ξεπεράστηκαν τα όρια του ρεπορτάζ. Μάλλον δεν θα είναι και η τελευταία.

Ο λόγος;

Η τηλεθέαση, τα φύλλα, τα κλικ κ.ο.κ. Το «κίτρινο» δυστυχώς πουλάει. Κι όταν το «κίτρινο» βαφτίζεται … ρεπορτάζ, οι ενοχές- αν υπήρξαν ποτέ- παύουν να υπάρχουν. Όπως θα πάψει να υπάρχει και η δημοσιογραφία. Και θα αντικατασταθεί από τα social media. Εκεί που ο καθένας που… δηλώνει δημοσιογράφος θα κάνει, αν δεν το κάνει ήδη, ό,τι γουστάρει και όπως γουστάρει.

Και δεν θα χρειάζεται καν να το «βαφτίσει» ρεπορτάζ. Απλά θα λέει και θα γράφει, χωρίς τον παραμικρό σεβασμό σε κανέναν, ό,τι θέλει. Γιατί; Γιατί μπορεί.

Και από την στιγμή που η ΕΣΗΕΑ δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη συνείδηση, ουδείς μπορεί να πατήσει φρένο στην κατρακύλα. Αν μπορούσε δεν θα υπήρχαν τόσα λαμόγια που δηλώνουν δημοσιογράφοι και δεν σέβονται ούτε τους νεκρούς, ούτε τους ζωντανούς…

Ούτε καν τα παιδιά των νεκρών που πέρα από την ορφάνια τους και τη δολοφονία του πατέρα τους, έχουν να αντιμετωπίσουν και το κουτσομπολιό! Τι ξεφτίλα και τι ντροπή. Θα μου πεις μόνο στην Ελλάδα γίνεται αυτό; Όχι. Τα ίδια συμβαίνουν πάνω-κάτω παντού. Σκουπίδια υπάρχουν σε όλα τα μέρη του πλανήτη.

Το ότι γίνεται όμως δεν σημαίνει ότι πρέπει να το τρώμε και να μην μιλάμε. Να το καταπίνουμε και να λέμε δεν πειράζει. Πειράζει. Γιατί πριν γίνεις δημοσιογράφος, υδραυλικός, περιπτεράς κοκ, ήσουν πρώτα άνθρωπος. Κι αυτή η λέξη δεν χωράει πολλά «μπασταρδέματα».

Ή είσαι ή δεν είσαι. Κι εσύ δεν είσαι.