Η Εριέττα Μανούρη στο Newsbomb: «Η εμφάνισή μου δεν νιώθω ότι με περιόρισε»

Με τις ερμηνείες της μαγνητίζει τον θεατή, καταφέρνοντας κάθε φορά να δείχνει ένα ακόμη κομμάτι του ταλέντου της. Η Εριέττα Μανούρη, μία από τις πολλά υποσχόμενες ηθοποιούς της γενιάς της, φέτος εντυπωσιάζει τόσο μέσα από τη σειρά του MEGA «Μια νύχτα μόνο», όσο και από τη θεατρική παράσταση «Αλεξάνδρεια». Σε μία σεζόν με μεγάλο υποκριτικό ενδιαφέρον για την ίδια, η πρωταγωνίστρια του θεάτρου και της τηλεόρασης ανοίγει τα χαρτιά της μιλώντας για όλα.

Πώς είναι η διαδικασία των γυρισμάτων;
Η διαδικασία των γυρισμάτων είναι αρκετά απαιτητική. Η αλήθεια είναι ότι υπάρχει μεγάλος φόρτος εργασίας αλλά ευτυχώς έχουμε χτίσει ένα πολύ ωραίο κλίμα με τη ομάδα, με αρκετό χιούμορ, το οποίο κι εμάς στα πλαίσια μιας δραματικής σειράς μας αποφορτίζει αρκετά και κάνει τη διαδικασία ακόμα πιο ευχάριστη.

Πίστεψες από την αρχή στην επιτυχία της σειράς;
Όταν ξεκινάς μια δουλειά, κανείς δεν μπορεί να σου εγγυηθεί ότι θα κάνει επιτυχία. Θεωρώ ότι είναι ένας συνδυασμός πολλών πραγμάτων. Για μένα σημαντικό είναι να κάνουμε τη δουλειά μας με αφοσίωση φροντίδα και αγάπη. Αν το κοινό ανταποκριθείτε σε αυτό, τότε ναι.. Σίγουρα είναι μια όμορφη επιβεβαίωση, χωρίς όμως να είναι αυτοσκοπός.

Η Άσπα είναι μία ηρωίδα που απασχολεί… Μητέρα, απατημένη σύζυγος, σκληρή αλλά κάποιες φορές ευαίσθητη, πληγωμένη… Πώς την προσέγγισες;
Η Άσπα έχει πολλές όψεις. Σκληρή, πληγωμένη, ευαίσθητη, ευάλωτη όταν δεν μπορεί να κρύψει τον πόνο της. Η πρόκληση ήταν να της δώσω συνέπεια και αλήθεια σε όλες τις πλευρές της. Δεν ήταν εύκολο γιατί έπρεπε να κατανοήσω συμπεριφορές πολύ έξω από μένα και αρκετά ακραίες πολλές φορές. Ωστόσο, ίσως αυτό να ήταν και το πιο ενδιαφέρον.

Πώς θα πορευτεί; Θα τα ξαναβρεί με τον άντρα της, θα τον εκδικηθεί;
Η Άσπα είναι ένας αρκετά περίπλοκος και σύνθετος χαρακτήρας και γι αυτό το λόγο θα περάσει από αρκετά στάδια. Θα πράξει βάση σχεδίου με συντονισμένες κινήσεις, αλλά σίγουρα κάποιες στιγμές θα πέσει θύμα του πανικού της κάνοντας και επιπόλαιες επιλογές. Είναι βέβαιο ότι ξεκινάει μια νέα περίοδος για την ηρωίδα. Παίρνει τη ζωή στα χέρια της, διεκδικεί και μπαίνει σε mood επιβίωσης.

Τηλεοπτικά, έχεις βρεθεί σε σειρές που ο κόσμος αγάπησε… Και φυσικά αγάπησε κι εσένα… Περίμενες ότι, στα 30 σου χρόνια, θα έχεις διανύσει όλη αυτή τη διαδρομή;
Σε αυτή τη δουλειά, όπως βέβαια και στη ζωή, γενικότερα δεν μπορείς να προβλέψεις πώς θα πάνε τα πράγματα. Κάθε δουλειά είναι διαφορετική εμπειρία και η αγάπη του κοινού είναι κάτι που έρχεται σαν γλυκιά ανταμοιβή. Δεν είχα σκεφτεί ποτέ πως θα είμαι στα 30 μου και τι θα έχω κάνει. Δεν το κάνω ποτέ. Με αγχώνει και μου προκαλεί μια ανάγκη μόνιμης επιβεβαίωσης και βιασύνης. Εχω αποφασίσει να πηγαίνω βήμα-βήμα. Εύχομαι να συνεχίσω να κάνω όμορφες συνεργασίες με ανθρώπους, που με εμπνέουν και με εξελίσσουν.

Ο κόσμος της τηλεόρασης τι σημαίνει για εσένα;
Ο κόσμος της τηλεόρασης, όπως και ο κόσμος του θεάτρου και του κινηματογράφου, είναι απλώς διαφορετικά μέσα προβολής της δουλειάς μας. Το κάθε ένα έχει ξεχωριστή θέση στην καρδιά μου, αλλά δεν παύω να τα αντιμετωπίζω με τον ίδιο σεβασμό και την ίδια αφοσίωση.

Τα φώτα της και η αναγνωρισιμότητα που ήρθε, σε επηρέασαν;
Είναι λογικό όταν είσαι σε μια δουλειά όπου η έκθεση είναι ένα από τα βασικά χαρακτηριστικά της, πόσο μάλλον όταν δουλεύεις στην τηλεόραση, να συνοδεύεται από το κομμάτι της αναγνωρισιμότητας. Φυσικά και είναι ευπρόσδεκτη, όσο δεν ξεπερνά τα όρια της ιδιωτικότητας. Προσωπικά προσπαθώ να μένω συγκεντρωμένη στη δουλειά μου.

Πώς βλέπεις-κρίνεις πλέον το επίπεδο της μυθοπλασίας;
Νομίζω πως η μυθοπλασία στην Ελλάδα βρίσκεται σε μια μεταβατική φάση. Το επίπεδο έχει ανέβει πάρα πολύ σε επίπεδο παραγωγής και τεχνικής αρτιότητας. Υπάρχει πολύ ταλέντο ανάμεσα μας. Ωστόσο, θεωρώ ότι ένα μεγάλο στοίχημα είναι η επένδυση στο σενάριο. Θα ήθελα να υπάρξει μεγαλύτερη εμπιστοσύνη σε νέους δημιουργούς με πρωτότυπα σενάρια. Το κείμενο είναι -αν όχι το πιο σημαντικό- ένα από τα πιο σημαντικά στοιχεία στην μυθοπλασία. Πάντως, όσο περνάνε τα χρόνια, πιστεύω ότι θα βλέπουμε όλο και πιο ολοκληρωμένες δουλειές στην τηλεόραση.

Θεατρικά, εντυπωσιάζεις στην «Αλεξάνδρεια» στο θέατρο Παλλάς. Η φωνή σου ειδικά είναι αποκάλυψη. Πώς ζεις αυτό το κομμάτι τη φετινή χρονιά;
Για μένα το κομμάτι το τραγουδιού στη συγκεκριμένη παράσταση ήταν ένα πολύ μεγάλο στοίχημα. Ας πούμε ότι είχα την πρώτη ύλη, αλλά δεν ήξερα τι να την κάνω. Οπότε δούλεψα πολύ πάνω σε αυτό με πειθαρχία και φροντίδα, έχοντας δίπλα μου τον δάσκαλο μου Πάνο Δήμα. Πέρα από το τεχνικό κομμάτι, όμως, το πιο σημαντικό για μένα ήταν να κάνω το ψυχολογικό άλμα. Να διώξω, δηλαδή, το στοιχείο της ντροπής και της ανασφάλειας. Όταν συνέβη αυτό ήταν πραγματικά απελευθερωτικό για μένα. Πλέον, το απολαμβάνω στο έπακρο και χαίρομαι πολύ που αυτό επικοινωνείται με τον κόσμο.

Ο κόσμος του θεάτρου πώς μοιάζει στα μάτια σου;
Ο κόσμος του θεάτρου είναι ένα μικρό σύμπαν. Είναι ένας απαιτητικός, εύθραυστος, γεμάτος όμως παράλληλα με φως, ιερότητα και δημιουργία. Οταν βρίσκομαι πάνω στη σκηνή, είμαι απόλυτα εκτεθειμένη… χωρίς άμυνες. Νιώθω όμως ταυτόχρονα ανίκητη… δυνατή. Ότι κάνεις δεν μπορεί να με βλάψει. Νιώθω ζωντανή. Χαρούμενη. Όλο αυτό το αίσθημα είναι απόλυτα τρομακτικό, αλλά συνάμα μαγικό.

Συχνά, στις πολύ ωραίες γυναίκες όπως εσύ, συζητάμε το κατά πόσο η εικόνα τους μπορεί να της περιορίσει... Πώς λειτούργησε σε εσένα όλο αυτό;
Το να συζητάμε ακόμα αν η ομορφιά περιορίζει μια γυναίκα, λέει κάτι για τον τρόπο που κοιτάμε τις γυναίκες. Η εικόνα είναι το πρώτο πράγμα που βλέπει κανείς, αλλά δεν είναι αυτό που μένει. Στην υποκριτική αν δεν υπάρχει βάθος, συνέπεια και συνεχής δουλειά με τον εαυτό σου… τίποτα δεν κρατάει. Η εμφάνιση μου λοιπόν δεν νιώθω ότι με περιόρισε. Ίσως, ναι, σε τοποθετεί κυρίως στην αρχή σε διάφορα «κουτάκια» και «ταμπέλες» που θα σου βάλουν οι άλλοι, όμως ο χρόνος και οι επιλογές καθορίζουν το πώς σε βλέπουν τελικά. Η εικόνα μπορεί να ανοίξει μια πόρτα, αλλά σίγουρα θα κλείσει αν δεν έχεις κάτι ουσιαστικό να πεις.

Μακριά από τα φώτα, πώς είναι η Εριέττα;
Εκτός δουλειάς προσπαθώ να κάνω πράγματα που με χαλαρώνουν και με κρατάνε συνδεδεμένη με τον εαυτό μου. Περνάω αρκετό χρόνο με τους δικούς μου ανθρώπους, μαζώξεις με δικούς, επιτραπέζια και διάφορα χόμπι που ανακαλύπτω ανά διαστήματα. Και φυσικά όποτε βρίσκω λίγες μέρες παραπάνω κενές, σπάνιο πράγμα αλλά δεν πειράζει, φεύγω. Τα ταξίδια είναι ένα από τα πράγματα που κάνουν να νιώθω ευτυχία.

Διαβάστε επίσης