Λουκία Παπαδάκη: Το μεγάλωμα του γιου μου, η μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής μου
«Δεν υπάρχει, νομίζω, μεγαλύτερη περιπέτεια από το να μεγαλώνεις παιδιά», είπε η ηθοποιός
Snapshot
- Η Λουκία Παπαδάκη χαρακτηρίζει το μεγάλωμα του γιου της ως τη μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής της.
- Η ηθοποιός αναγνωρίζει τις πρακτικές δυσκολίες του να μεγαλώνει ένα παιδί μόνη της, αλλά συγκρίνει την κατάστασή της με τις πιο δύσκολες συνθήκες που αντιμετωπίζουν άλλες γυναίκες στον κόσμο.
- Παρά τις προκλήσεις, υπογραμμίζει τη διαφορά ανάμεσα στις καθημερινές δυσκολίες σε χώρες ειρήνης και ευημερίας και τις ζωτικές αγωνίες σε περιοχές με σοβαρά προβλήματα επιβίωσης.
Το μεγάλωμα του γιου της χαρακτήρισε η Λουκία Παπαδάκη ως τη μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής της, μια διαδικασία που, όπως ανέφερε, κρύβει απόγνωση και αδιέξοδα, ωστόσο πρόκειται για κάτι μαγικό.
«Είμαι περιπετειώδης άνθρωπος. Είμαι τολμηρός άνθρωπος. Δοκιμάζω πράγματα. Βουτάω», είπε αρχικά η ηθοποιός μιλώντας την Παρασκευή στην εκπομπή «Νωρίς Νωρίς» και όταν ρωτήθηκε ποια θεωρεί πως είναι η μεγαλύτερη περιπέτεια της ζωής της, απάντησε: «Ήθελα δεν ήθελα, είπα το "ναι" συνειδητά στο μεγάλωμα του γιου μου. Δεν υπάρχει, νομίζω, μεγαλύτερη περιπέτεια από το να μεγαλώνεις παιδιά. Και δεν το λέω ως κλισέ. Γυρνάω πίσω και σκέφτομαι και λέω “Παναγία μου, πώς το κάνουμε αυτό;”. Όλοι οι άνθρωποι στον πλανήτη. Πώς το κάνουμε; Δεν είναι συνειδητό».
Και συμπλήρωσε: «Είναι μαγική περιπέτεια. Έχει όλα τα στοιχεία της απογνώσεως και του αδιεξόδου, αλλά έχει ένα συγκλονιστικό στοιχείο. Βγαίνει ένας καινούργιος άνθρωπος».
Όπως εξήγησε, το γεγονός πως μεγάλωσε μόνη της τον γιο της, έφερε ακόμη μεγαλύτερες δυσκολίες, ωστόσο τα προβλήματα αυτά μοιάζουν μικρά όταν σκέφτεται πως υπάρχουν γυναίκες που αγωνιούν καθημερινά να κρατήσουν τα παιδιά τους ζωντανά.
«Είναι πιο δύσκολο όταν μεγαλώνεις ένα παιδί μόνος σου, κυρίως σε πρακτικά πράγματα. Αυτά τα πρακτικά, τα οποία νομίζει κανένας ότι ξεπερνιούνται, δεν ξεπερνιούνται. Είναι πάρα πολύ σημαντικά. Εκατομμύρια γυναίκες αυτή τη στιγμή που μιλάμε λειτουργούν με αυτόν τον τρόπο και σε πολύ δυσκολότερες συνθήκες. Σε βαρύτατες συνθήκες. Και η μοναδική τους αποστολή είναι αυτή. Να προστατέψουν και να μεγαλώσουν τα παιδιά τους», σημείωσε.
Και πρόσθεσε: «Τουλάχιστον εμείς ή όποιες γυναίκες σε χώρες ειρήνης και ευημερίας, γιατί έχουμε και ειρήνη και ευημερία. Δεν ακούγεται έτσι, αλλά έτσι είναι. Γιατί δεν ξέρουμε καθόλου το πώς είναι το ανάποδο. Είναι απλώς δυσκολίες καθημερινότητας. Δεν έχουμε αγωνία για τη ζωή μας. Δεν έχουμε αγωνία για το αν θα επιβιώσει το παιδί μας ένα 24ωρο ή αν θα το πάρει κάποιος να το σφάξει ή αν θα έχει να φάει για μέρες ή αν θα έχει νερό να πιει».
