Η συζήτηση για το Κράτος Δικαίου και η κοινωνία

Κατά μία σύμπτωση, ενώ στη Βουλή γινόταν συζήτηση για το Κράτος Δικαίου, έξω από το Κοινοβούλιο έκαναν «ουρά», οι υποθέσεις (που συνδέονται με παραβιάσεις του Κράτους Δικαίου), οι οποίες έπρεπε να εξεταστούν από την Ολομέλεια για να ξεδιπλωθεί το κουβάρι της διερεύνησης. Τη διαδικαστική εξέλιξη την γνωρίζουμε. Θα κινηθεί η διαδικασία του άρθρου 86 περί ευθύνης υπουργών με την προηγούμενη πατέντα, δηλαδή Εξεταστική Επιτροπή fast-track, και η Νέα Δημοκρατία θα συναινέσει στην άρση ασυλίας των βουλευτών της, που κατονομάζονται στις αλλεπάλληλες δικογραφίες που απέστειλε εγχωρίως η ευρωπαϊκή εισαγγελία. Μένει να δούμε, αν θα επανενεργοποιηθεί και η πατέντα της επιστολικής ψήφου, και το λέω αυτό γιατί η Κοινοβουλευτική Ομάδα του κυβερνώντος κόμματος είναι σήμερα, σε σχέση με το πρόσφατο παρελθόν, «καζάνι που βράζει».

Ως προς τη συζήτηση αυτή καθεαυτή (σε επίπεδο πολιτικών αρχηγών, επισημαίνω), ας απομακρυνθούμε από την ευπώλητη λογική «ποιος σκοράρει» και ας αναρωτηθούμε, αν ο ενεργός πολίτης θα μπορούσε να ταυτισθεί, να παρακινηθεί έστω, από το σύνολο του κοινοβουλευτικού «θεάματος». Μάλλον όχι, πιστεύω. Ασφαλώς, οι ευθύνες επιμερίζονται, δεδομένου ότι η κυβερνητική επιλογή ήταν η «θεαματική φυγή» από μια πραγματικότητα ως προς την οποία, όμως, αν δεν δοθούν σαφείς απαντήσεις -όπως λένε άλλωστε, κορυφαία στελέχη του κυβερνώντος κόμματος- το «σαράκι» θα εξακολουθήσει να δρα συστηματικά και μεθοδικά (θα επανέλθουμε).

Από την άλλη πλευρά, όμως, επιβεβαιώθηκε πλήρως η ανησυχία ότι τα πολιτικά κόμματα δεν επικοινωνούν μεταξύ τους -το έργο που διαρκώς ανεβαίνει είναι «χωριστά μονόπρακτα»- ενώ, όπως ήδη είπαμε, έχουν επίσης αδυναμία με την ίδια την κοινωνία. Αυτό είναι εμφανές στις δημοσκοπήσεις και με απλά λόγια ονομάζεται κρίση του πολιτικού συστήματος.

Επανέρχομαι στην κυβέρνηση και στη συνταγή των θεσμικών μεταρρυθμίσεων… όταν ζορίζουν τα πράγματα. Την υιοθέτησε όταν απεκαλύφθη η υπόθεση των υποκλοπών, με άμεση αλλαγή του νομικού πλαισίου. Έπιασε τότε τόπο, γιατί το θέμα παρέμεινε χαμηλά από πλευράς ενδιαφέροντος για τη μεγάλη πλειοψηφία των πολιτών. Το ίδιο μοτίβο και πριν ένα χρόνο περίπου, όταν… έσκασε μύτη η πρώτη δικογραφία της ευρωπαϊκής εισαγγελίας για τον ΟΠΕΚΕΠΕ: άλλαξε το νομοθετικό πλαίσιο με τη μεταφορά των αρμοδιοτήτων του (απαξιωμένου;) οργανισμού στην ΑΑΔΕ. Αυτό πάλι δεν θεράπευσε τις εντυπώσεις, (παρεμπιπτόντως ακόμα δεν έχει πιστοποιηθεί από τις Βρυξέλλες, άρα οι πραγματικοί δικαιούχοι δεν έχουν προς το παρόν λαμβάνειν), ίσως γιατί… είχαν αλλάξει οι καιροί.

Ερχόμαστε, τώρα, στη μερική εξειδίκευση της προτεινόμενης Συνταγματικής Αναθεώρησης. Λέω μερική, γιατί δεν είναι σαφές τις ακριβώς προτείνεται για ορισμένα κομβικής σημασίας ζητήματα, όπως για παράδειγμα το άρθρο 86 περί ευθύνης υπουργών (μας «κρεμάει κουδούνια» η ευρωπαϊκή εισαγγελία -σκοτούρα μας μπορεί να πει κάποιος, μόνο που ο συγκεκριμένος θεσμός απηχεί, μας αρέσει δε μας αρέσει, το ευρύτερο ευρωπαϊκό πνεύμα) ή η διαδικασία επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης. Ως προς αυτό, μια «αγωνιώδης» σκέψη. Πόσο χαμηλά πρέπει να φτάσει ο βαθμός εμπιστοσύνης στον κορυφαίο θεσμό (ήδη αμφισβητείται από τα 2/3 των πολιτών) για να αντιληφθούν οι καθ’ ύλην αρμόδιοι, ότι πρέπει να ληφθούν μέτρα θωράκισης του κύρους της και ότι δεν είναι όλα «παρανάλωμα», προς εξυπηρέτηση τρεχουσών αναγκών;

Ακριβώς λόγω της ασάφειας, κλείνουμε προς το παρόν το κεφάλαιο της αναθεώρησης του Συντάγματος. Και πάμε στα περαιτέρω: η ζωή έχει τους δικούς της ρυθμούς και τους δικούς της ψυχαναγκασμούς. Με δεδομένο ότι επιθυμώ να απευθύνομαι σε ανθρώπους που πάνε μέρα μπαίνει μέρα βγαίνει στο σούπερ-μάρκετ, άρα δεν χρειάζεται να μιλήσουμε για τις συνεχείς (κάθε δύο-τρία εικοσιτετράωρα) ανατιμήσεις, ούτε να πω κάτι σε εκείνους που έχουν το νταλκά της αύξησης των επιτοκίων στεγαστικού δανεισμού ή μπορεί να βρίσκονται σε περιπέτεια αναζήτησης στέγης ή μπορεί πάλι να ζορίζονται με το λογαριασμό του ρεύματος και τη βενζίνη. Τα ξέρω απ’ έξω και ανακατωτά.

Και οι αρμόδιοι το ξέρουν, επίσης. Και το διαχειρίζονται με τον τρόπο που το διαχειρίζονται! Έτσι, σιγά-σιγά ερχόμαστε στο ψητό. Ο πόλεμος στη Μέση Ανατολή ήταν για το (ήδη) στραβό κλίμα ο «γάιδαρος» που το έφαγε. Έχουμε μπει σε άλλη φάση, στην οποία φοβάμαι ότι τα κάθε είδους pass του παρελθόντος, όπως επίσης και τα αφηγήματα περί θεσμικής υπέρβασης, δεν απαντούν ούτε στα υπάρχοντα ερωτήματα για το τι συνέβη σε αυτή τη χώρα ούτε, κυρίως, στις τρέχουσες πιεστικές ανάγκες νοικοκυριών και επιχειρήσεων, ενώ μάλιστα το μέλλον προβάλλει ακόμη απολύτως δυσοίωνο. Ποιος ξέρει πώς παίζεται το σύνθετο γεωπολιτικό παιχνίδι -παρότι συντρέχουν «λυτοί και δεμένοι» να βρεθεί άκρη, ποιος ξέρει τι έχει εν τέλει στο μυαλό του ο Ντόναλντ Τραμπ -ποιος ξέρει στ’ αλήθεια πού… θα κάτσει η μπίλια;

Μέσα σε αυτό το σκηνικό, διατυπώνεται από την αντιπολίτευση το αίτημα για άμεση προσφυγή στις κάλπες, κάτι που σύμφωνα με τη δημοσιογραφική πληροφόρηση, παραμένει ως σενάριο στο τραπέζι του Μεγάρου Μαξίμου. Οι λόγοι προφανείς: οι αχαρτογράφητες εξελίξεις στην οικονομία -ήδη οι προβλέψεις για πληθωρισμό και αναπτυξιακή πορεία είναι δυσμενείς- αλλά και το κλίμα το οποίο θα είναι υποχρεωμένος να διαχειρισθεί ο πρωθυπουργός. Ως προς αυτό, από την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για το Κράτος Δικαίου, σταχυολογώ τα εξής:

Ο Νίκος Ανδρουλάκης -ζητώντας εκλογές «εδώ και τώρα»- είπε τα εξής: «Οι σύγχρονες δημοκρατίες διαβρώνονται αργά και σταθερά εκ των έσω…» Τα (δε) θεσμικά αντίβαρα δεν αντιμετωπίζονται ως εγγύηση για τη δημοκρατία αλλά ως εμπόδιο που πρέπει να παρακαμφθεί. Από την πλευρά του, ο Δημήτρης Κουτσούμπας απέρριψε το αφήγημα της ακυβερνησίας και είπε για τον πρωθυπουργό: «Δεν έδωσε καμία ουσιαστική απάντηση (σ.σ. για τα ζητήματα του Κράτους Δικαίου) παρά μόνο υπεκφυγές, λαθροχειρίες και συγκάλυψη».

Η εικόνα, λοιπόν, είναι σαφής και το στοίχημα αυτονόητο.

ΥΓ: Έχουν τη σημασία τους, οι απουσίες σημαντικών κυβερνητικών στελεχών από την προ ημερησίας διατάξεως συζήτηση για το Κράτος Δικαίου (περιελάμβανε και την υπόθεση των υποκλοπών). Από τους απουσιάζοντες κάποιοι απεδείχθη ότι ήταν παρακολουθούμενοι. Κάποιοι άλλοι είχαν, απλώς, πρόσφατα… ράμματα για τη γούνα τους.

Διαβάστε επίσης