Μανιφέστο Τσίπρα: Οι προτάσεις για Εργασία, Θεσμούς, Κράτος, Διακρίσεις, Οικολογία και AI

Το εκτενές ιδεολογικό μανιφέστο που δόθηκε στη δημοσιότητα από το Ινστιτούτο Τσίπρα ανήμερα της Πρωτομαγιάς με στόχο τη συμπαράταξη της Σοσιαλδημοκρατίας, της Ριζοσπαστικής Αριστεράς και της Πολιτικής Οικολογίας, περιλαμβάνει σειρά προτάσεων επί συγκεκριμένων θεμάτων, καθιστώντας το σε έναν βαθμό και ένα πρόπλασμα πολιτικού προγράμματος του νέου πολιτικού φορέα του πρώην πρωθυπουργού.

Βασικός άξονας του ιδεολογικού μανιφέστου του Αλέξη Τσίπρα είναι να βρεθεί η πολιτική φόρμουλα μέσα από την οποία τα τρία προαναφερόμενα ρεύματα θα μπορέσουν να συμπορευτούν μέσα σε έναν ενιαίο πολιτικό σχηματισμό.

Για τον λόγο αυτόν, το Ινστιτούτο προχώρησε στην κατάρτιση συγκεκριμένων παρεμβάσεων σε τομείς που αφορούν και τα τρία ρεύματα, επιχειρώντας με αυτόν τον τρόπο να καταστήσουν σαφές ότι οι όποιες διαφορές μεταξύ τους δεν οδηγούν στην αλληλοεξαίρεση αυτών των δυνάμεων, αλλά ότι υπάρχει η δυνατότητα σύνθεσης.

Εργασιακά

«Η εργασία εξακολουθεί να είναι το κυρίαρχο μέσο παραγωγής και αναδιανομής του πλούτου, και η διεκδίκηση σταθερότητας και αξιοπρέπειας στον τομέα αυτό δεν αποτελεί απλώς ένα οικονομικό αίτημα, αλλά θεμελιώδες ζήτημα κοινωνικής δικαιοσύνης και δημοκρατίας», αναφέρει το κείμενο θέσεων.

Σε αυτό το πλαίσιο προτείνει τις εξής πολιτικές:

➢ Καθιέρωση του 35ωρου χωρίς μείωση των μισθών,

➢ πλήρης επαναφορά των συλλογικών συμβάσεων

➢ εκτεταμένοι έλεγχοι στην αγορά εργασίας,

➢ στήριξη επενδύσεων που αφορούν ποιοτικές, σχετικά σταθερές και καλύτερα αμειβόμενες θέσεις εργασίας,

➢ κατοχύρωση εργασιακών και συνδικαλιστικών δικαιωμάτων για τους εργαζόμενους στις ψηφιακές πλατφόρμες και στη διανομή,

➢ καθολική κοινωνική ασφάλιση, αξιοπρεπείς μισθοί και ισχυρό κοινωνικό κράτος,

➢ κατοχύρωση και επέκταση του δικαιώματος των αδειών για οικογενειακούς και ιατρικούς λόγους.

Η γενιά της Ψηφιακής εποχής

«Η νεολαία μπορεί και πρέπει να αποτελέσει κρίσιμο παράγοντα για την ανάπτυξη, τη δημοκρατία και την πολιτική αλλαγή», τονίζει το Ινστιτούτο και προτείνει την παρακάτω δέσμη προτάσεων, οι οποίες, όπως λέει, αποτελούν «προϋποθέσεις για να αρχίσει ένας ειλικρινής διάλογος ώστε να συνδιαμορφωθούν οι κατευθύνσεις του νέου πολιτικού υποκειμένου»:

Το Ινστιτούτο προτείνει:
➢ Έμφαση στην αξία της εργασίας με κοινωνική δικαιοσύνη, ως βασικού παράγοντα ανατροπής της «φθηνής ανάπτυξης». Κρίσιμο στοιχείο είναι η ποιότητα, που συνδέει την ποιοτική δημόσια εκπαίδευση, την ποιοτική υγεία με την κοινωνική ευημερία και την ανάπτυξη συνολικά.
➢ Να υπερασπιστούμε τους εργαζόμενους κατοχυρώνοντας τις συνθήκες αλλά και το μισθολογικό τους καθεστώς.
➢ Να υπάρχουν γενναίες παροχές για όσους αποφασίζουν να μετακινηθούν από τις μεγάλες πόλεις και να ζήσουν σε πόλεις με πληθυσμό μικρότερο από 30.000 κατοίκους.
➢ Ειδική κάρτα για όλες και όλους μέχρι και 30 ετών, ώστε να έχουν ελεύθερη πρόσβαση σε θεατρικές παραστάσεις, κινηματογράφους, και εκθέσεις.
➢ Να γίνει το σχολείο μία καθημερινότητα που αφορά τις μαθήτριες και τους μαθητές και όχι να συνεχίζεται μία κατάσταση που τους απωθεί.
➢ Τα προγράμματα σπουδών να αντανακλούν τις νέες πραγματικότητες και να ανταποκρίνονται στις ανάγκες κοινωνικοποίησης και δημιουργικότητας των μαθητριών και μαθητών.
➢ Οι Πανελλήνιες εξετάσεις σταδιακά να καταργηθούν. Δεν είναι δυνατόν να συνεχίζεται το άγχος των νέων για τουλάχιστον δύο χρόνια, η ακύρωση της Γ Λυκείου, τα τεράστια ποσά που δαπανούν οι οικογένειες για την προετοιμασία, για ένα σύστημα που συχνά οδηγεί τους υποψηφίους σε ειδικότητες που δεν τους ενδιαφέρουν.
➢ Να είναι πραγματικά δωρεάν η φοίτηση με πολλαπλή οικονομική ενίσχυση των φοιτητριών και φοιτητών.
➢ Να αξιοποιηθεί με ειδικές ρυθμίσεις το εξαιρετικής ποιότητας ερευνητικό προσωπικό που αποτελείται από νέες και νέους επιστήμονες και δεν έχει μόνιμες θέσεις σε πανεπιστήμια και ερευνητικά ιδρύματα.

Οικολογική κρίση

Το Ινστιτούτο τονίζει ότι «η οικολογική κρίση, προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και η ανάγκη για βιώσιμη διαχείριση των φυσικών πόρων δεν αποτελούν ξεχωριστό πεδίο πολιτικής, αλλά το νέο υλικό όριο της οικονομίας και της κοινωνικής συνοχής. Η κλιματική κρίση αποτελεί μια δομική πρόκληση που διαπερνά την οικονομία, την κοινωνία, την υγεία, την ασφάλεια και την ποιότητα ζωής».

«Εκλαμβάνουμε την οικολογική, την πράσινη και την ενεργειακή μετάβαση όχι ως τεχνοκρατικό σχέδιο, αλλά ως σχέδιο ζωής για την κοινωνία», ξεκαθαρίζουν οι συγγραφείς του μανιφέστου, καταλήγοντας ότι το σχέδιο θα πρέπει:

➢ Να μειώνει το κόστος ζωής,

➢ Να δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και να ενισχύει την περιφερειακή ανάπτυξη,

➢ Να είναι δίκαιο, δημοκρατικό και κοινωνικά συμμετοχικό,

➢ Με επενδύσεις σε ανανεώσιμες πηγές ενέργειας με συμμετοχή τοπικών κοινωνιών,

➢ Με δημιουργία πράσινων θέσεων εργασίας στην περιφέρεια,

➢ Με προστασία από κλιματικούς κινδύνους και φυσικές καταστροφές,

➢ Με βιώσιμες πόλεις με καλύτερη ποιότητα ζωής,

➢ Με παραγωγικό μοντέλο που συνδυάζει ανάπτυξη και προστασία του φυσικού περιβάλλοντος.

Τεχνητή Νοημοσύνη (ΤΝ)

Εκτενής αναφορά γίνεται και στην Τεχνητή Νοημοσύνη, για την οποία το Ινστιτούτο καταλήγει ότι «είναι παραγωγικός πόρος και αγαθό δημοσίου ενδιαφέροντος το οποίο, δεδομένων και των κινδύνων που κρύβει η ανεξέλεγκτη ανάπτυξή της, θα πρέπει να ρυθμίζεται και να ελέγχεται από τη δημόσια εξουσία».

Για τον λόγο αυτό θεωρεί πολιτική υποχρέωση η ΤΝ:

➢ Να ρυθμίζεται και να ελέγχεται από τη δημόσια εξουσία

➢ Να διασφαλίζεται η δημόσια, ισότιμη πρόσβαση των πολιτών σε κρίσιμα πορίσματα και εφαρμογές της, ιδίως όταν αφορούν την υγεία, την ασφάλεια, την εκπαίδευση, και τη συμμετοχή στα κοινά.

Θεσμοί

«Οι πολιτικές μας επικεντρώνονται στην υπεράσπιση της δημοκρατίας έναντι του αυταρχισμού και της αντιδημοκρατίας», τονίζεται στο μανιφέστο:

Σε αυτό το πλαίσιο απαιτείαι:

➢ Ενίσχυση των θεσμών συμμετοχικής δημοκρατίας

➢ Ουσιαστική ενίσχυση της διάκρισης των εξουσιών

➢ Θεσμικά αντίβαρα που περιορίζουν τη συγκέντρωση εξουσίας στο εκτελεστικό κέντρο

➢ Πλήρης διασφάλιση της θεσμικής και λειτουργικής ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης

➢ Διαφανείς και αδιάβλητες διαδικασίες επιλογής της ηγεσίας της Δικαιοσύνης

➢ Συνταγματική κατοχύρωση της διαφάνειας και της λογοδοσίας στη λειτουργία του κράτους και της δημόσιας διοίκησης

➢ Ενίσχυση των ανεξάρτητων αρχών ως εγγυητριών των δικαιωμάτων, της νομιμότητας και του δημόσιου συμφέροντος

Κοινωνικό Κράτος

«Η δημοκρατία μας αποκτά το ουσιαστικό της νόημα όταν το κράτος μετατρέπεται σε συνεργάτη του πολίτη, ενσωματώνοντας τη ριζοσπαστική ευαισθησία απέναντι στις σύγχρονες διαρθρωτικές αδικίες», αναφέρει το Ινστιτούτο Τσίπρα.

Σε αυτό το πλαίσιο προτείνει:

➢ Μετάβαση στο Συνεργατικό Κράτος: Αντικατάσταση του συγκεντρωτικού, πρωθυπουργοκεντρικού μοντέλου από ένα κράτος που ενισχύει την ανεξάρτητη Τοπική Αυτοδιοίκηση και την αυτοοργάνωση των κοινοτήτων.

➢ Θωράκιση των Κοινών Αγαθών: Διασφάλιση του δημόσιου χαρακτήρα του νερού, της προστασίας της γης, της θάλασσας και του αέρα, με προληπτικά έργα υποδομής (αντιπλημμυρικά κ.ά.) πριν ξεσπάσουν μη αναστρέψιμες συνέπειες της οικολογικής κρίσης.

➢ Ολιστικό Πλαίσιο Ασφάλειας: Κατοχύρωση της εργασιακής, περιβαλλοντικής, επισιτιστικής και ενεργειακής ασφάλειας ως θεμελιωδών δικαιωμάτων και όχι ως κενών συνθημάτων.

Εκπαίδευση, Πολιτισμός και Δημοκρατία

Το Ινστιτούτο συνδέει τον χώρο της εκπαίδευσης με εκείνον του πολιτισμού και στη συνέχεια τους δύο αυτούς χώρους με την ίδια τη Δημοκρατία. «Η δημοκρατία εμπνέεται από την ευαισθησία των δημιουργών και θωρακίζεται από την κριτική σκέψη των πολιτών. Με άλλα λόγια, το πολιτιστικό κεφάλαιο αποκτά νόημα όταν συνδέεται με την κοινωνία και το δημόσιο συμφέρον και όχι όταν υποτάσσεται στις λογικές της αγοράς και της ιδιωτικοποίησης».

Στο πλαίσιο αυτό έχουμε ανάγκη από:

➢ Προάσπιση του δημόσιου δωρεάν χαρακτήρα της πανεπιστημιακής εκπαίδευσης απέναντι στην απελευθέρωση της ιδιωτικοποίησης που βαθαίνει τις κοινωνικές ανισότητες.

➢ Διασφάλιση της αξιοπρέπειας στην εργασία για τους εκπαιδευτικούς κάθε βαθμίδας, τους ερευνητές καθώς και τους εργαζόμενους στον πολιτισμό, με δίκαιες αμοιβές που αναγνωρίζουν την κοινωνική τους προσφορά.

➢ Διαφανή κριτήρια στη χρηματοδότηση της τέχνης και του πολιτισμού, που θα εγγυώνται ίσες ευκαιρίες πρόσβασης, παράλληλα με ιδιαίτερη μέριμνα για τους νέους και τις νέες δημιουργούς.

➢ Θεσμική θωράκιση της πρόσβασης στα ψηφιακά αγαθά, ώστε η υπεραξία από τις νέες τεχνολογίες και την καινοτομία να επιστρέφει στην κοινωνία και στην εκπαίδευση.

➢ Αποκέντρωση της πολιτιστικής παραγωγής, με τη δημιουργία ποιοτικών θέσεων εργασίας στην περιφέρεια και με σεβασμό στο φυσικό και πολιτιστικό περιβάλλον.

➢ Ενίσχυση της συμμετοχικής δράσης των πολιτών στη διαμόρφωση της πολιτιστικής ταυτότητας των τοπικών κοινωνιών.

➢ Πολιτικές ενίσχυσης της αγοράς του βιβλίου.

Έμφυλες διακρίσεις

«Η οπτική του φύλου και τα δικαιώματα των γυναικών αποτελούν κεντρικό άξονα κάθε πολιτικής δύναμης και ιδεολογίας που σέβεται και αγωνίζεται για τις οικουμενικές αξίες της ισότητας, της ελευθερίας, της δημοκρατίας και του ανθρωπισμού», τονίζει το Ινστιτούτο.

Έτσι, θέτει την ισότητα ως κεντρικό άξονα κυβερνητικής πολιτικής, προτείνοντας:

➢ Επένδυση στην οικονομία της φροντίδας στο πλαίσιο ενός ισχυρού κοινωνικού κράτους: δημόσιες επενδύσεις σε κοινωνικές υποδομές που ανακουφίζουν από το βάρος της φροντίδας, το οποίο επωμίζονται δυσανάλογα οι γυναίκες.

➢ Στο ίδιο πλαίσιο, στοχευμένες πολιτικές για τις μονογονεϊκές οικογένειες, με παροχή πόρων και εργαλείων που διασφαλίζουν την κοινωνική τους ένταξη.

➢ Θεσμική θωράκιση κατά της έμφυλης βίας: δημιουργία υποστηρικτικών δομών για την εξάλειψη των διακρίσεων λόγω φύλου, σεξουαλικού προσανατολισμού ή ταυτότητας φύλου. Τροποποίηση του νόμου για τη νομική αναγνώριση της ταυτότητας φύλου ώστε η διαδικασία να γίνεται εξωδικαστικά.

➢ Ισχυρό νομικό πλαίσιο που θα περιλαμβάνει τη γυναικοκτονία στον ποινικό κώδικα και θα προωθεί την συναινετική συνεπιμέλεια.

➢ Εμπέδωση της έμφυλης ισότητας στο περιεχόμενο και στις πρακτικές των εκπαιδευτικών θεσμών.

➢ Θεσμική συμμετοχή όσων πλήττονται από τις έμφυλες ανισότητες στη διαμόρφωση των κοινωνικών πολιτικών.

Διαβάστε επίσης