Σπύρος Χαλβατζής: Το τελευταίο «αντίο» στο ιστορικό στέλεχος του ΚΚΕ - Πλήθος πολιτικών στην κηδεία

Snapshot

• Η πολιτική κηδεία του Σπύρου Χαλβατζή, ιστορικού στελέχους του ΚΚΕ, πραγματοποιήθηκε στο Πάρκο Ελευθερίας με τη συμμετοχή πλήθους πολιτικών και στελεχών του κόμματος.
• Ο Σπύρος Χαλβατζής υπήρξε μαχητής της αριστεράς, φυλακισμένος και εξόριστος κατά τη διάρκεια της δικτατορίας, με σημαντική δράση στη Νεολαία ΕΔΑ και την ΚΝΕ.
• Διετέλεσε μέλος της Κεντρικής Επιτροπής και του Πολιτικού Γραφείου του ΚΚΕ, καθώς και βουλευτής και πρόεδρος του Συλλόγου Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών.
• Η ζωή του χαρακτηρίστηκε από μεγάλες θυσίες και συνεχείς αγώνες για τις κομμουνιστικές ιδέες, παρά τις δυσκολίες και την καταδίωξη της οικογένειάς του.
• Ήταν παντρεμένος με τη Μαριάνθη Αλειφεροπούλου-Χαλβατζή και πατέρας δύο γιων, ενώ είχε δύο εγγόνια.

Snapshot powered by AI

Σε βαρύ κλίμα ολοκληρώθηκε η πολιτική κηδεία του ηγετικού στελέχους του ΚΚΕ, Σπύρου Χαλβατζή, ο οποίος έχασε τη ζωή του το περασμένο Σάββατο 12 Σεπτεμβρίου, ύστερα από σοβαρά προβλήματα υγείας.

Η πολιτική τελετή πραγματοποιήθηκε στο προαύλιο του Συνδέσμου Φυλακισθέντων Εξορισθέντων και Αντιστασιακών, στο Πάρκο Ελευθερίας, όπου πλήθος κόσμου, στελέχη και μέλη του ΚΚΕ καθώς και προσωπικότητες του πολιτικού χώρου έδωσαν το παρόν για ένα τελευταίο «αντίο».

Μεταξύ άλλων παρευρέθηκαν ο γενικός γραμματέας του ΚΚΕ, Δημήτρης Κουτσούμπας, ο πρόεδρος της Βουλής, Νικήτας Κακλαμάνης, ο υπουργός Ναυτιλίας Βασίλης Κικίλιας, ο Σωκράτης Φάμελλος, πρώην πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, η πρόεδρος της Πλεύσης Ελευθερίας, Ζωή Κωνσταντοπούλου, ο δήμαρχος Αθηναίων, Χάρης Δούκας, ο Νίκος Βούτσης, ο Νίκος Παππάς, ο Πάρης Κουκουλόπουλος, η Ελένη Γερασιμίδου αλλά και ο τραγουδιστής Γιώργος Νταλάρας.

Ποιος ήταν ο Σπύρος Χαλβατζής

Η σκηνοθέτης Ασημίνα Προέδρου έκανε μία ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης αφιερωμένη στον Σπύρο Χαλβατζή, την οποία συνόδευσε και με εικόνες από τη ζωή του. Όπως ανέφερε, πρόκειται για ένα πορτρέτο που σχεδίασε ο 7χρονος εγγονός του, μία εικόνα από τότε που ήταν μωρό και μία φωτογραφία από το Φεστιβάλ της ΚΝΕ-Οδηγητή του 1982.

«Ο Σπύρος Χαλβατζής γεννήθηκε το 1947 στην Κοζάνη, το μικρότερο από τα πέντε παιδιά μιας φτωχής οικογένειας διωκόμενων κομμουνιστών. Ο πατέρας τους, Μανώλης, τσαγκάρης και μαχητής του ΕΛΑΣ, πέρασε χρόνια σε φυλακές και εξορίες — στη Γαύδο, τη Φολέγανδρο, την Ανάφη και τη Μακρόνησο. Τα πέντε παιδιά μεγάλωσαν με τη μάνα τους, τη Ζωή, μέσα στη φτώχεια, την πείνα και την κοινωνική κατακραυγή που ακολουθούσε τότε τις οικογένειες των κομμουνιστών στα δύσκολα μετεμφυλιακά — πέτρινα χρόνια. Παρά τις αντίξοες αυτές συνθήκες, η μάνα τους επέμενε στο διάβασμα και στη μόρφωσή τους, ώστε να είναι και τα πέντε άριστα στο σχολείο.

Ο Σπύρος δούλευε από παιδί — πουλούσε κουλούρια και δούλευε σε μανάβικα και ψαράδικα — και μετά το Δημοτικό πήγε στο Νυχτερινό Γυμνάσιο. Πριν κλείσει τα 15 του, το 1962, διέκοψε την Τετάρτη Τάξη και έφυγε για την Καστοριά, για να δουλέψει εργάτης στα γουναράδικα. Εκεί οργανώθηκε στη Νεολαία ΕΔΑ και αργότερα στη Δημοκρατική Νεολαία Λαμπράκη, της οποίας έγινε Γραμματέας στην Καστοριά. Το απολυτήριο του Γυμνασίου το πήρε τελικά στα 27 του, μετά την πτώση της δικτατορίας.

Στις 21 Απριλίου 1967, πριν κλείσει τα 20 του, συνελήφθη από τη δικτατορία. Φυλακίστηκε, βασανίστηκε και εξορίστηκε για τριάμισι χρόνια στη Γυάρο, στη Λέρο και στον Ωρωπό, μαζί με χιλιάδες άλλους αγωνιστές, ανάμεσά τους ο Γιάννης Ρίτσος, ο Τζαβαλάς Καρούσος, ο Γιώργος Φαρσακίδης και ο Μίκης Θεοδωράκης.

Τον Οκτώβριο του 1970 απολύθηκε από την εξορία και αμέσως μετά πήγε φαντάρος στην Τρίπολη, όπου οι πιέσεις, οι εκβιασμοί και οι βασανισμοί συνεχίστηκαν. Το 1972, ενώ υπηρετούσε ακόμη τη θητεία του, απόρρητο έγγραφο του Αρχηγείου Στρατού κατέγραφε ότι "εμμένει σταθερώς εις τας κομμουνιστικάς του πεποιθήσεις" και τον χαρακτήριζε "αμετανόητο και επικίνδυνο κομμουνιστή", που έχρηζε "στενής παρακολουθήσεως".

Μετά το Πολυτεχνείο συνελήφθη ξανά και εξορίστηκε για δεύτερη φορά στη Γυάρο. Ήταν μεταξύ των 44 τελευταίων πολιτικών εξορίστων που απελευθερώθηκαν από το νησί στις 25 Ιουλίου 1974, μετά την πτώση της δικτατορίας. Ανάμεσά τους ήταν ο Παντελής Βούλγαρης και ο Θανάσης Παπαρήγας.

Μετά την επιστροφή του από τη Γυάρο, εργάστηκε ως εργάτης στον Ασπρόπυργο. Το 1978 εκλέχτηκε μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ. Διετέλεσε Γραμματέας του ΚΣ της ΚΝΕ από το 1979 έως το 1986, σε μια περίοδο που η οργάνωση έφτασε στο απόγειο της μαζικότητάς της.

Από το 1986 έως το 2009 ήταν μέλος του Πολιτικού Γραφείου της ΚΕ του ΚΚΕ. Εκλέχτηκε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και διετέλεσε βουλευτής του ΚΚΕ. Υπήρξε Πρόεδρος του ΣΦΕΑ (Σύλλογος Φυλακισθέντων και Εξορισθέντων Αντιστασιακών 1967–1974) και στη συνέχεια Αντιπρόεδρος, μέχρι το τέλος της ζωής του.

Σύντροφός του στη ζωή ήταν η αγαπημένη του Μαριάνθη Αλειφεροπούλου-Χαλβατζή. Μαζί απέκτησαν δύο γιους, τον Αλέκο και τον Πάνο. Ήταν παππούς δύο εγγονιών, της Ζωής και του Στέργιου.

Διαβάστε επίσης