Σκότωσε τον δολοφόνο της κόρης της στο δικαστήριο - Η εκδίκηση μιας μάνας που συγκλόνισε τη Γερμανία

6 Μαρτίου 1981. Μια δικαστική αίθουσα στη Δυτική Γερμανία είναι γεμάτη κόσμο. Στο εδώλιο κάθεται ένας άνδρας που κατηγορείται για τη δολοφονία ενός επτάχρονου κοριτσιού. Ανάμεσα στους παρευρισκόμενους βρίσκεται και η μητέρα του παιδιού. Κανείς δεν γνωρίζει ότι μέσα στην τσάντα της κρύβει ένα πιστόλι.

Λίγα λεπτά αργότερα, η αίθουσα θα μετατραπεί σε σκηνή φρίκης.

Η Μαριάνε Μπάχμαϊερ σηκώνει το όπλο και πυροβολεί τον Κλάους Γκραμπόφσκι. Ο κατηγορούμενος δέχεται επτά σφαίρες στην πλάτη και καταρρέει νεκρός μπροστά στα μάτια των παρευρισκομένων.

Δεν πρόκειται για μια τυχαία έκρηξη βίας. Πίσω από τους πυροβολισμούς βρίσκεται μια ιστορία που είχε ξεκινήσει χρόνια νωρίτερα και είχε ήδη σημαδέψει ανεπανόρθωτα τη ζωή μιας μητέρας.

Η γυναίκα που λίγα λεπτά πριν βρισκόταν στο ακροατήριο ως μητέρα του θύματος, βρίσκεται πλέον αντιμέτωπη με μια νέα πραγματικότητα: είναι η ίδια κατηγορούμενη για φόνο.

Η ζωή πριν από την τραγωδία

Η ζωή της Μαριάνε Μπάχμαϊερ δεν ήταν εύκολη. Έγινε μητέρα για πρώτη φορά μόλις στα 16 της χρόνια. Δύο χρόνια αργότερα απέκτησε ακόμη ένα παιδί. Οι οικονομικές δυσκολίες, όμως, δεν της επέτρεπαν να μεγαλώσει τα δύο κορίτσια και έτσι και τα δύο δόθηκαν για υιοθεσία.

Το 1973, σε ηλικία 23 ετών, η Μαριάνε απέκτησε την Άννα.

Η συγκεκριμένη εγκυμοσύνη και η γέννα ήταν ιδιαίτερα δύσκολες και, σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά αργότερα, οι γιατροί την είχαν ενημερώσει ότι οι πιθανότητες να αποκτήσει ξανά παιδί ήταν εξαιρετικά περιορισμένες.

Για τη Μαριάνε, η Άννα έγινε το παιδί που αποφάσισε να κρατήσει κοντά της. Οι δυο τους έζησαν στο Λίμπεκ της Δυτικής Γερμανίας. Η μητέρα διατηρούσε ένα μικρό μπαρ και, παρά τις οικονομικές δυσκολίες, προσπαθούσε να μεγαλώσει μόνη την κόρη της.

Η σχέση τους ήταν ιδιαίτερα στενή. Η Άννα ήταν μόλις επτά ετών όταν όλα κατέρρευσαν.

Η ημέρα που εξαφανίστηκε η Άννα

Στις 5 Μαΐου 1980, η μικρή Άννα δεν πήγε στο σχολείο. Κάποια στιγμή βρέθηκε μαζί με τον 35χρονο γείτονα της οικογένειας, Κλάους Γκραμπόφσκι, έναν άνδρα που εργαζόταν ως κρεοπώλης και είχε ήδη απασχολήσει τις αρχές για σοβαρά σεξουαλικά αδικήματα εις βάρος ανηλίκων.

Το παρελθόν του ήταν ιδιαίτερα βαρύ. Το 1973 είχε καταδικαστεί για απόπειρα στραγγαλισμού ενός εξάχρονου κοριτσιού. Κατά την περίοδο της κράτησής του είχε υποβληθεί σε ευνουχισμό και στη συνέχεια σε ορμονοθεραπεία, πρακτικές που εκείνη την εποχή χρησιμοποιούνταν σε ορισμένες περιπτώσεις καταδικασμένων για σεξουαλικά εγκλήματα.

Παρά τις παρεμβάσεις αυτές, ο Γκραμπόφσκι θα βρισκόταν ξανά στο επίκεντρο μιας υπόθεσης που αφορούσε παιδί. Σύμφωνα με την αστυνομική έρευνα, την ημέρα της εξαφάνισης πήρε την Άννα στο σπίτι του και την κράτησε εκεί για αρκετές ώρες. Το κορίτσι δεν επέστρεψε ποτέ στη μητέρα του.

Ο Γκραμπόφσκι τη σκότωσε στραγγαλίζοντάς την με ένα καλσόν. Στη συνέχεια έκρυψε το σώμα της σε ένα χαρτοκιβώτιο και το εγκατέλειψε στην όχθη ενός κοντινού καναλιού.

Η αστυνομία έφτασε γρήγορα στα ίχνη του. Η αρραβωνιαστικιά του ενημέρωσε τις αρχές και ο ίδιος συνελήφθη.

Για τη Μαριάνε, όμως, η σύλληψη δεν μπορούσε να αναιρέσει το γεγονός ότι η κόρη της είχε χαθεί για πάντα.

Η δίκη που άλλαξε τα πάντα

Σχεδόν έναν χρόνο μετά, η υπόθεση οδηγήθηκε στο δικαστήριο. Ο Γκραμπόφσκι παραδέχτηκε ότι είχε σκοτώσει την Άννα. Αρνήθηκε, ωστόσο, ότι είχε προχωρήσει σε σεξουαλική κακοποίηση του παιδιού.

Η υπεράσπισή του επιχείρησε να παρουσιάσει μια διαφορετική εκδοχή των γεγονότων.

Σύμφωνα με τον ισχυρισμό του, η Άννα τον είχε απειλήσει ότι θα αποκάλυπτε στη μητέρα της πως την είχε κακοποιήσει, εάν δεν της έδινε χρήματα. Με άλλα λόγια, προσπάθησε να υποστηρίξει ότι το παιδί τον εκβίαζε. Για τη Μαριάνε, αυτά τα λόγια ήταν ακόμη ένα χτύπημα.

Η γυναίκα είχε χάσει την επτάχρονη κόρη της και τώρα άκουγε μέσα στη δικαστική αίθουσα μια εκδοχή που, κατά την ίδια, μετέφερε μέρος της ευθύνης στο ίδιο το παιδί. Κάπου εκεί φαίνεται πως η οργή πήρε τη θέση της λογικής.

Οι πυροβολισμοί μέσα στη δικαστική αίθουσα

Την τρίτη ημέρα της δίκης, στις 6 Μαρτίου 1981, η Μαριάνε Μπάχμαϊερ μπήκε στην αίθουσα έχοντας μαζί της ένα πιστόλι Beretta. Κανείς δεν αντιλήφθηκε εγκαίρως τι συνέβαινε. Η Μπάχμαϊερ περίμενε. Και όταν θεώρησε ότι είχε έρθει η κατάλληλη στιγμή, έβγαλε το όπλο.

Ακολούθησαν οκτώ πυροβολισμοί. Επτά από τις σφαίρες χτύπησαν τον Γκραμπόφσκι στην πλάτη. Ο άνδρας σωριάστηκε νεκρός στο εδώλιο.

Για λίγα δευτερόλεπτα η δικαστική αίθουσα βυθίστηκε στο απόλυτο χάος. Η Μπάχμαϊερ, όμως, δεν προσπάθησε να φύγει.

Σύμφωνα με μαρτυρίες, αργότερα είπε ότι ο Γκραμπόφσκι είχε σκοτώσει την κόρη της και πως ήθελε να τον πυροβολήσει στο πρόσωπο, αλλά τελικά τον πυροβόλησε στην πλάτη. Αστυνομικοί ανέφεραν επίσης ότι την άκουσαν να τον αποκαλεί «γουρούνι».

Η ειρωνεία της υπόθεσης ήταν πλέον απόλυτη. Ο άνδρας που καθόταν στο εδώλιο για τον θάνατο ενός παιδιού ήταν νεκρός. Και η μητέρα του παιδιού βρισκόταν πλέον στη θέση του κατηγορουμένου.

Από μητέρα θύματος, κατηγορούμενη για φόνο

Η δίκη του Γκραμπόφσκι διακόπηκε και η Μπάχμαϊερ οδηγήθηκε στη δικαιοσύνη. Το ερώτημα που έπρεπε να απαντηθεί ήταν δύσκολο: επρόκειτο για μια αυθόρμητη πράξη μιας μητέρας που είχε καταρρεύσει ψυχολογικά ή για ένα έγκλημα που είχε προετοιμαστεί και σχεδιαστεί;

Κατά τη διάρκεια της δίκης της, η Μπάχμαϊερ μίλησε για την κατάσταση στην οποία είχε βρεθεί μετά τον θάνατο της κόρης της. Υποστήριξε ότι είχε δει σε όνειρο τη σκηνή του πυροβολισμού και ότι, μέσα στη δικαστική αίθουσα, οι εικόνες της Άννας επέστρεφαν συνεχώς στο μυαλό της.

Ιδιαίτερη εντύπωση προκάλεσε ένα περιστατικό κατά την ψυχιατρική αξιολόγησή της. Ο εξεταστής της ζήτησε να γράψει κάτι σε ένα χαρτί.

Η Μπάχμαϊερ έγραψε: «Το έκανα για σένα, Άννα». Δίπλα στα λόγια της σχεδίασε επτά καρδιές. Μία για κάθε χρόνο ζωής της κόρης της.

Η απόφαση του δικαστηρίου

Στις 2 Νοεμβρίου 1982, η Μπάχμαϊερ κρίθηκε ένοχη. Η αρχική κατηγορία αφορούσε φόνο εκ προμελέτης. Ωστόσο, η παράμετρος της προμελέτης δεν παρέμεινε τελικά στην κατηγορία με τον ίδιο τρόπο, κάτι που είχε τεράστια σημασία για την ποινή που μπορούσε να αντιμετωπίσει.

Η υπόθεση είχε ήδη μετατραπεί σε εθνικό θέμα.

Εφημερίδες, τηλεοπτικά συνεργεία και δημοσιογράφοι παρακολουθούσαν στενά κάθε εξέλιξη, ενώ η γερμανική κοινωνία είχε χωριστεί σε δύο στρατόπεδα. Για κάποιους, η Μπάχμαϊερ ήταν πάνω απ' όλα μια μητέρα που είχε χάσει το παιδί της με φρικτό τρόπο. Για άλλους, το προσωπικό της δράμα δεν μπορούσε να μετατρέψει την αυτοδικία σε δικαιοσύνη.

Τελικά, στις 2 Μαρτίου 1983, το δικαστήριο την καταδίκασε για ανθρωποκτονία και παράνομη κατοχή όπλου. Η ποινή ήταν έξι χρόνια φυλάκισης. Δεν θα παρέμενε, όμως, στη φυλακή για όλο αυτό το διάστημα.

Τον Ιούνιο του 1985 αποφυλακίστηκε, έχοντας εκτίσει περίπου τη μισή ποινή της.

Το τέλος της Μαριάνε

Η ζωή της Μπάχμαϊερ δεν κράτησε για πολλά ακόμη χρόνια. Το 1996 διαγνώστηκε με καρκίνο στο πάγκρεας. Ήταν μόλις 46 ετών. Λίγους μήνες αργότερα πέθανε.

Η γυναίκα που είχε χάσει την κόρη της όταν εκείνη ήταν επτά ετών και είχε γίνει πρωταγωνίστρια μιας από τις πιο πολυσυζητημένες υποθέσεις αυτοδικίας στη Γερμανία, τάφηκε τελικά στο ίδιο κοιμητήριο με την Άννα. Μητέρα και κόρη βρέθηκαν ξανά στον ίδιο τόπο.