«Astoria»: Όσα είδαμε πριν την πρεμιέρα και γιατί αξίζει να τη δείτε
Sneak peek από τη γενική δοκιμή - Μια παράσταση με δυνατές ερμηνείες, τραγούδι και ένα μήνυμα που φτάνει στο σήμερα
Φωτογραφίες από την πρόβα τζενεράλε της «Αστόρια»
«Μας χώρισαν οι θάλασσες και οι ωκεανοί, μα η καρδιά μου όμως πάντα σε πονεί».
Με αυτούς τους στίχους ανοίγει η παράσταση και σχεδόν αμέσως, η απόσταση ανάμεσα στο κέντρο της Αθήνας και την προβλήτα της Νέας Υόρκης μοιάζει να εκμηδενίζεται.
Η «Αστόρια» δεν είναι απλώς μια ιστορία για τους Έλληνες που έφυγαν αναζητώντας ένα καλύτερο αύριο. Είναι μια ζωντανή εμπειρία που σε παίρνει από το χέρι και σε μεταφέρει μέσα στη δίνη της Ποτοαπαγόρευσης, της νοσταλγίας και της ανάγκης για επιβίωση.
Ένας «μαριονετίστας» πάνω από τη σκηνή του Παλλάς
Ο Βασίλης Μαυρογεωργίου σκηνοθετεί και συντονίζει έναν θίασο 18 ατόμων, μια ζωντανή ορχήστρα και ένα σκηνικό που μεταμορφώνεται διαρκώς, με την ακρίβεια που θα κούρδιζε μια ευαίσθητη μαριονέτα. Οι αλλαγές διαδέχονται η μία την άλλη με μαθηματική ακρίβεια, χτίζοντας κάθε φορά μια νέα σκηνική συνθήκη πάνω στη σκηνή του Παλλάς.
Βασίλης Μαυρογεωργίου
Παρά το γεγονός ότι τα σκηνικά βασίζονται σε video wall, η αίσθηση της «τεχνητότητας» εξισορροπείται από τις ζωντανές ερμηνείες, δημιουργώντας μια συνεχή και καλοκουρδισμένη ροή που κρατά αμείωτο το ενδιαφέρον.
Το τραγούδι ως η απόλυτη πυξίδα
Αν η «Αστόρια» έχει ένα κύριο χαρακτηρηστικό, αυτό θα ήταν η μουσική της. Η ζωντανή ορχήστρα και οι εξαιρετικές ενορχηστρώσεις δίνουν πνοή σε τραγούδια-σταθμούς.
Από το γλυκό ξεκίνημα, μέχρι το «Τράβα ρε Μάγκα» και τη νοσταλγική «Δημητρούλα», η μουσική δεν είναι «διάλειμμα» από την πρόζα, αλλά ο τρόπος των ηρώων να κρατηθούν ζωντανοί.
Η στιγμή που η Μπέσσυ Μάλφα (ως Ρίτα) ερμηνεύει το «Δε με μέλλει» είναι το απόλυτο highlight, συνδυάζοντας το χιούμορ με τη δύναμη μιας γυναίκας που ξέρει να επιβιώνει στη «ζούγκλα» της Αμερικής.
Δύο πρωταγωνίστριες, μία κοινή μοίρα
Η επιλογή της διπλής διανομής για τον ρόλο της Τασούλας, με τις Έβελυν Ασουάντ και Θεοδοσία Σαββάκη, επιβεβαιώνει και τις αυξημένες απαιτήσεις του έργου. Και οι δύο ανταποκρίνονται στο έπακρο, κρατώντας αμείωτο το αίσθημα της επιβίωσης που διατρέχει τον ρόλο.
Κάτι που μόνο απλό δεν είναι, καθώς καλούνται να ερμηνεύσουν απαιτητικά τραγούδια, παραμένοντας ταυτόχρονα απόλυτα εντός χαρακτήρα - μια ισορροπία που διατηρούν με συνέπεια σε όλη τη διάρκεια της παράστασης.
Σημειώστε τις ημερομηνίες:
- Έβελυν Ασουάντ: 19–22/3, 5/4, 18–19/4, 24/4, 26/4
- Θεοδοσία Σαββάκη: 26–29/3, 2–4/4, 17/4, 25/4
Πέρα από τη νοσταλγία: Μια ιστορία για το σήμερα
Το πιο ουσιαστικό στοιχείο του κειμένου του Κωνσταντίνου Σαμαρά, είναι ότι, ενώ μας μεταφέρει δεκαετίες πίσω, στην πραγματικότητα μιλά για το «τώρα».
Παρακολουθούμε τη μετάβαση από το κορίτσι που εξαναγκάζεται από τη μητέρα της να φύγει, στη γυναίκα που διεκδικεί τη δική της φωνή και τον χώρο της. Η παράσταση «ξεγυμνώνει» την πατριαρχία της εποχής και τις δομές καταπίεσης, φωτίζοντας ταυτόχρονα τη δύναμη της γυναικείας αλληλεγγύης.
Αυτό αποτυπώνεται μέσα από χαρακτήρες όπως η Ρίτα της Μπέσσυ Μάλφα, η Σοφία της Αριάδνης Καβαλιέρου και η Μάγδα της Φωτεινής Παπαθεοδώρου - γυναίκες διαφορετικές, αλλά με κοινό παρονομαστή την ανάγκη για επιβίωση.
Ξεχωρίζει επίσης, η Μαρία Κεχαγιόγλου στον ρόλο της μητέρας, με μια ερμηνεία που ισορροπεί ανάμεσα στη σκληρότητα και τη συγκίνηση.
Την ίδια στιγμή, η παράσταση δεν αφήνει εκτός και την ανδρική πλευρά: αναδεικνύει το πώς λειτουργούν οι άνδρες μέσα σε αυτές τις συνθήκες, ποιοι εγκλωβίζονται σε ρόλους που δεν έχουν επιλέξει και ποια στερεότυπα - άλλοτε εμφανή και άλλοτε πιο υπόγεια - εξακολουθούν να επιβιώνουν μέχρι σήμερα.
Γιατί να τη δείτε;
Γιατί η Θεοδοσία Σαββάκη και η Έβελυν Ασουάντ σηκώνουν έναν απαιτητικό ρόλο με ένταση, ευαισθησία και συνέπεια, ισορροπώντας ανάμεσα στην υποκριτική και το τραγούδι.
Γιατί ο Χρήστος Στέργιογλου θα σας χαρίσει ένα από τα πιο ζεστά χαμόγελα της σεζόν ως Ted, ενώ ο Μιχάλης Αλικάκος και ο Γιάννης Τσουμαράκης φέρνουν τη σωστή δόση έντασης και φρεσκάδας.
Γιατί η ζωντανή ορχήστρα, με τις ενορχηστρώσεις του Νίκου Στρατηγού, δίνει παλμό στην παράσταση και αναδεικνύει τη δύναμη του ρεμπέτικου, όχι μόνο ως μουσική, αλλά ως κομμάτι ιστορίας και ταυτότητας.
Γιατί κάθε μέλος του θιάσου συμβάλλει ενεργά στη δημιουργία του σκηνικού κόσμου, με ακρίβεια και λεπτομέρεια που φαίνεται.
Και γιατί, τελικά, η «Αστόρια» λειτουργεί σαν καθρέφτης. Μας θυμίζει πως, όσο κι αν αλλάζουν οι εποχές, η ανάγκη του ανθρώπου να βρει τη δική του «πατρίδα» - κυριολεκτικά ή μεταφορικά - να ανήκει, να παλέψει και να τραγουδήσει τον καημό του, παραμένει ίδια.
Όχι για να μείνουμε στο παρελθόν, αλλά για να καταλάβουμε τι κρατάμε μαζί μας - και τι θέλουμε να αφήσουμε πίσω.
INFO
«ASTORIA»
Από 19 Μαρτίου στο Θέατρο Παλλάς
Σκηνοθεσία: Βασίλης Μαυρογεωργίου
Κείμενο: Κωνσταντίνος Σαμαράς
Πρωτότυπη Μουσική – Μουσικές Διασκευές: Νίκος Στρατηγός
Σκηνικά: Μανόλης Παντελιδάκης
Video Art: Παντελής Μάκκας
Ενδυματολόγος: Αλεξία Θεοδωράκη
Σχεδιασμός φωτισμών: Στέλλα Κάλτσου
Χορογραφία/ Κίνηση: Πάρης Μαντόπουλος
Συνεργάτης Σκηνογράφος: Ελίνα Δράκου
Βοηθοί Σκηνοθέτη: Ελένη Τσιναρέλη, Ανατολή Τσελαρίδου
Πρωταγωνιστούν: Έβελυν Ασουάντ/ Θεοδoσία Σαββάκη, Χρήστος Στέργιογλου, Μπέσσυ Μάλφα, Μαρία Κεχαγιόγλου, Μιχάλης Αλικάκος, Γιάννης Τσουμαράκης, Αριάδνη Καβαλιέρου, Φωτεινή Παπαθεοδώρου, Δημήτρης Μαχαίρας, Δημήτρης Γαλανάκης, Θεανώ Κλάδη, Γιάννης Μπισμπικόπουλος,, Νίκος Δερτιλής, Μιχάλης Κουτσκούδης, Λεωνίδας Μπακάλης, Ανατολή Τσελαρίδου, Ελένη Τσιναρέλη
Σε διπλή διανομή πρωταγωνιστούν:
- Η Έβελυν Ασουάντ τις ημερομηνίες:
Πέμπτη 19/3, Παρασκευή 20/3, Σάββατο 21/3, Κυριακή 22/3 και Κυριακή 5/4. - Η Θεοδοσία Σαββάκη τις ημερομηνίες:
Πέμπτη 26/3, Παρασκευή 27/3, Σάββατο 28/3, Κυριακή 29/3, Πέμπτη 2/4, Παρασκευή 3/4 και Σάββατο 4/4.
Προπώληση εισιτηρίων: |pallastheater.com |more.com|και στα ταμεία του Θεάτρου Παλλάς
Θέατρο Παλλάς: Βουκουρεστίου 3-5, Αθήνα
Διαβάστε επίσης
