Γιάννης Μακριδάκης: «Προσβλητική χρήση του ονόματός μου»
Η ανάρτηση του Χιώτη συγγραφέα για τη συζήτηση των τελευταίων ημερών στον συγγραφικό κόσμο
Snapshot
- Ο Γιάννης Μακριδάκης εξέφρασε τη δυσαρέσκειά του για την προσβλητική χρήση του ονόματός του και του έργου του στον δημόσιο διάλογο για τις ντοπιολαλιές στη λογοτεχνία.
- Αντιτάχθηκε στις επικρίσεις που δέχτηκε για την επιλογή του εκδοτικού οίκου «Εστία» και την κατηγορία ότι δεν έχει δικαίωμα να κάνει ακτιβισμό ενάντια στο σύστημα.
- Υπογράμμισε ότι η αντίδρασή του προκάλεσε τη συγγραφή σημαντικών κειμένων λογοτεχνικής κριτικής που αποκαθιστούν την ιστορική πορεία της νεοελληνικής λογοτεχνίας.
- Τόνισε τη σημασία της προσωπικής αξιοπρέπειας και το δικαίωμα αντίδρασης απέναντι σε αδικίες και λογοκρισία, τόσο στη λογοτεχνία όσο και στην πολιτική στάση.
Μία συζήτηση έχει ξεκινήσει τις τελευταίες ημέρες στον κύκλο των Ελλήνων συγγραφέων, σχετικά με τη χρήση ντοπιολαλιών και ιδιωματισμών στα έργα τους, καθώς και με την απήχηση που έχουν τέτοια έργα στο κοινό.
Στον δημόσιο αυτό διάλογο θέλησε να τοποθετηθεί ο Χιώτης συγγραφέας Γιάννης Μακριδάκης, με μια ανάρτησή του στο Facebook, ο οποίος στα βιβλία του χρησιμοποιεί συχνά αρκετές λέξεις από την τοπική διάλεκτο της Χίου.
Απαντώντας σε σχόλια που διακινήθηκαν στο διαδίκτυο προς το πρόσωπό του, ο κ. Μακριδάκης, αντέδρασε στη «προσβλητική», όπως τη χαρακτήρισε «χρήση του ονόματός μου και του έργου μου», υπογραμμίζοντας ότι όσα ειπώθηκαν τις τελευταίες ημέρες αποτέλεσαν και αφορμή για να γραφτούν «κάποια σπουδαία κείμενα λογοτεχνικής κριτικής και κείμενα κριτικής στους κριτικούς».
Αναφέρθηκε, μάλιστα, δηκτικά και σε όσους τον επικρίνουν για την επιλογή του εκδοτικού οίκου «Εστία», για να εκδίδει τα έργα του, γράφοντας χαρακτηριστικά: «Ο Μακριδάκης εκδίδει τα βιβλία του στην Εστία, άρα είναι μέσα στο σύστημα και δεν έχει δικαίωμα να κάνει τον ακτιβιστή ενάντια στο σύστημα". Δηλαδή όποιος έχει ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι του, τραπεζικό λογαριασμό και κινητό τηλέφωνο δεν έχει δικαίωμα να μιλάει και να αγωνίζεται για δικαιότερη έναντι των φυσικών πόρων και των άλλων πλασμάτων ανάπτυξη της σύγχρονης ζωής, της λεγόμενης ανάπτυξης, πράσινης μετάβασης κλπ, ούτε για έναν δικαιότερο κόσμο. Αυτό μας λένε. Και είναι προφανώς βολεμενοι ή πλήρως παραιτημενοι, δυστυχώς και αποκτηνωμένοι κάποιοι εξ αυτών που το λένε».
Αναλυτικά η ανάρτησή του
«"Ο Μακριδάκης εκδίδει τα βιβλία του στην Εστία, άρα είναι μέσα στο σύστημα και δεν έχει δικαίωμα να κάνει τον ακτιβιστή ενάντια στο σύστημα"
Δηλαδή όποιος έχει ηλεκτρικό ρεύμα στο σπίτι του, τραπεζικό λογαριασμό και κινητό τηλέφωνο δεν έχει δικαίωμα να μιλάει και να αγωνίζεται για δικαιότερη έναντι των φυσικών πόρων και των άλλων πλασμάτων ανάπτυξη της σύγχρονης ζωής, της λεγόμενης ανάπτυξης, πράσινης μετάβασης κλπ, ούτε για έναν δικαιότερο κόσμο .
Αυτό μας λένε. Και είναι προφανώς βολεμενοι ή πλήρως παραιτημενοι, δυστυχώς και αποκτηνωμένοι κάποιοι εξ αυτών που το λένε.
"Ο Μακριδάκης ήταν υπερβολικός και δεν έπρεπε να θιχτεί, δεν έγινε και τίποτα, εντάξει"
Η αίσθηση της αξιοπρέπειας είναι απολύτως προσωπική υπόθεση και κανείς δεν έχει δικαίωμα να λέει στον άλλον μη θιγεσαι και μην αντιδράς.
Αυτοί που το λένε, είναι μάλλον οποιοι δεν αντιδρούν οι ίδιοι ποτέ ενάντια στις καθημερινές αδικίες κατά ανθρώπων, ανυπεράσπιστων ζώων, δικαιωμάτων, εκμετάλλευσης ανθρώπων και φύσης.
Προσωπικά δεν θέλω έναν τέτοιον κόσμο.
"Ο Μακριδάκης χρησιμοποίησε βαριές προσβλητικές εκφράσεις για το σύστημα και προσπάθησε να λογοκρίνει και να φιμωσει την δημοσιογράφο"
Οι εκφράσεις μου ήταν ανάλογες της προσβολής που δέχτηκα από μια εκπρόσωπο ενός συστήματος αυθεντιών, που επιχειρούν συστηματικά, όσα χρόνια τους παρακολουθώ, να περνούν το αφήγημα που θέλουν για τους δικούς τους λόγους. Ας μη χρησιμοποιούσε το όνομά μου. Δεν της ήταν και ανάγκη. Εκτός αν της ήταν....
Όσο για λογοκρισία και προσπάθεια φίμωσης δημοσιογράφων με απεριόριστες προσβάσεις στα ΜΜΕ, αυλοκόλακες επίδοξους συγγραφείς, που ελπίζουν σε μια διάκριση, και ομοίους τους δημοσιολογούντες στα ΜΜΕ, που τους υπερασπίζονται, αυτό είναι για γέλια.
"Ο Μακριδάκης γράφει για τα βιβλία του στο προφίλ του και μάλιστα με χαστανγκ και αυτοδιαφημιζεται"
Αυτό κι αν είναι για γέλια, το ότι κάποιοι επιχειρούν να μας πουν και τι να γράφουμε ή τι να μη γράφουμε στον προσωπικό μας λογαριασμό.
Η προσωπική σχέση με τους αναγνώστες, οι λογοτεχνικές δράσεις, περιηγήσεις, ταξίδια στο νησί, οι επισκέψεις αναγνωστών στο κτήμα στη Βολισσό, όλα μέσα από το προφίλ μου οργανώνονται και όλοι οι άνθρωποι γι' αυτό το ακολουθούν, για να μαθαίνουν τις ιστορίες πίσω από τη συγγραφή των βιβλίων, τις ιστορίες, τα μέρη, τους ανθρώπους που γέννησαν την έμπνευση, τις επικείμενες δράσεις, όχι μόνο στο θέμα της λογοτεχνίας αλλά και της πολιτικής στάσης απέναντι στην δήθεν ανάπτυξη του νησιού και στην προστασία του φυσικού και πολιτισμικού κεφαλαιου του . Η πολιτική στάση δεν είναι ανεξάρτητη από την λογοτεχνική παραγωγή και αντιστρόφως
Ευτυχώς υπάρχει τεράστιο κίνημα ανθρώπων που συμμετέχουν, παρακολουθούν, αντιδρούν όποτε χρειαστεί. Δεν θα βάλουμε κανέναν δερβέναγα στη ζωή μας, ιδίως αυτούς που επιχειρούν λογοκρισία ενώ σφαδάζουν σαν σφαχτάρια ότι επιχείρησα να τους λογοκρινω.
Αν δεν είχα αντιδράσει όμως σε αυτή την προσβλητική χρήση του ονόματος μου και του έργου μου, δεν θα είχαν γραφτεί κάποια σπουδαία κείμενα λογοτεχνικής κριτικής και κείμενα κριτικής στους κριτικούς, όπως αυτά που γράφτηκαν τις τελευταίες μέρες και έβαλαν τα πράγματα στη σωστή θέση τους αποκαθιστώντας την ιστορική πορεία της νεοελληνικής λογοτεχνίας. Επίσης δεν θα είχαν έρθει στην επικαιρότητα ξανά κάποια εξίσου εμπεριστατωμένα άρθρα που αποδεικνύουν το δίκιο μου και αποκαθιστούν την αλήθεια.
Σας ευχαριστώ όλους και όλες για τα σχόλια και τις κρίσεις σας.
Χθες στην λογοτεχνική περιήγηση στο Λωβοκομείο, στάθηκα μπροστά στο χειρόγραφο επιτοίχιο σημείωμα του λεπρού προς τον Γιάννη Ψυχάρη και είπα ότι ο μεγάλος αυτός δημοτικιστής γλωσσολόγος ήταν πρωτοπόρος στη μελέτη και στη χρήση της λαικής γλώσσας, στην συλλογή τοπικών ιδιωμάτων, ιδίως της Χίου. Τότε έπεσε από το πολυπληθές κοινό ειρωνικό χάχανο και βλέμματα γεμάτα υπονοούμενα για τις αδιάβαστες συστημικές αυθεντίες. Μου μίλησαν και αρκετοί άνθρωποι ανοιχτά για το θέμα κατόπιν.
Τον Οκτώβριο στο λογοτεχνικό ταξίδι που διοργανώνουμε στη Χίο, θα έχουμε πάρα πολύ χρόνο μαζί, για να κάνουμε φυσικά πολλές τέτοιες συζητήσεις και για πολλά ακόμη θέματα, λογοτεχνίας, ζωής, καλλιέργειας, δράσης και ακτιβισμού, όσο κι αν δεν αρέσει αυτό στους βολεμένους του συστήματος.
Ευχαριστώ για την ευκαιρία που μου δίνετε να πω αυτό ακριβώς. Ότι η Εστία σημαινει Αξιοπρέπεια. Γι' αυτό είμαι μόνο εκεί τόσα χρόνια και δεν έχω γράψει λέξη αλλού, παρόλες τις προκλησεις. Κι αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχουν άλλοι αξιοπρεπείς φυσικά. Ευτυχώς υπάρχουν».
