Οι αστρονόμοι επιβεβαιώνουν το πρώτο ηφαιστειακό σπήλαιο στην Αφροδίτη
Οι μελλοντικές αποστολές αναμένεται να αποκαλύψουν πολλά περισσότερα από τα μυστικά του πλανήτη
Αυτή η εικόνα που δόθηκε από τη NASA/JPL-Caltech δείχνει την Αφροδίτη που λήφθηκε από το διαστημικό σκάφος Mariner 10
Μία εκ νέου ανάλυση δεδομένων ραντάρ από τον πλανήτη Αφροδίτη, που είχαν ληφθεί τη δεκαετία του ενενήντα, αποκάλυψε νέα στοιχεία για τον πλανήτη και όσα κρύβει.
Επιστήμονες εντόπισαν αυτό που φαίνεται να είναι το πρώτο ηφαιστειακό σπήλαιο και τα συμπεράσματά τους δημοσιεύθηκαν στο περιοδικό Nature Communications.
Σύμφωνα με τους συντάκτες της έρευνας, με επικεφαλής τους Leonardo Carrer, Elena Diana και Lorenzo Bruzzone, το εύρημα βρίσκεται στη δυτική πλαγιά του Nyx Mons, ενός ηφαιστείου τύπου ασπίδας με διάμετρο 362 χιλιομέτρων.
Χάρη σε ένα φαινόμενο γνωστό ως «skylight», οι επιστήμονες επιβεβαίωσαν την ύπαρξη μιας κοιλότητας που δεν είναι ορατή με γυμνό μάτι, καθώς πρόκειται για την κατάρρευση ενός τμήματος της οροφής ενός σωλήνα λάβας που δημιουργήθηκε από ηφαίστeια.
Αναλύοντας τις εικόνες από το όργανο SAR του Magellan της NASA, οι αστρονόμοι εντόπισαν μία μοναδική «υπογραφή» ραντάρ στο φρεάτιο που ονομάζεται «Α».
Σε αντίθεση με άλλες καθιζήσεις, αυτός ο άξονας "Α" έχει μια ασύμμετρη παραμόρφωση που υποδηλώνει την παρουσία ενός οριζόντιου κενού που εκτείνεται κάτω από την επιφάνεια.
Το μέγεθος αυτού του ηφαιστειακού σπηλαίου είναι συντριπτικό, καθώς έχει διάμετρο περίπου 1 χιλιόμετρο. Το ραντάρ διείσδυσε τουλάχιστον 300 μέτρα μέσα στο σπήλαιο, αν και υπολογίζεται ότι ολόκληρο το σύστημα θα μπορούσε να διανύσει 45 χιλιόμετρα.
Με βάση δεδομένα από το Nature Communications, ο σχηματισμός αυτών των ηφαιστειακών σωλήνων θα οφείλεται στην ψύξη του ανώτερου στρώματος των ροών λάβας, δημιουργώντας έναν μονωτικό φλοιό κάτω από τον οποίο το μάγμα συνεχίζει να ρέει. Όταν η παροχή λάβας σταματά, παραμένει ένα άδειο τούνελ τιτάνιων διαστάσεων.
Αυτή η δομή στην Αφροδίτη έχει μορφολογικές ομοιότητες με τους σωλήνες λάβας της Σελήνης και του Άρη, αλλά η κλίμακα της είναι πολύ μεγαλύτερη. Για παράδειγμα, ξεπερνά κατά πολύ το σύστημα Cueva de los Verdes στο Λανθαρότε της Ισπανίας, το οποίο χρησιμεύει ως σύγκριση με τη Γη.
Επιπλέον, η χαμηλή βαρύτητα και η πυκνή ατμόσφαιρα του πλανήτη φαίνεται να επιτρέπουν σε αυτά τα ηφαίστεια να δημιουργούν πολύ πιο ευρύχωρους και ανθεκτικούς αγωγούς από εκείνους του δικού μας κόσμου.
Επόμενα βήματα στην ηφαιστειακή εξερεύνηση της Αφροδίτης
Η επιτυχία αυτής της ανάλυσης υποδηλώνει ότι πολλές άλλες είσοδοι ηφαιστειακών σπηλαίων μπορεί να έχουν περάσει απαρατήρητες λόγω της ανάλυσης 75 μέτρων ανά pixel των παλαιών δεδομένων. Ωστόσο, «τα αποτελέσματα αυτού του άρθρου παρουσιάζουν ενδιαφέρον και για μελλοντικές αποστολές στην Αφροδίτη όπως το EnVision και το VERITAS (Venus Emissivity, Radio Science, InSAR, Topography and Spectroscopy)», αναφέρουν οι ειδικοί.
Αυτές οι αποστολές θα έχουν πολύ πιο ακριβή συστήματα ραντάρ, ικανά να ανιχνεύουν μικρότερα skylight και να χαρτογραφούν λεπτομερώς το υπέδαφος. Θα έχουν ακόμη και «ένα τροχιακό ραντάρ διείσδυσης στο έδαφος ικανό να διεισδύσει έως και μερικές εκατοντάδες μέτρα στο υπέδαφος της Αφροδίτης».
