Νέα δεδομένα για τη χρόνια λευχαιμία: Σχεδόν 8 έτη χωρίς θεραπεία πέτυχε συνδυαστικό σχήμα

Snapshot

• Ο διάμεσος χρόνος μέχρι την επόμενη θεραπεία με τον συγκεκριμένο συνδυασμό ήταν 7,6 έτη, παρέχοντας μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα εκτός θεραπείας.
• Η θεραπεία είχε αποδεκτό προφίλ ασφάλειας, με τις πιο συχνές ανεπιθύμητες ενέργειες να περιλαμβάνουν ουδετεροπενία, θρομβοπενία και αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση.
• Ο συνδυασμός αποτελεί πρώτης γραμμής επιλογή για ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία που δεν είναι κατάλληλοι για εντατική θεραπεία.
• Τα αποτελέσματα επιβεβαιώνουν τη διαρκή ασφάλεια και αποτελεσματικότητα αυτής της σταθερής διάρκειας θεραπείας, προσφέροντας σημαντικό χρόνο χωρίς ανάγκη νέας θεραπείας.

Snapshot powered by AI

Τα τελικά αποτελέσματα εννέα ετών, από τη μελέτη Φάσης 3 CLL14 σε ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία (ΧΛΛ) που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία, παρουσιάστηκαν στο συνέδριο της Ευρωπαϊκής Αιματολογικής Εταιρείας (EHA), το οποίο πραγματοποιήθηκε από 11 έως 14 Ιουνίου, στη Στοκχόλμη. Το υπό δοκιμή συνδυαστικό σχήμα σταθερής διάρκειας, βασισμένο σε έναν εκλεκτικό αναστολέα μιας αντι-αποπτωτικής πρωτεΐνης, έδειξε σημαντικά μακροπρόθεσμα αποτελέσματα για τους ασθενείς, ως θεραπεία πρώτης γραμμής στη χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία.

Η χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία είναι μία από τις πιο συχνές μορφές λευχαιμίας στους ενήλικες και είναι ένας τύπος καρκίνου που μπορεί να αναπτυχθεί από κύτταρα του μυελού των οστών, τα οποία αργότερα ωριμάζουν σε συγκεκριμένο τύπο λευκό αιμοσφαιρίων και ονομάζονται λεμφοκύτταρα. Οι ασθενείς με ΧΛΛ συχνά εμφανίζουν υποτροπή της νόσου, δηλαδή ο καρκίνος επιστρέφει αφού είχε προηγουμένως ανταποκριθεί στη θεραπεία, ενώ άλλοι εμφανίζουν ανθεκτική νόσο, όταν ο καρκίνος παύει να ανταποκρίνεται στη θεραπεία. Παρότι έχει σημειωθεί πρόοδος τα τελευταία χρόνια, οι ασθενείς συχνά αντιμετωπίζουν παρατεταμένες περιόδους θεραπείας και συνεχείς προκλήσεις στη διαχείριση της νόσου. Επομένως, η αύξηση του διάμεσου χρόνου από τη μία θεραπεία μέχρι την επόμενη, είναι σημαντική.

Η μελέτη Φάσης 3 CLL14, η οποία διεξήχθη σε στενή συνεργασία με τη Γερμανική Ομάδα Μελέτης ΧΛΛ, συνέκρινε τον συνδυασμό βενετοκλάξη συν ομπινουτουζουμάμπη με τον συνδυασμό χλωραμβουκίλη συν ομπινουτουζουμάμπη σε ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία, που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία και είχαν συνυπάρχουσες ιατρικές παθήσεις. Μια τελική ανάλυση της μελέτης έδειξε ότι ο υπό δοκιμή συνδυασμός βελτίωσε σημαντικά την επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου (PFS), παρέχοντας μια θεραπευτική επιλογή περιορισμένης διάρκειας, για ασθενείς με προηγουμένως αθεράπευτη ΧΛΛ που δεν ήταν κατάλληλοι για εντατική θεραπεία. Η ανάλυση των εννέα ετών έδειξε τη μακροπρόθεσμη αποτελεσματικότητα εκτός θεραπείας και την ασφάλεια του εν λόγω συνδυασμού σταθερής διάρκειας, με διάμεσο χρόνο μέχρι την επόμενη θεραπεία (TTNT) τα 7,6 έτη.

Με διάμεση παρακολούθηση 9,2 ετών, η συγκεκριμένη θεραπεία οδήγησε σε βελτιωμένη επιβίωση χωρίς εξέλιξη της νόσου, με διάμεσα τα 6,4 έτη έναντι 3,2 ετών, αντίστοιχα. Οι ανεπιθύμητες ενέργειες που εμφανίστηκαν συχνότερα σε ασθενείς, ήταν ουδετεροπενία, θρομβοπενία, αντίδραση σχετιζόμενη με την έγχυση, αναιμία, εμπύρετη ουδετεροπενία, πνευμονία και λευκοπενία.

«Τα αποτελέσματα των εννέα ετών από τη μελέτη-ορόσημο Φάσης 3 CLL14 επιβεβαιώνουν τη διαρκή ασφάλεια και αποτελεσματικότητα του venetoclax», δήλωσε ο Daejin Abidoye, αντιπρόεδρος, επικεφαλής θεραπευτικού τομέα, ογκολογίας, συμπαγών όγκων και αιματολογίας της φαρμακευτικής εταιρείας AbbVie. «Αυτά τα δεδομένα συνεχίζουν να προστίθενται στον εντυπωσιακό όγκο δεδομένων που υποστηρίζει την πρώτης γραμμής χρήση συνδυαστικών σχημάτων βασισμένων στο venetoclax σε ευρύτερους πληθυσμούς ασθενών με ΧΛΛ, προσφέροντας στους ασθενείς πρωτοφανή χρόνο μέχρι την επόμενη θεραπεία, και συνεπώς χρόνο εκτός θεραπείας, μετά από έναν χρόνο θεραπείας με συνδυασμό σταθερής διάρκειας».

«Το venetoclax σε συνδυασμό με ομπινουτουζουμάμπη έχει δείξει θετικές αποκρίσεις σε αρκετούς βασικούς δείκτες αξιολόγησης σε σύγκριση με την ομπινουτουζουμάμπη σε συνδυασμό με χλωραμβουκίλη, συμπεριλαμβανομένης της παρατεταμένης αύξησης της επιβίωσης χωρίς εξέλιξη της νόσου σε ασθενείς με χρόνια λεμφοκυτταρική λευχαιμία που δεν είχαν λάβει προηγούμενη θεραπεία», δήλωσε η Kirsten Fischer, M.D., ερευνήτρια στη μελέτη CLL14, Πανεπιστημιακό Νοσοκομείο της Κολωνίας. «Σημαντικό είναι ότι με τεκμηριωμένο διάμεσο χρόνο μέχρι την επόμενη θεραπεία περίπου οκτώ έτη, τα ευρήματα αντικατοπτρίζουν τη διαρκή σταθερότητα αυτής της συνδυαστικής θεραπευτικής επιλογής με ουσιαστικό χρόνο χωρίς την ανάγκη θεραπείας για την ΧΛΛ για τους ασθενείς».

Διαβάστε επίσης