Μάλλον οδεύουμε προς την τελική αναμέτρηση -the final game
«Το μόνο σίγουρο είναι, πως η Τουρκιά δεν έχει ιστορία. Το μόνο που διαθέτει είναι ένα μεγάλο αλλά λερωμένο με βία και αίμα αθώων, ποινικό μητρώο...»
Οι Ασιάτες γείτονές μας στην πέρα όχθη του Αιγαίου Πελάγους, αντιλαμβάνονται πως πλησιάζει η τελική παρτίδα του παιχνιδιού, με την Άγκυρα να προσπαθεί να κατοχυρώσει όλα όσα οι άρχοντες της στο Σαράι θεωρούν πως έχουν καταφέρει τα χρόνια που πέρασαν και προχωρούν στην εκπόνηση άνομων σχεδίων ασταμάτητα και στρατιωτικούς σχεδιασμούς επί χάρτου...
Η περιοχή μας βρίσκεται μπροστά σε μια νέα περίοδο ανακατανομής της ισχύος και αυτό δεν πρέπει να το προσπερνάμε χωρίς ενδελεχή ανάλυση των κινδύνων που προκύπτουν, μιας και οι κινήσεις των νέο-οθωμανών γειτόνων μας στο Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο, στα θαλάσσια πάρκα, στο ακριτικό μας Καστελλόριζο και οι ιδέες τους περί Γαλάζιας Πατρίδας, μόνο κενές θεωρίες προς εσωτερική κατανάλωση δεν είναι...
Είναι λοιπόν ανάγκη να αντιληφθούν η πολιτικοί μας και οι Έλληνες στρατιωτικοί επιτελείς, τι σημαίνουν οι τελευταίες τουρκικές κινήσεις στη γεωπολιτική σκακιέρα, για εμάς τους Έλληνες; Ποια πραγματικά είναι η σημασία των θαλάσσιων πάρκων στο Αιγαίο Πέλαγος και γιατί το Καστελλόριζο βρίσκεται εκ νέου στο επίκεντρο; ενώ Ιδιαίτερη αναφορά πρέπει να δίδεται στα ελληνικά δικαιώματα κυριαρχίας, στην Αποκλειστική Οικονομική Ζώνη, στα χωρικά ύδατα και στο τουρκολιβυκό μνημόνιο συνεννόησης που έχει υπογραφεί από τη μεταβατική κυβέρνηση της Λιβύης και την Τουρκία.
Ποια είναι στην πραγματικότητα, η στρατηγική λογική των θαλάσσιων πάρκων που ανακύρηξε η Τουρκία και πως αυτά συνδέονται με την καραμέλα περί «Γαλάζια Πατρίδας», καθώς και με τις ευρύτερες επιδιώξεις των Τούρκων στην Ανατολική Μεσόγειο.
Υπάρχουν πολλά ερωτήματα, αλλά αυτή τη στιγμή χρήζουν ερμηνείας κάποια εξ’ αυτών: τι άραγε μπορεί να σημαίνει η μεταστάθμευση των αντιαεροπορικών/αντιβαλλιστικών συστοιχιών Patriot από την Κάρπαθο στην Κρήτη; Πώς όλο αυτό συνδέεται ευθέως με τη βάση της Σούδας, καθώς και με το ενδεχόμενο για την σχετικά ξαφνική και ίσως πρόωρη επιστροφή της ελληνικής πυροβολαρχίας Patriot από τη Σαουδική Αραβία όπου και έως σήμερα επιχειρεί προστατεύοντας τις πετρελαϊκές εγκαταστάσεις του Σαουδαραβικού κολοσσού ARAMCO; Σε γενικές γραμμές, η αναδιάταξη του αντιαεροπορικού και αντιβαλλιστικού δυναμικού της Ελλάδος είναι από κάθε άποψη κρίσιμη, μιας και η πιθανότητα μιας κρίσης με την Τουρκία δεν είναι σενάριο φαντασίας, αλλά η ωμή πραγματικότητα!
Η στρατιωτική συνεργασία Ελλάδας και Ισραήλ με σαφές μήνυμα αποτροπής είναι σκόπιμο και επιβεβλημένο να εκπέμψει η Αθήνα και μα υπάρξει μια σοβαρή και εφ’ όλης της ύλης συζήτηση για το Αιγαίο, την Τουρκία, το Καστελλόριζο, τη Γαλάζια Πατρίδα, τους Patriot, τη Συρία και το Ισραήλ, μέσα στο ευρύτερο γεωπολιτικό τοπίο που διαμορφώνεται από την Ουκρανία έως τη Μέση Ανατολή και το Ιράν, θα πρέπει να εξελιχθεί.Ειδικά στα θέματα που αφορούν στη Συρία, η Ελλάδα πρέπει να σταθεί δίπλα στο Ισραήλ, διότι η Συρία αποτελεί το κομβικό εκείνο σημείο, όπου οι διαφορετικές επιδιώξεις Άγκυρας και Ιερουσαλήμ συναντώνται και τέμνονται, μην αφήνοντας στο απυρόβλητο τα προβλήματα που δημιουργεί η Τουρκία στο Αιγαίο, την Ανατολική Μεσόγειο, την Κύπρο και τη Θράκη...
Μετά την ιδεολογική πλύση εγκεφάλου του Τουρκικού λαού περί δήθεν απρόκλητης επιθετικότητας της Ελλάδας κατά της Τουρκίας -με το σιγοντάρισμα και της αντιπολίτευσης, ο Ρετζεπ Ταγίπ Ερντογαν προσπαθεί πλέον, να προετοιμάσει την διεθνή κοινή γνώμη, ως προς την «δίκαιη» κατά την άποψή του απόφαση, να επιτεθεί στο μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης και του ΝΑΤΟ -την Ελλάδα, εισβάλλοντας στρατιωτικά στην επικράτεια της…
Το αφήγημα Ερντογάν, περί δήθεν ελληνικών εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας, έχουν πολλές φορές επαναδιατυπωθεί από τον ίδιο, θυμίζοντας πολύ έντονα, την ρητορική του Βλαδίμηρου Πούτιν, όταν μιλούσε απαξιωτικά για Ουκρανούς Ναζί, πριν την εισβολή του ρωσικού στρατού στην Ουκρανία, που βαφτίστηκε «ειδική στρατιωτική επιχείρηση», που μέχρι σήμερα έχει στοιχίσει εκατομμύρια ανθρώπινες ζωές και πλήρη καταστροφή κρίσιμων και ζωτικών υποδομών.
Δυστυχώς, η ρητορική αυτή του Τούρκου προέδρου και αυτοανακυρηχθέντα σουλτάνου, έχουν προστιθέμενη αξία για τους Τούρκους, αφού τα ενστερνίζεται ένα μέρος της ελληνικής Αριστεράς, αρκετών επικίνδυνων και εχθρών της χώρας μας ΜΚΟ, κάποιων -πάλι αριστερών διανοούμενων της συμφοράς, κάποιων λίγων δημοσιογραφόντων και μερίδας της αριστερής κοινής γνώμης, όλων αυτών δηλαδή, που φρόντισαν το προηγούμενο διάστημα να λειάνουν το έδαφος για τη ρητορική Ερντογαν διασύροντας διεθνώς την Ελληνική Κυβέρνηση, με καταγγελίες περί δήθεν μη σεβασμού των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, όπως στην περίπτωση του Έβρου το 2020, ελλείμματος δημοκρατίας και ισχυρού παρακράτους που συνδράμει την κυβέρνηση στο λαθρομεταναστευτικό!
Η στάση του… «η Ελλάδα δεν τσιμπάει» στις Τουρκικές προκλήσεις, που είναι δήθεν μόνο για εσωτερική κατανάλωση και το να επικαλούμαστε μόνιμα το διεθνές δίκαιο και την διπλωματία, πρέπει να τελειώνει ανεπιστρεπτί, μιας και αποτελεί βούτυρο στο ψωμί για κάθε κάθε αναθεωρητική χώρα τύπου Τουρκίας, που την εκλαμβάνει ως δειλία και αδυναμία αντίδρασης, ενώ δεν πείθει ούτε τους όποιους συμμάχους μας, σχετικά με τη δέσμευση και την αποφασιστικότητας της χώρας μας να υπερασπιστεί τα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Δεν πρέπει να χάνουμε χρόνο, διότι οι εξελίξεις τρέχουν και η κλεψύδρα αλλάζει! Όπως η Τουρκία ετοιμάζει νόμο περί γαλάζιας πατρίδας, έτσι και η Ελλάδα πρέπει να θεσπίσει νόμο του κράτους, την βίαιη στρατιωτική απάντηση σε όποιον τολμήσει να απειλήσει την ελληνική κυριαρχία στο χώρο, που βάσει διεθνών συνθηκών και διεθνών συμφωνιών νόμιμα κατέχει…
Οι πολίτες στην Ελλάδα πρέπει να προετοιμαστούν για μια πιθανή νέο-οθωμανική επίθεση κατά της χώρας μας, δίνοντας τέλος στο αφήγημα που δολίως αναφέρεται από την Αριστερα, πως δήθεν, τα μόνα προβλήματα που θα προκύψουν το επερχόμενο φθινόπωρο και τον χειμώνα θα είναι μόνο οι υψηλές τιμές στην ενέργεια και στα τρόφιμα.
Τα ελληνοτουρκικά πρέπει να αντιμετωπίζονται πάντα με ψυχραιμία αλλά και ρεαλισμό. Δεν υπάρχουν περιθώρια για λανθασμένες εκτιμήσεις και εφησυχασμό! Είμαστε σε πορεία σύγκρουσης με την Τουρκία… και αυτό είναι πλέον η νομοτέλεια που πρέπει να αντιμετωπίσει με προσοχή η Ελλάδα, αλλά πάντα αγέρωχα!
Εν κατακλείδι: οι Τούρκοι επιθυμούν μια ελεγχόμενη πολεμική αναμέτρηση που θα υποχρεώσει την Δύση να παρέμβει, με σκοπό να μας καθίσουν σε ένα τραπέζι… «για να τα βρούμε» και θέλουν να συζητηθούν τα πάντα που έχουν κατά νου, ακόμα και αυτά που αφορούν σε νόμιμα ελληνικά κυριαρχικά δικαιώματα. Με την Τουρκία υπάρχει το αδιέξοδο, ως προς την επίλυση των όποιων θεμάτων με συζητήσεις και διαβουλεύσεις…Οι απαιτήσεις της έχουν τόσο αναβαθμιστεί που καμία κυβέρνηση δεν θα μπορούσε ποτέ να συζητήσει ούτε ένα απ΄όλα αυτά… διότι τα όποια λάθη εδώ θα συνιστούσαν «Εθνική Προδοσία!».