Ξέρετε πότε η Ελλάδα θα πάψει να θεωρείται γεωστρατηγική κουκκίδα;
Ο εχθρός επιδιώκει, με την επιθετική πολιτική του, να μας οδηγεί στο να αισθανόμαστε μικροί, αδύναμοι, ασήμαντοι και κυρίως φοβικοί
Snapshot
- Η Ελλάδα διαθέτει ισχυρ και προηγμένες αμυντικές δυνάμεις με σημαντικές επενδύσεις σε οπλικά συστήματα τελευταίας τεχνολογίας την τελευταία πενταετία.
- Παρά την ενίσχυση της στρατιωτικής της ισχύος, η Ελλάδα παραμένει γεωστρατηγικά μικρή λόγω εσωτερικής αναποφασιστικότητας και φοβικών συμπεριφορών.
- Η αύξηση της στρατιωτικής ισχύος μετατρέπεται σε διπλωματικό πλεονέκτημα, ενισχύοντας το γεωπολιτικό ρόλο της Ελλάδας στην Ανατολική Μεσόγειο.
- Η μελλοντική γεωστρατηγική ενδυνάμωση στηρίζεται στην αύξηση του ανθρώπινου δυναμικού, την ενίσχυση της αμυντικής βιομηχανίας, και τη σύναψη στρατηγικών συμμαχιών.
- Η οικονομική σταθερότητα, η μείωση του χρέους και η προώθηση ψηφιακής τεχνολογίας είναι κρίσιμες προϋποθέσεις για τη γεωστρατηγική ισχύ της χώρας.
Το παραμύθι το ακούμε και το ξανακούμε, πως δήθεν η Τουρκία στην απέναντι πλευρά του Αρχιπελάγους μας, είναι μια πολύ δυνατή χώρα, με δεκαπλάσιο σχεδόν πληθυσμό και μια εγχώρια αμυντική βιομηχανία που παράγει τα πάντα και ετοιμάζεται να… κατακτήσει ακόμα και το διάστημα! Είναι αστεία όλα αυτά και δυστυχώς εμείς αναμασάμε όλες αυτές τις ανοησίες που δημοσιεύουν ή λένε οι Τούρκοι και δυστυχώς η “πέμπτη φάλαγγα” στη χώρα μας τις αναπαράγει ανερυθρίαστα, υπερθεματίζοντας μάλιστα...
Για να βάλουμε τα πράγματα στη θέση τους: η Ελλάδα διαθέτει μια από τις πιο ισχυρές, προηγμένες από πλευράς όπλων και στρατηγικών πλατφορμών αμυντική θωράκιση και εξαιρετικά εκπαιδευμένες στρατιωτικές δυνάμεις στην περιοχή της Ανατολικής Mεσσογείου και της Ευρώπης, ενώ κατατάσσεται σταθερά πολύ υψηλά στη διεθνή λίστα ισχύος (δείκτης “Global Firepower”), διατηρώντας έτσι, ισχυρή αποτρεπτική ικανότητα, καθώς και ισχυρές διεθνείς στρατηγικές συμμαχίες… παραμένει όμως στον γεωστρατηγικό χάρτη… μια “κουκκίδα” και αυτό διότι μόνοι μας με την αναποφασιστικότητα και τα φοβικά μας σύνδρομα, καταφέραμε να την κατατάξουμε σ’ αυτό το χαμηλό επίπεδο, που σίγουρα δεν της αξίζει!
Η αλήθεια είναι, πως την τελευταία πενταετία, οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις επιτέλους μετά από πολλά χρόνια ύφεσης των αποτρεπτικών τους ικανοτήτων, από πλευράς εξοπλισμών, διαθέτουν πλέον ένα από τα πιο ισχυρά και προηγμένα οπλοστάσια στην ιστορία τους, περνώντας πλέον σε μια νέα εποχή στρατιωτικής τεχνολογίας αιχμής. Η χώρα μας προχωρά με απίστευτη ταχύτητα σε ένα γιγαντιαίο εξοπλιστικό πρόγραμμα, με έμφαση στην αεροπορική υπεροχή, τη ναυτική ισχύ την αντιαεροπορική, αντιβαλλιστική και αντί-drone θωράκιση με την “Ασπίδα του Αχιλλέα” και γενικά την άμυνα εναντίον των γνωστών επιβουλέων. Ε!… μάλλον ήταν καιρός και ευτυχώς η πολιτική ηγεσία της χώρας μας, το αντιλήφθηκε έστω και αρκετά αργά, το σχεδίασε και προχώρησε ταχύτατα στην υλοποίησης του, αιφνιδιάζοντας φίλους και αντιπάλους! Δεν πρόκειται για κάποιο θαύμα, αλλά για μια ελληνική απόφαση να βάλει, εκτός των διπλωματικών ενεργειών και κόκκινες γραμμές προειδοποίησης επί του του πεδίου…
Η σύγκριση των στρατιωτικών δυνάμεων της Ελλάδας και της Τουρκίας έχει ενδιαφέρον, μιας και οι δύο χώρες είναι μέλη του ΝΑΤΟ και πρέπει πάντα να γνωστοποιούν τις στρατιωτικές τους πλατφόρμες και τα στρατιωτικά τους συστήματα στη ΒορειοΑτλαντική Συμμαχία, με την Τουρκία να διαθέτει μεγαλύτερη ίσως στρατιωτική δύναμη σε αριθμούς, ενώ από την άλλη, η Ελλάδα επικεντρώνεται στο ποιοτικό πλεονέκτημα, σε στρατηγικά οπλικά συστήματα και διεθνείς στρατηγικές συμμαχίες, για την ενίσχυση της αποτρεπτικής της ισχύος...
Η ένταση από τον Περσικό Κόλπο έως την Ανατολική Μεσόγειο, η απειλή διασποράς των εχθροπραξιών σε άλλα συστήματα ισχύος, η απειλή κατά των θαλασσίων επικοινωνιών, καθώς και η αυξημένη χρήση πυραυλικών συστημάτων και drones, επιβαρύνουν ιδιαίτερα το στρατηγικό περιβάλλον, που επηρεάζεται από ένα εκτενές τόξο διασυνδεδεμένης αστάθειας, που ξεκινά από το Στενό του Ορμούζ έως την Ανατολική Μεσόγειο, και φθάνει μέχρι την Κύπρο και την Κρήτη.
Η ενίσχυση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων την τελευταία πενταιετία με φρεγάτες τύπου FDI, αεροσκάφη Rafale, εκσυγχρονισμένα F-16 Viper την αναμονή των 2 + 2 ιταλικών φρεγατών Bergamini, των stealth αεροσκαφών F-35 και τελευταία τις ενέργειες για την απόκτηση 4 - 6 νέων state of the art αόρατων υποβρυχίων με δυνατότητα κάθετης εκτόξευσης πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, καθώς και με τον πολυεπίπεδο αμυντικό σχεδιασμό της «Ασπίδας του Αχιλλέα», δεν συνιστά απλώς μια συνηθισμένη ανανέωση στρατιωτικών μέσων, αλλά πρόκειται για μια σταδιακή δημιουργία μιας δυναμικής στρατηγικής αποτροπής επί του πεδίου... ακόμα όμως η Ελλάδα παραμένει μια γεωστρατηγική κουκκίδα… με αυξημένες όμως αμυντικές ικανότητες και δυνατότητες.
Η στρατιωτική ισχύς της Ελλάδος μετατρέπεται σταδιακά σε μέσο αυξημένης διπλωματικής επιρροής. Το γεωπολιτικό βάρος της Ελλάδος αυξάνεται, όσο ενισχύεται και ισχυροποιείται η ικανότητα της να προστατεύει τις γραμμές επικοινωνίας στη θάλασσα, να ρυθμίζει αποτελεσματικά την περιφερειακή ασφάλεια και να αναλαμβάνει ρόλο συνδετικού κρίκου ανάμεσα σε Βαλκάνια, Ανατολική Μεσόγειο και Περσικό Κόλπο, με την Ανατολική Μεσόγειο να αποκτά όλο και περισσότερο μεγαλύτερη σημασία για Ευρώπη και Αμερική, ως πόλος σταθερότητας και στρατηγικής ανασύνταξης.
Παρ’ όλο που η γεωπολιτική αξία της χώρας μας δεν συνδέεται με λογικές και πρακτικές στρατιωτικής υπερεπέκτασης, αλλά με την ικανότητά που έχει επάξια αποκτήσει, να λειτουργεί ως αξιόπιστη χώρα για την θαλάσσια και εναέρια σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, αναλαμβάνοντας την επιτήρηση κρίσιμων θαλάσσιων οδών, προστατεύοντας στρατηγικές υποδομές υψηλής σπουδαιότητος και συμβάλλοντας στην αποτροπή μιας ευρύτερης περιφερειακής κλιμάκωσης των εχθροπραξιών. Μόνα τους όμως όλα αυτά δυστυχώς δεν φθάνουν για να μεγαλώσει η “κουκκίδα” που δυστυχώς έως σήμερα μας χαρακτηρίζει…
Η μετατροπή της Ελλάδας σε μια γεωστρατηγικά και γεωοικονομικά ισχυρή και υπολογίσιμη δύναμη βασίζεται στη συστηματική αξιοποίηση της μοναδικής γεωγραφικής μας θέσης με τα χιλιάδες νησιά, νησίδες και βραχονησίδες και στην ενίσχυση των εσωτερικών και εξωτερικών πυλώνων, μια στρατηγική πολλαπλών κεντρικών αξόνων:
Κατ’ αρχάς το αριθμητικό μειονέκτημα από πλευράς ανθρώπινου δυναμικού, πρέπει να ξεπεραστεί στο άμεσο κιόλας μέλλον, με την υποχρεωτική στράτευση και των γυναικών σε όλους τους κλάδους των ενόπλων δυνάμεων, σε μάχιμες ειδικότητες, ακριβώς όπως ισχύει και για τους άνδρες, αύξηση της στρατιωτικής θητείας στους 18 μήνες με επανεκπαιδεύσεις μετά το πέρας της υποχρεωτικής θητείας, καθώς και η δημιουργία ισχυρών και πάνοπλων μονάδων φερόντων και ρουκετοβόλα χειρός, τύπου RPG, εθνοφυλακής ιδιαίτερα στα νησιά μας, εκπαίδευση επιλεγμένων πολιτών στο χειρισμό drones και δημιουργία στρατιωτικών σωμάτων από πολίτες ξένων χωρών με εξαίρεση των ισλαμικών, στα πρότυπα της Γαλλικής Λεγεώνας των Ξένων.
Συνεχιζόμενη και καινοτόμος επένδυση σε οπλικά συστήματα επόμενης γενιάς, όπως τα F-35, οι φρεγάτες Belharra και Bergamini, με υιοθέτηση και ενσωμάτωση drones νέων γενεών, καθώς και ισχυρής κυβερνοάμυνας και ηλεκτρονικού πολέμου.
Ενόσχυση των ελληνικών αμυντικών εργοστασίων για συμπαραγωγές και συντήρηση οπλικών συστημάτων, μειώνοντας έτσι την ολοκληρωτική εξάρτηση από το εξωτερικό, που ίσχυε μέχρι χθες.
Ανάπτυξη και ενσωμάτωση στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις, καθώς και στις μονάδες Εθνοφυλακής “ασύμμετρων δυνατοτήτων” σε Αιγαίο, Θράκη και Ανατολική Μεσόγειο που θα καταστήσουν οποιαδήποτε επιθετική ενέργεια απαγορευτική και ιδιαίτερα ακριβή για τον οποιονδήποτε αντίπαλο.
Μετεξέλιξη της χώρας μας σε κόμβο εισόδου φυσικού αερίου, όπως η Ρεβυθούσα και η Αλεξανδρούπολη, όπως επίσης πράσινη ηλεκτρική ενέργεια, μέσω διασυνδέσεων με την Αίγυπτο και την Κύπρο προς τα ενδότερα της Ευρωπαϊκής Ηπείρου.
Εξ’ ίσου σημαντική είναι η αναβάθμιση των λιμανιών του Πειραιά, της Θεσσαλονίκη, της Αλεξανδρούπολης, της Καβάλας και του Βόλου, καθώς και του εγχώριου σιδηροδρομικού δικτύου, έτσι ώστε η χώρα μας να αποτελέσει την κύρια πύλη εμπορίου για την Ασία και την Αφρική προς την Ευρώπαική Ενδοχώρα.
Επικαιροποίηση και εμβάθυνση των όποιων στρατηγικών συμφωνιών με συμμάχους, όπως το Ισραήλ, την Αμερική, τη Γαλλία, με ταυτόχρονη ενίσχυση των περιφερειακών σχημάτων 3+1 με Ισραήλ, Κύπρο, ΗΠΑ, καθώς και συνεργασίες με Αίγυπτο, Αμερική Αραβικά Εμιράτα κ.α.
Μόνιμη και επιθετική ανάδειξη και υποστήριξη του Διεθνούς Δικαίου της Θάλασσας και της συνθήκης UNCLOS, που εξασφαλίζει διεθνή νομιμότητα και υποστήριξη, αλλά χωρίς να περιορίζεται μόνο σε αυτή την κατεύθυνση, αλλά να δείχνει πως το εννοεί και επί του πεδίου, αλλιώς ποια η χρησιμότητα της “καταιγίδα των εξοπλιστικών προγραμμάτων δεκάδων δισεκατομμυρίων;
Μια χώρα όπως η Ελλάδα που έχει στόχο να καταστεί γεωστρατηγικά ισχυρή προύποθέτει μια εύρωστη και ισχυρή οικονομία και στα πλαίσια αυτά, η μείωση του εθνικού χρέους και η προσέλκυση σοβαρών και στιβαρών ξένων επενδύσεων αποτελούν την πραγματική βάση της εθνικής ισχύος, σε όλα τα επίπεδα.
Αναμφισβήτητα, η επένδυση στην ψηφιακή οικονομία, την ΤΝ και τη διατήρηση του εξειδικευμένου ανθρώπινους δυναμικού, καθώς και η ανάσχεση του brain drain, θα συνδράμει την χώρα μας δυναμικά, ώστε να είναι πλέον ικανή να παράγει τη δική της εγχώρια τεχνογνωσία.
Η Ελλάδα λοιπόν αφουγκραζόμενη όλο και πιο αποτελεσματικά την ανάγκη δυναμικής εμπλοκής της στα γεωπολιτικά παιχνίδια, τα οποία δεν θα διαδραματίζονται μόνο στην γειτονιά της, αλλά ενδέχεται να καθορίσουν δυναμικά και τις ισορροπίες για τις επόμενες δεκαετίες σε διεθνές επίπεδο, ξεφεύγοντας οριστικά και δια παντώς από την “κατάρα… της “κουκκίδας” στον γεωπολιτικό και γεωοικονομικό χάρτη, προσαρμόζεται και προχωρά παρακάτω,,,
Καιρός ήταν!