Το εφιαλτικό σενάριο της απόλυτης φτώχειας

του Νίκου ΜίχουΣκεφθείτε: “Ένα πρωί του Μαρτίου του 2012 (μετά τις 20).Σύνταγμα: γκρί σύννεφα απο καπνούς. Οι καπνοί προέρχονται απο φωτιές σε σκουπίδια, τις οποίες άναψαν οι άστεγοι στην πλατεία για να ζαστεθούν.Μεγάλο σουπερ-μάρκετ: η αστυνομία προστατεύει το κτίριο, καθώς πολλές οικογένειες έχουν μαζευτεί απ’ έξω, και προσπαθούν να εισβάλλουν για να κλέψουν ένα φρούτο, ένα καρβέλι ψωμί, ένα κομμάτι τυρί.Προαύλιο πανεπιστημιών: νέοι άνθρωποι. Άδεια τα βλέμματά τους. Χωρίς διάθεση τα πρόσωπά τους. Χωρίς δουλειά. Χωρίς μέλλον...Δρόμοι του κέντρου: Κανένα χαμόγελο. Καμία ζωή. Μόνο εξασθένιση. Λίγοι εργάζονται. Εργάζονται πολύ. Πληρώνονται ελάχιστα. Δεν τα βγάζουν πέρα. Η στάση τους φωνάζει “Απόγνωση”.Παντού στην Ελλάδα: Εξαθλιωμένοι συνταξιούχοι. Εξαθλιωμένοι άνθρωποι. Δυστυχία...”Δεν είναι μαύρο. Δεν είναι πολύ υπερβολικό. Είναι φουτουριστικό. Είναι το αποτέλεσμα του μνημονίου. Τα μέτρα της τρόικα θα δημιουργήσουν φτώχεια. Θα αυξήσουν την ανεργία. Θα απομυζήσουν την διάθεση για ζωή. Θα καταστρέψουν την Ελλάδα.. Και τα μέτρα αυτά συντάσσονται. Η καταστροφή δρομολογείται. Δεν είναι ότι θα “μας κάνουν Χαλυβουργική”. Μας έχουν βάλει ήδη στο χυτήριο, να λιώσουμε, να γίνουμε ευρώ...