Λύθηκε το μυστήριο του θανάτου του «Μικρού Πρίγκιπα» - Ποιος σκότωσε τον έφηβο ηλικίας 27.500 ετών

Ο σκελετός του εφήβου βρέθηκε σε ένα ρηχό λάκκο, στο σπήλαιο Arene Candide στη βορειοδυτική Ιταλία το 1942.

Τα λείψανά του ήταν στολισμένα με πολλά μενταγιόν από ελεφαντόδοντο, τέσσερα διάτρητα κέρατα ελαφιού, μενταγιόν από ελεφαντόδοντο μαμούθ και μια λεπίδα από πυριτόλιθο, ενώ το κρανίο του ήταν διακοσμημένο με εκατοντάδες τρυπημένα κοχύλια και αρκετούς κυνόδοντες ελαφιού.

Ωστόσο, οι αρχαιολόγοι παρατήρησαν κάτι άλλο όταν ανέσυραν τα αρχαία λείψανα, σημάδια σημαντικού τραύματος στο σώμα, σύμφωνα με την αναφορά του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ.

Η κλείδα, το σαγόνι, η μία ωμοπλάτη και η άκρη του βραχίονα του είχαν συνθλιβεί, όπως και οι αυχενικοί σπόνδυλοι του, με αυτά τα μέρη και μερικά που έλειπαν να έχουν αντικατασταθεί με ένα μεγάλο κομμάτι κίτρινης ώχρας, προφανώς για να καλύψει τις πληγές του. Υπήρχε επίσης μια εγκοπή στο κρανίο.

Κανείς δεν μπορούσε να πει με βεβαιότητα μέχρι τώρα τι συνέβη και πώς πέθανε ο νεαρός, κι αν υπέφερε ή ο θάνατός του ήταν ακαριαίος.

Στη νέα μελέτη, που συνυπογράφουν οι ανθρωπολόγοι του Πανεπιστημίου του Μόντρεαλ Julien Riel-Salvatore και Claudine Gravel-Miguel, μια ομάδα επιστημόνων με επικεφαλής τον βιοανθρωπολόγο στο Πανεπιστήμιο του Κάλιαρι, Vitale Stefan Sparacel, ανακατασκεύασε προσεκτικά αυτό που πιστεύουν ότι σκότωσε τον έφηβο πριν από περίπου 27.500 χρόνια.

«Πρόκειται για μια άσκηση οστεοβιογραφίας που αποκαλύπτει τις τελευταίες στιγμές ενός εφήβου από την παλαιολιθική εποχή στη σημερινή Λιγουρία. Μπορούμε να πούμε με μεγάλη βεβαιότητα ότι ο νεαρός έπεσε θύμα ενός μεγάλου σαρκοφάγου, πιθανότατα αρκούδας. Στη συνέχεια υπέμεινε τα τραύματά του με αγωνία για λίγο πριν πεθάνει και ταφεί πλουσιοπάροχα, εξ ου και το παρατσούκλι του «Il Principe» (Ο Μικρός Πρίγκιπας) από τη σπηλιά της Candida Arena», δήλωσε ο Riel-Salvatore, καθηγητής και επικεφαλής του τμήματος ανθρωπολογίας στο UdeM.

«Αυτή είναι μια από τις πολύ σπάνιες περιπτώσεις που μπορούμε να προσδιορίσουμε την αιτία θανάτου ενός ατόμου από την παλαιολιθική περίοδο», τόνισε.

Παρά τις άφθονες ενδείξεις ότι οι άνθρωποι κυνηγούσαν μεγάλα και επικίνδυνα σαρκοφάγα όπως λιοντάρια, λεοπαρδάλεις και αρκούδες στην Παλαιολιθική, οι σκελετικές ενδείξεις αρνητικών αλληλεπιδράσεων με την άγρια ζωή είναι εξαιρετικά σπάνιες στο παλαιοβιολογικό αρχείο του Homo sapiens.

Ο «Μικρός Πρίγκιπας» (που ονομάστηκε έτσι λόγω του πλούτου των αντικειμένων που βρέθηκαν στον τάφο του) αποτελεί εξαίρεση.

Συγκεκριμένα, τα οστά του εφήβου δείχνουν σημάδια πρώιμης επούλωσης, υποδηλώνοντας ότι επέζησε δύο έως τρεις ημέρες μετά την επίθεση, υποδηλώνοντας ότι οι κύριες αρτηρίες δεν κόπηκαν. Πιθανότατα πέθανε από ανεπάρκεια οργάνων, εσωτερική αιμορραγία ή σοβαρό εγκεφαλικό τραύμα.

Η μελέτη, που δημοσιεύτηκε στο Journal of Anthropological Sciences, διαπίστωσε επίσης ότι ο «Μικρός Πρίγκιπας» ήταν κουτσός: είχε υποστεί στο παρελθόν τραυματισμούς στο πόδι, συγκεκριμένα κάταγμα του μικρού δακτύλου του αριστερού του ποδιού και οστεοχονδρίτιδα στο δεξί του ταρσό. Σύμφωνα με τη θεωρία, όταν του επιτέθηκαν, δεν μπορούσε να ξεφύγει αρκετά γρήγορα.

Αυτό επιβεβαιώνει αυτό που οι ανθρωπολόγοι πίστευαν εδώ και καιρό για τους προϊστορικούς συλλέκτες: οποιοσδήποτε σημαντικός τραυματισμός στα κάτω άκρα τους καθιστούσε ευάλωτους σε βίαιες επιθέσεις από μεγάλα αρπακτικά όπως οι αρκούδες και οδηγούσε σε πρόωρο θάνατο.

Στην περίπτωση του «Μικρού Πρίγκιπα», η μακρά αγωνία του άτυχου εφήβου μπορεί να αντικατοπτρίστηκε στην περίτεχνη ταφή του, σύμφωνα με τους επιστήμονες της μελέτης.