Το κρύο ανέκδοτο της ημέρας

-Κάποτε βρισκόμουν στην ζούγκλα.
Εκεί λοιπόν που περπατούσα ήσυχος και αμέριμνος ακούω πίσω μου βήματα . Γυρνάω λοιπόν και τι να δω! Με είχε πάρει απο πίσω ένα τεράστιο λιοντάρι . Κόντεψα να μείνω απο την τρομάρα μου ...
Τι να κάνω ... Αρχισα να τρέχω, να τρέχω, όσο πιο γρήγορα μπορούσα. Μπροστά εγώ, πίσω το λιοντάρι. Έτρεχα, έπεφτα.. έτρεχα, έπεφτα.
Όμως ευτυχώς αυτό δεν με προλάβαινε.
-Και καλά .. του λέει ο άλλος με το στόμα ανοιχτό.
Απορώ πως δεν ... τα έκανες πάνω σου βρε άνθρωπέ μου.
-Καλά, του απαντάει ο άλλος... πού νομίζεις ότι σκόνταφτα και έπεφτα συνέχεια;