Βιολάντα - Ο επιθεωρητής Χριστοδουλίδης εξηγεί τι έγινε με το προπάνιο και τους αισθητήρες

Σοβαρά τεχνικά ερωτήματα για τα αίτια της έκρηξης στην βιομηχανία Βιολάντα, που κόστισε την ζωή σε πέντε εργάτριες αλλά και τις συνθήκες που προηγήθηκαν θέτει, μιλώντας στο Newsbomb, ο Μιχάλης Χριστοδουλίδης, ενεργειακός επιθεωρητής, μετά τη μελέτη του πορίσματος της Πυροσβεστικής Υπηρεσίας.

Όπως αναφέρει, το πόρισμα εστιάζει την αστοχία στο υπόγειο, στο θαμμένο τμήμα του σωλήνα, που συνδέει την υπέργεια δεξαμενή προπανίου με τις συσκευές κατανάλωσης, όπως φούρνους και λοιπό εξοπλισμό. Σύμφωνα με τα στοιχεία, στο συγκεκριμένο σημείο υπήρχε ρωγμή, από την οποία το αέριο διέφευγε εντός του εδάφους.

«Αυτό δημιουργεί ένα βασικό και προβληματικό ερώτημα», τονίζει. «Πώς είναι δυνατόν να άνοιξε ο σωλήνας; Δεν είχε γίνει αντιδιαβρωτική προστασία; Δεν υπήρχε επικάλυψη με αντιδιαβρωτικά υλικά, όπως ασφαλτικές ή εποξειδικές βαφές ή ακόμη και ταινία πολυαιθυλενίου; Ο στόχος αυτών των μεθόδων είναι να απομονώνεται το μέταλλο από το έδαφος».

Παράλληλα, όπως σημειώνει, δεν προκύπτει από πουθενά αν υπήρχε καθοδική προστασία, δηλαδή ράβδος ανόδου από μαγνήσιο ή ψευδάργυρο, που θα περιόριζε τη διάβρωση του μεταλλικού σωλήνα.

«Δεν καταλαβαίνω επίσης αν υπήρχε ή όχι ηλεκτρική μόνωση από άλλα μεταλλικά στοιχεία. Μιλάμε για ηλεκτρικούς μονωτές στο υπόγειο, στο θαμμένο τμήμα του σωλήνα». Ο ειδικός αναρωτιέται εάν είχε γίνει σωστή εγκατάσταση του σωλήνα στο έδαφος.
«Κανονικά θα πρέπει να έχει γίνει εγκιβωτισμός του σωλήνα με τα κατάλληλα αδρανή υλικά, όπως άμμος και χαλίκια. Αυτές οι λεπτομέρειες είναι κρίσιμες σε τέτοιου είδους εγκαταστάσεις».

Σύμφωνα με την ανάλυσή του, το προπάνιο διέφυγε από το έδαφος και σταδιακά κατευθύνθηκε προς το εσωτερικό του κτιρίου.

«Επειδή το υγραέριο είναι βαρύτερο από τον αέρα, βρήκε κάποιες οπές και πέρασε στο εσωτερικό του κτηρίου. Εκεί κάθισε στα χαμηλότερα επίπεδα του κτιρίου, κυρίως στο υπόγειο».

Η συγκέντρωση του αερίου γινόταν σταδιακά σε κλειστό χώρο, για τον οποίο, όπως σημειώνει ο Μιχάλης Χριστοδουλίδης, δεν είναι σαφές αν αεριζόταν επαρκώς.
«Στη συνέχεια, σύμφωνα με όσα λέγονται από την Πυροσβεστική, η σπίθα που προκάλεσε την έκρηξη δημιουργήθηκε από τη λειτουργία κάποιου ηλεκτρομηχανολογικού εξοπλισμού, όπως κυκλοφορητές, αντλίες ή παρόμοια συστήματα».

Ωστόσο, ο Μιχάλης Χριστοδουλίδης τονίζει ότι το κρίσιμο ζήτημα δεν είναι μόνο η σπίθα, αλλά το γεγονός ότι, σύμφωνα με μαρτυρίες, η διαρροή και η συγκέντρωση προπανίου στο υπόγειο χώρο υπήρχε εδώ και μήνες.

«Υπήρχε και οσμή. Και αυτό δεν είναι τυχαίο. Η βιομηχανία είναι υποχρεωμένη, στο πλαίσιο των μέτρων ασφαλείας, να προσθέτει στο προπάνιο μια χημική ουσία, την αιθυλομερκαπτάνη, η οποία δίνει έντονη και χαρακτηριστική οσμή, ώστε όταν υπάρξει διαρροή να γίνεται άμεσα αντιληπτή».

Η αιθυλομερκαπτάνη (ή αιθανοθειόλη) προστίθεται στο προπάνιο και άλλα υγραέρια ως οσμητικό μέσο (τεχνητή οσμή) για λόγους ασφαλείας, καθώς το προπάνιο είναι από τη φύση του άχρωμο και άοσμο. Η χαρακτηριστική μυρωδιά "σάπιου αυγού" επιτρέπει την άμεση ανίχνευση διαρροών, αποτρέποντας κινδύνους πυρκαγιάς ή έκρηξης.

Με βάση όλα τα παραπάνω, ο Μιχάλης Χριστοδουλίδης, υπογραμμίζει ότι εγείρονται συγκεκριμένα και κρίσιμα ερωτήματα:

• Αφού υπήρχε διαρροή, γιατί δεν διαπιστώθηκε πτώση πίεσης από τα όργανα της εγκατάστασης, όπως τα μανόμετρα;
• Γιατί δεν υπήρχε ή δεν ενεργοποιήθηκε αισθητήρας ανίχνευσης εκρηκτικών αερίων;
• Για ποιο λόγο δεν υπήρξε ηχητική και οπτική προειδοποίηση, ώστε να απομακρυνθούν οι εργαζόμενοι ή να επέμβει άμεσα το τεχνικό προσωπικό για αποκατάσταση της αστοχίας;

«Γεννιούνται σοβαρά ερωτήματα για τα μέτρα ασφαλείας και τους ελέγχους που έπρεπε να έχουν γίνει», καταλήγει, υπογραμμίζοντας ότι η διερεύνηση δεν μπορεί να περιοριστεί μόνο στη στιγμή της έκρηξης, αλλά πρέπει να εξετάσει όλη την αλυσίδα τυχόν παραλείψεων που προηγήθηκαν.

Διαβάστε επίσης