Τέλος εποχής για την Ευρώπη - Νέο μοντέλο διακυβέρνησης
Ρώμη και Βερολίνο τραβούν το χαλί της ομοφωνίας ως προς τη διαδικασία λήψης των αποφάσεων και προκρίνουν την «Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων»
Λεπτή είναι η γραμμή πάνω στην οποία κινείται η Ευρωπαϊκή Επιτροπή προκειμένου να επανεκκινήσει την ανταγωνιστικότητα της Γηραιάς Ηπείρου, βασικό στοιχείο για τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας της Ένωσης. Αυτό γιατί ο τελικός στόχος σε πολλούς φακέλους φαίνεται να είναι η «ενισχυμένη συνεργασία» μεταξύ των κρατών-μελών, δηλαδή λύσεις à la carte μεταξύ των πρωτευουσών που το επιθυμούν, και όχι κατ’ ανάγκην και των 27.
Στην επιστολή που η πρόεδρος της Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν απέστειλε στους ηγέτες ενόψει του «άτυπου δείπνου εργασίας» για την ανταγωνιστικότητα την Πέμπτη, που συγκαλεί ο πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου Αντόνιο Κόστα στο κάστρο Alden Biesen, περίπου 80 χιλιόμετρα ανατολικά των Βρυξελλών, εξηγείται ξεκάθαρα ότι «η φιλοδοξία» είναι να προχωρήσουν οι 27, ότι δεν πρέπει να υπάρξει «δειλία» και, εφόσον χρειαστεί, να αξιοποιηθεί η δυνατότητα που προβλέπουν οι Συνθήκες για «ενισχυμένη συνεργασία», δηλαδή προχωρημένη ολοκλήρωση με τουλάχιστον εννέα κράτη-μέλη.
Τη θέση αυτή έχει υποστηρίξει και ο Μάριο Ντράγκι στην Έκθεσή του για την Ανταγωνιστικότητα, την οποία επανέφερε πρόσφατα με τον όρο «πραγματιστικός φεντεραλισμός». Ο πρώην πρωθυπουργός της Ιταλίας θα συμμετάσχει στην πρωινή συνεδρίαση της συνάντησης στο κάστρο Alden Biesen.
Στόχος του άτυπου αυτού ραντεβού είναι η κατάρτιση μιας σαφούς ατζέντας με συγκεκριμένες δεσμεύσεις, ύστερα από χρόνια προβληματισμών και συζητήσεων για την ολοκλήρωση της Ενιαίας Αγοράς, της Ένωσης Κεφαλαιαγορών ή της Ενεργειακής Ένωσης. Από τη μία πλευρά υπάρχει η ανάγκη για απλοποίηση, αποσυμφόρηση και επιτάχυνση (ένα μότο που επαναλαμβάνεται εδώ και τουλάχιστον έναν χρόνο). Από την άλλη, υπάρχει η διαδικασία λήψης αποφάσεων που αναγνωρίζει ρόλο σε κάθε θεσμικό όργανο της ΕΕ (Επιτροπή, Συμβούλιο και Κοινοβούλιο) και η οποία συχνά μπλοκάρει.
H ιδέα, που αναπτύχθηκε από κοινού από την Ιταλίδα πρωθυπουργό Τζόρτζια Μελόνι με τον Καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς, είναι να παρακαμφθεί η ευρωπαϊκή αδράνεια προσκαλώντας μια ομάδα χωρών πριν από τα Ευρωπαϊκά Συμβούλια (στην προκειμένη περίπτωση, της Πέμπτης) να πειραματιστούν με μια νέα προσέγγιση στη διαδικασία λήψης αποφάσεων της Ένωσης.
Ο Βέλγος πρωθυπουργός και οικοδεσπότης Μπαρτ Ντε Βέβερ προσχώρησε αμέσως στην πρωτοβουλία, και υπάρχουν επίσης φήμες για ενδιαφέρον από ηγέτες σκανδιναβικών και βαλτικών χωρών.
Πρόσφατα, ορισμένα κράτη, με πρώτη τη Γερμανία, εξέφρασαν ενόχληση προς το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για τις αποφάσεις του σχετικά με τη Mercosur και, νωρίτερα, για την απλοποίηση των πράσινων κανόνων που επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις. Με τον Ντόναλντ Τραμπ στον Λευκό Οίκο, που έχει θέσει υπό πίεση τη διατλαντική σχέση, και με σημαντικές εκλογικές αναμετρήσεις προ των πυλών (την άνοιξη στην Ουγγαρία, και το επόμενο έτος σε Γαλλία, Ιταλία και Πολωνία), οι ευρωπαϊκές πρωτεύουσες δεν δείχνουν πλέον διατεθειμένες να συμβιβαστούν.
Γερμανία και Ιταλία το κατέστησαν σαφές στο έγγραφο για την ανταγωνιστικότητα που συμφωνήθηκε κατά τη διάρκεια της διμερούς συνάντησης μεταξύ του Φρίντριχ Μερτς και της Τζόρτζια Μελόνι στη Ρώμη, στις 23 Ιανουαρίου. Στο ίδιο πνεύμα συγκάλεσαν και μια προπαρασκευαστική σύνοδο την Πέμπτη, με τη στήριξη και του Βέλγου πρωθυπουργού Μπαρτ ντε Βέβερ. Θα συμμετάσχουν πολλά κράτη, μεταξύ των οποίων και η Γαλλία, παρουσία όχι αυτονόητη, καθώς σε αυτή την περίπτωση το Παρίσι έχει αντικατασταθεί από τη Ρώμη στην «προνομιακή σχέση» με το Βερολίνο. Μια αλλαγή που δεν πέρασε απαρατήρητη στις Βρυξέλλες. Αναμένεται ευρεία συμμετοχή, με χώρες όπως η Ολλανδία, τα σκανδιναβικά κράτη, οι χώρες της Βαλτικής και η Πολωνία.
Στο αναλυτικό έγγραφο Ιταλίας και Γερμανίας ξεχωρίζει το σκέλος για την απλοποίηση, καθώς ουσιαστικά προτείνεται να τεθούν η Επιτροπή και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο υπό την «εποπτεία» των κρατών, στο όνομα της νομοθετικής αποτελεσματικότητας.
Για τη Ρώμη και το Βερολίνο υπάρχει επείγουσα ανάγκη για «ρήξη με το παρελθόν», που μεταφράζεται στην απόσυρση πολλών πρωτοβουλιών της Επιτροπής οι οποίες έχουν κολλήσει στις νομοθετικές διαδικασίες και χαρακτηρίζονται ως «πρωτοβουλίες-ζόμπι». Κυρίως, όμως, ζητούν «συστηματική παρακολούθηση και αξιολόγηση των τροπολογιών που προτείνονται από τους συννομοθέτες (Κοινοβούλιο και Συμβούλιο), προκειμένου να διαπιστώνεται εάν οι προτεινόμενες αλλαγές συνεπάγονται πρόσθετα βάρη και/ή παραβιάζουν τις αρχές της επικουρικότητας, της αναλογικότητας και της κατανομής αρμοδιοτήτων».
Προβλέπεται επίσης ένα «φρένο έκτακτης ανάγκης», με δυνατότητα παρέμβασης όταν η νομοθετική δραστηριότητα προκαλεί ανησυχία λόγω «πρόσθετων διοικητικών βαρών για τις επιχειρήσεις και τις εθνικές αρχές». Παράλληλα, διευκρινίζεται ότι «η απλοποίηση αποτελεί ζήτημα που αφορά τους αρχηγούς κρατών ή κυβερνήσεων» και ζητείται από τη φον ντερ Λάιεν «να λογοδοτεί εφεξής στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο».
Τα θέματα της συνάντησης είναι πολλά: από το 28ο ευρωπαϊκό καθεστώς για την ίδρυση start-up και scale-up μέσα σε δύο ημέρες, ώστε να διευκολυνθεί η διασυνοριακή δραστηριότητα, έως την ενοποίηση των χρηματοπιστωτικών αγορών, τη νομοθετική απλοποίηση, τη διαφοροποίηση των αγορών και τις επενδύσεις στην τεχνητή νοημοσύνη.
Το πρωί της Πέμπτης, οι ηγέτες της Γερμανίας και της Ιταλίας θα συναντηθούν για να χαράξουν την πορεία της επόμενης ευρωπαϊκής συνόδου κορυφής. Και το Βερολίνο θα αποσυρθεί από το FCAS, το πολεμικό αεροσκάφος που εκτοξεύτηκε από το Μέγαρο των Ηλυσίων υπό την ηγεσία της Μέρκελ.
Η βασική ιδέα των Μερτς και Μελόνι είναι να κάνουν την Ευρώπη ισχυρή επειδή είναι οικονομικά ανεξάρτητη. Αλλά χωρίς να προκαλέσουν μια ενοχλημένη αντίδραση από τις Ηνωμένες Πολιτείες: και εδώ φτάνουμε στο δεύτερο σημείο τριβής με τον Μακρόν.
Το Μέγαρο των Ηλυσίων Πεδίων επιμένει στην υιοθέτηση της αρχής «Αγοράστε ευρωπαϊκά». Η Ιταλία και η Γερμανία θα προτιμούσαν μια λιγότερο περιοριστική ερμηνεία του όρου, για παράδειγμα, επικεντρώνοντας την υποχρέωση αγοράς ευρωπαϊκών προϊόντων σε στρατηγικούς τομείς ή υιοθετώντας ποσοστώσεις. Αυτό συμβαίνει επίσης επειδή, σημειώνει μια πηγή, «η ευρωπαϊκή βιομηχανία δεν είναι ακόμη έτοιμη να απορροφήσει την τεράστια ζήτηση για το 5% των αμυντικών δαπανών που συμφωνήθηκε από όλους».
Πώς διεξάγεται η ψηφοφορία στο Συμβούλιο;
Ανάλογα με το υπό συζήτηση θέμα, το Συμβούλιο της ΕΕ αποφασίζει:
- με απλή πλειοψηφία (14 κράτη μέλη ψηφίζουν υπέρ)
- με ειδική πλειοψηφία (εάν ψηφίσει υπέρ το 55% των κρατών μελών, που αντιπροσωπεύουν το 65% τουλάχιστον του πληθυσμού της ΕΕ)
- με ομοφωνία (όλες οι ψήφοι υπέρ)
Το Συμβούλιο προβαίνει σε ψηφοφορία μόνο εφόσον παρίσταται η πλειοψηφία των μελών του. Ένα μέλος του Συμβουλίου επιτρέπεται να ενεργεί εκ μέρους ενός μόνο άλλου μέλους.
Το Συμβούλιο προβαίνει σε ψηφοφορία επί νομοθετικής πράξης 8 εβδομάδες μετά την αποστολή του σχεδίου της πράξης στα εθνικά κοινοβούλια προς εξέταση. Τα εθνικά κοινοβούλια πρέπει να αποφασίσουν εάν το σχέδιο της νομοθετικής πράξης συνάδει με την αρχή της επικουρικότητας. Η ψηφοφορία σε συντομότερο διάστημα είναι δυνατή μόνο σε ειδικές επείγουσες περιπτώσεις.
Τη διαδικασία ψηφοφορίας κινεί ο Πρόεδρος του Συμβουλίου. Τη διαδικασία ψηφοφορίας μπορούν επίσης να κινήσουν τα μέλη του Συμβουλίου ή η Επιτροπή, ωστόσο η πρωτοβουλία αυτή πρέπει να εγκριθεί από την πλειοψηφία των μελών του Συμβουλίου.
Τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών του Συμβουλίου δίνονται αυτομάτως στη δημοσιότητα όταν το Συμβούλιο ενεργεί ως νομοθέτης.
Εφόσον ένα μέλος επιθυμεί να προσθέσει επεξηγηματικό σημείωμα της ψήφου του, το σημείωμα δημοσιοποιείται και αυτό εφόσον θεσπισθεί η νομοθετική πράξη. Σε άλλες περιπτώσεις, όταν δεν δημοσιεύονται αυτομάτως οι αιτιολογήσεις της ψήφου, η δημοσιοποίηση πραγματοποιείται μετά από αίτηση του προσώπου που προέβη σε αυτή.
Όταν το Συμβούλιο δεν ενεργεί ως νομοθέτης, είναι επίσης δυνατόν να δημοσιοποιήσει τα αποτελέσματα των ψηφοφοριών και τις αιτιολογήσεις ψήφου με ομόφωνη απόφασή του. Τα μέλη του Συμβουλίου και της Επιτροπής προβαίνουν σε δηλώσεις προς καταχώριση στα πρακτικά του Συμβουλίου. Οι δηλώσεις αυτές δεν παράγουν νομικό αποτέλεσμα και θεωρούνται ως πολιτικό μέσο για να διευκολυνθεί η λήψη της απόφασης.
Κοινός δανεισμός, μια ιδέα όλο και λιγότερο ταμπού στην Ευρώπη
Προτείνοντας τη δημιουργία ενός ευρωπαϊκού μέσου κοινού δανεισμού για τη χρηματοδότηση των επενδύσεων στο μέλλον, ο Εμανουέλ Μακρόν ρίχνει και πάλι στο τραπέζι μια ιδέα που ήταν για χρόνια ταμπού, στην οποία όμως έχει μεταστραφεί σιγά σιγά η Ευρωπαϊκή Ένωση τα τελευταία χρόνια, είτε πρόκειται για τη χρηματοδότηση της ανάκαμψης μετά την Covid, τον επανεξοπλισμό ή ακόμη τη βοήθεια στην Ουκρανία.
Ευρωομόλογα για κοινό δανεισμό της ΕΕ
«Είναι η στιγμή για την ΕΕ να ξεκινήσει μια κοινή δυνατότητα δανεισμού, μέσω ευρωομολόγων», συνηγόρησε ο Γάλλος πρόεδρος σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται σήμερα σε ευρωπαϊκές εφημερίδες και περιοδικά. Έτσι, δεν δίστασε να χρησιμοποιήσει έναν όρο που ήταν άλλοτε ταμπού στην Ευρώπη, λόγω της μετωπικής αντίθεσης των λεγόμενων "φειδωλών" χωρών όπως η Γερμανία, η Φινλανδία ή η Ολλανδία σε κάθε μορφή κοινού δανεισμού.
Τα ευρωομόλογα είχαν προταθεί το 2010 στη διάρκεια της κρίσης στην ευρωζώνη αλλά είχαν απορριφθεί τότε, καθώς θα συνεπάγονταν την αμοιβαιοποίηση των εθνικών χρεών την οποία απέρριπταν κατηγορηματικά οι χώρες των οποίων τα δημοσιονομικά ήταν πιο στέρεα.
Το 2020, η ιδέα επανήλθε στο τραπέζι μέσω των «κορονομολόγων», προκειμένου να χρηματοδοτηθεί η υποστήριξη της ευρωπαϊκής οικονομίας που είχε πληγεί από την Covid-19.
Αν και την απέρριψαν για τους ίδιους λόγους, οι Ευρωπαίοι αποφάσισαν τον Ιούλιο του 2020 να καταφύγουν μαζικά στα δάνεια της ΕΕ, που ήταν πολιτικά λιγότερο αμφιλεγόμενη λύση καθώς θα χρηματοδοτούνταν από τον ευρωπαϊκό προϋπολογισμό, αντί να βαραίνει τα κράτη-μέλη.
Μια λύση που χρησιμοποιείται όλο και περισσότερο
«Σήμερα, παρά να μιλάμε για ευρωομόλογα, μιλάμε περισσότερο για ομόλογα της ΕΕ, άρα για τίτλους χρέους που θα εκδίδονται από την Ευρωπαϊκή Ένωση και αυτός είναι ένας όλο και πιο πολύ ενιαιοποιημένος μηχανισμός, κυρίως μετά το πρόγραμμα NextGenerationEU», το σχέδιο μαζικής ανάκαμψης μετά την Covid που ξεκίνησε το 2021, εξηγεί στο Γαλλικό Πρακτορείο ο οικονομολόγος Νικολά Βερόν, συνιδρυτής του Ινστιτούτου Μπρίγκελ των Βρυξελλών.
Τα 750 δισεκ. ευρώ του NextGenerationEU επέτρεψαν ως εκ τούτου να χρηματοδοτηθεί το «μέσο διευκόλυνσης για την ανάκαμψη και την ανθεκτικότητα» (RFF) δανείων και επιχορηγήσεων για την οικολογική ή ψηφιακή μετάβαση που θα αποδίδονταν στα κράτη μέλη.
Οι Ευρωπαίοι κατέφυγαν επίσης σε δάνεια της ΕΕ για το πρόγραμμα SAFE (150 δισεκ. ευρώ δανείων για σχέδια κοινής άμυνας), που υιοθετήθηκε στο πλαίσιο του σχεδίου επανεξοπλισμού ReArm Europe που ανακοινώθηκε πέρυσι.
Και στα τα τέλη του 2025, οι ευρωπαϊκές χώρες συμφώνησαν να χρηματοδοτήσουν μέσω του προϋπολογισμού της ΕΕ δάνειο ύψους 90 δισεκ. ευρώ προς την Ουκρανία, αφού δεν μπόρεσαν να συμφωνήσουν στη χρήση ρωσικών δεσμευμένων περιουσιακών στοιχείων στην Ευρώπη. Προκειμένου να το κάνει αυτό, η ΕΕ θα εκδώσει δάνεια των οποίων τα επιτόκια θα πιστώνεται.
Κάθε φορά «η ερώτηση είναι πώς η Ευρωπαϊκή Ένωση θα διασφαλίσει ότι οι τίτλοι της θα εξοφληθούν, άρα πώς μπορεί να επωφεληθεί από μια καλή πιστοληπτική αξιολόγηση και από την εμπιστοσύνη των επενδυτών. Αυτό ορίζεται περίπτωση την περίπτωση, όμως μέχρι σήμερα, η τεχνική που έχει χρησιμοποιηθεί είναι να χρησιμοποιείται ο ευρωπαϊκός προϋπολογισμός», και κυρίως τα ποσά που δεν χρησιμοποιούνται («headroom» -- περιθώριο-- στην ιδιόλεκτο της Επιτροπής), εξηγεί ο Βερόν.
Οι διαιρέσεις αμβλύνονται
Από το 2010, «οι θέσεις των κρατών έχουν εξελιχθεί και έχουν γίνει πολύ πιο ρευστές», υπογραμμίζει οι οικονομολόγος.
Η Γαλλία είδε τα δημοσιονομικά της να επιδεινώνονται σε μεγάλο βαθμό ενώ η Γερμανία κατέφυγε στον μαζικό δανεισμό.
Αυτό τείνει να φέρνει κοντά τα κράτη μέλη πόσο μάλλον που μοιράζονται την πρόβλεψη για μια μαζική ανάγκη επενδύσεων προκειμένου να αποφευχθεί μια απώλεια στήριξης της Ευρώπης απέναντι στις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα, κυρίως στην τεχνητή νοημοσύνη, την ενέργεια και την άμυνα.
Όπως είχε πει ο πρώην πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι στην έκθεσή του για το μέλλον της ΕΕ το 2024, τον οποίο επικαλούνται συχνά οι Ευρωπαίοι ηγέτες.
«Αυτό δεν σημαίνει ότι υπάρχει ομοφωνία για το μεγάλο ευρωπαϊκό δάνειο για το οποίο καλεί ο πρόεδρος Μακρόν, αλλά πρέπει να παραδεχθούμε ότι η κατάσταση σήμερα είναι πολύ ανοικτή», εκτιμά ο Νικολά Βερόν.
Στο Βερολίνο, οι προτάσεις του Γάλλου προέδρου συνάντησαν ωστόσο σήμερα σοβαρές επιφυλάξεις.
«Δεν είναι αποδεκτό να διεκδικούμε περισσότερα χρήματα χωρίς να εφαρμόζουμε μεταρρυθμίσεις» γιατί «ο ευρωπαϊκός δανεισμός δεν είναι πλέον δωρεάν», εκτίμησε γερμανική κυβερνητική πηγή που μίλησε στο Γαλλικό Πρακτορείο.
Μακρόν: Η ΕΕ θα πρέπει να δημιουργήσει ένα μέσο κοινού δανεισμού
Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να δημιουργήσει ένα μέσο κοινού δανεισμού, για παράδειγμα μέσω ευρωομολόγων, καθώς αυτό θα αμφισβητούσε την ηγεμονία του αμερικανικού δολαρίου, δήλωσε ο γάλλος πρόεδρος Εμανουέλ Μακρόν σε συνέντευξή του που δημοσιεύεται σήμερα σε ευρωπαϊκές εφημερίδες και περιοδικά.
«Η ΕΕ έχει χαμηλό επίπεδο δανεισμού σε σύγκριση με τις Ηνωμένες Πολιτείες και την Κίνα. Σε μια στιγμή που γίνεται κούρσα τεχνολογικών επενδύσεων, η αποτυχία να χρησιμοποιήσουμε αυτή τη δυνατότητα δανεισμού είναι μεγάλο λάθος», δήλωσε ο Μακρόν στα έντυπα αυτά, μεταξύ των οποίων η Le Monde, o Economist και η Sueddeutsche Zeitung, αλλά και οι Financial Times και η El Pais, πριν από μια σειρά συναντήσεων της Ευρωπαϊκής Ένωσης αυτή την εβδομάδα με θέματα την ανταγωνιστικότητα και τη βιομηχανία.
Ο γάλλος πρόεδρος προειδοποιεί επίσης τους Ευρωπαίους ότι οι εμπορικές «απειλές» και «εκφοβισμοί» των ΗΠΑ δεν έχουν «τελειώσει» και ότι θα «σαρωθούν», αν δεν επιβάλουν μια «ευρωπαϊκή προτίμηση» στους στρατηγικούς τομείς έναντι του αμερικανικού και του κινεζικού ανταγωνισμού.
Ο Μακρόν υπολογίζει τις ανάγκες για δημόσιες και ιδιωτικές επενδύσεις στην ΕΕ σε «περίπου 1,2 τρισεκατομμύριο ευρώ το χρόνο», συνυπολογίζοντας τις ανάγκες «στις πράσινες και ψηφιακές τεχνολογίες» και «στην άμυνα και την ασφάλεια».
«Υπάρχουν απειλές και εκφοβισμοί. Και μετά, μεμιάς, η Ουάσινγκτον οπισθοχωρεί. Και πιστεύουμε ότι τελείωσε. Αλλά μην το πιστεύετε ούτε στιγμή. Καθημερινά, υπάρχουν απειλές σχετικά με τα φάρμακα, την ψηφιακή τεχνολογία...», λέει.
Σύμφωνα με τον ίδιο, «όταν υπάρχει μια επίθεση», «δεν πρέπει να σκύβουμε το κεφάλι ούτε να προσπαθούμε να βρούμε μια διευθέτηση». «Δοκιμάσαμε επί μήνες αυτή τη στρατηγική, δεν αποδίδει. Κυρίως όμως οδηγεί στρατηγικά την Ευρώπη να αυξήσει την εξάρτησή της», εκτιμά.
Ο Μακρόν δήλωσε πως η κυβέρνηση Τραμπ είναι «ανοικτά αντιευρωπαϊκή» και επιδιώκει το «διαμελισμό» της ΕΕ.
«Τους επόμενους μήνες, αυτό είναι βέβαιο, οι ΗΠΑ θα μας επιτεθούν για τις κανονιστικές ρυθμίσεις στον ψηφιακό τομέα», πρόσθεσε ο γάλλος πρόεδρος, προειδοποιώντας για επιβολή δασμών στις αμερικανικές εισαγωγές από τον Τραμπ, αν η ΕΕ χρησιμοποιήσει το νόμο της για τις ψηφιακές υπηρεσίες για να ελέγξει τις εταιρείες τεχνολογίας.
Καθώς αυτή την εβδομάδα πρόκειται να διεξαχθούν συναντήσεις ευρωπαίων ηγετών για την ανταγωνιστικότητα και την βιομηχανία, κάλεσε για «απλούστευση» και για «εμβάθυνση της εσωτερικής αγοράς» της ΕΕ και για τη «διαφοροποίηση» των εμπορικών εταίρων της.
Κυρίως κάλεσε να «προστατεύσουμε τη βιομηχανία μας» χωρίς «να επιβάλουμε προστατευτισμό», με μια «ευρωπαϊκή προτίμηση» σε «ορισμένους στρατηγικούς τομείς, όπως οι καθαρές τεχνολογίες, η χημεία, ο χάλυβας, το αυτοκίνητο ή η άμυνα, διαφορετικά οι Ευρωπαίοι θα σαρωθούν».
Ο Εμανουέλ Μακρόν αναφέρθηκε ακόμα στο σχέδιο για ένα μελλοντικό ευρωπαϊκό μαχητικό αεροπλάνο (SCAF) λέγοντας ότι είναι «ένα καλό σχέδιο» και ότι «τα πράγματα πρέπει να προχωρήσουν», παρά τις εντάσεις ανάμεσα σε γάλλους και γερμανούς βιομηχάνους.
«Είναι ένα καλό σχέδιο και κανείς στη Γερμανία δεν μου έχει πει ότι δεν είναι ένα καλό σχέδιο», δήλωσε διαβεβαιώνοντας ότι θα συζητήσει και πάλι γι' αυτό με τον γερμανό καγκελάριο Φρίντριχ Μερτς.
«Το ίδιο και για το άρμα μάχης εξάλλου. Επειδή, φαντάζεστε, αν συνέβαινε ο γερμανός εταίρος να θέσει υπό αμφισβήτηση το κοινό αεροπλάνο, θα ήμασταν υποχρεωμένοι να αμφισβητήσουμε το κοινό άρμα μάχης», προειδοποίησε στη συνέντευξη αυτή.
Η γαλλική εταιρεία Dassault ζητάει περισσότερη αυτονομία για την κατασκευή του, πράγμα που προκαλεί εκνευρισμό στη Γερμανία και την Ισπανία, η οποία εντάχθηκε στο πρόγραμμα το 2019. Σε σημείο που κύκλοι στη γερμανική βιομηχανία ζητούν μια αλλαγή συμμαχίας και τα γερμανικά μέσα ενημέρωσης προχωρούν σε εικασίες σχετικά με το ενδεχόμενο το Βερολίνο να ενταχθεί στο ανταγωνιστικό πρόγραμμα GCAP μαζί με το Ηνωμένο Βασίλειο, την Ιταλία και την Ιαπωνία.
«Αυτό που ζω τώρα, για το SCAF, το έζησα για το Ariane-6. Άκουγα κάθε εβδομάδα ότι οι Γερμανοί δεν θέλουν να βάλουν χρήματα, τελείωσε, είναι καταστροφή. Όμως το κάναμε», επισήμανε σήμερα ο Εμανουέλ Μακρόν.
Διαβάστε επίσης
