Η «στρατηγική της ισχύος» του Τραμπ έφερε το Ιράν στο τραπέζι – Τα 4 μεγάλα στοιχήματα για ειρήνη

Σε μία κρίσιμη καμπή για τη σταθερότητα στη Μέση Ανατολή, η συμφωνία για προσωρινή εκεχειρία και το άνοιγμα των Στενών του Ορμούζ «ανοίγουν» ένα παράθυρο για διάλογο.

Ο πολιτικός επιστήμονας και διεθνολόγος, επικεφαλής του Προγράμματος Θεωρίας και Πρακτικής των Διεθνών Σχέσεων στο Ινστιτούτο Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων, Θεόδωρος Τσίκας, ανέλυσε στο Newsbomb τα δεδομένα της επόμενης ημέρας, εστιάζοντας στο «παζάρι» που μεταφέρεται στο Πακιστάν αλλά και τα τέσσερα μεγάλα στοιχήματα που θα κρίνουν αν η περιοχή οδηγείται στην ειρήνη ή σε μία νέα, ανεξέλεγκτη ανάφλεξη.

Αρχικά, σύμφωνα με τον κ. Τσίκα, η κατάπαυση του πυρός είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με το άνοιγμα και την ελεύθερη διέλευση των πλοίων από τα Στενά του Ορμούζ. «Αλλιώς δεν θα γινόταν κατάπαυση. Οι Ιρανοί κατάλαβαν ότι αυτό θα είναι το αντάλλαγμα», ανέφερε, σημειώνοντας ότι η διάρκεια των δεκαπέντε ημερών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη στάση του Ισραήλ.

Ωστόσο, εκτίμησε ότι η ισραηλινή κυβέρνηση δεν θα θελήσει να προκαλέσει τον Ντόναλντ Τραμπ «τινάζοντας στον αέρα» μία εκεχειρία που φέρει τη σφραγίδα του.

Το «αγκάθι» των πυρηνικών και το ουράνιο στο Ισφαχάν

Πλέον, το κέντρο βάρους μετατοπίζεται στις διαπραγματεύσεις που αναμένεται να εκκινήσουν στο Ισλαμαμπάντ του Πακιστάν. Ο κ. Τσίκας υπογράμμισε ότι το πυρηνικό πρόγραμμα παραμένει το κομβικό ζήτημα.

«Πρέπει να επιλυθεί αν θα συνεχίσει το πρόγραμμα και ποιος θα είναι ο βαθμός εμπλουτισμού ουρανίου», τόνισε, αναδεικνύοντας ένα κρίσιμο ερώτημα: Την τύχη των 450 κιλών υψηλά εμπλουτισμένου ουρανίου που βρίσκεται στην πόλη Ισφαχάν. «Οι Ιρανοί θα παραδώσουν το φορτίο; Θα πάει σε τρίτη χώρα; Θα υπάρξει κοινή επιτήρηση;». Το Ιράν ίσως αναγκαστεί σε συμβιβασμούς στο θέμα των ποσοστών εμπλουτισμού, όπως σχολίασε.

Βαλλιστικοί πύραυλοι και «τρομοκρατικοί βραχίονες»

Παρά την πιθανότητα υποχωρήσεων στα πυρηνικά, ο έμπειρος διεθνολόγος εμφανίστηκε επιφυλακτικός για τα υπόλοιπα μέτωπα. Το Ιράν διατηρεί αυστηρότατη στάση στο θέμα των βαλλιστικών πυραύλων, κάνοντας επανειλημμένα λόγο για «θέμα άμυνας», ενόσω οι Ηνωμένες Πολιτείες και το Ισραήλ πιέζουν για τον περιορισμό τους. Παράλληλα, παραμένει ανοιχτό το ζήτημα της ενίσχυσης οργανώσεων όπως η Χεζμπολάχ, οι Χούθι και η Χαμάς, με τον κ. Τσίκα να διευκρινίζει ότι εκεί, η εξεύρεση λύσης είναι εξαιρετικά δύσκολη.

Ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει η σύνθεση των διαπραγματευτών. Ο κ. Τσίκας ανέφερε ότι ο Αμερικανός αντιπρόεδρος, Τζέι Ντι Βανς, ενδέχεται να είναι ο συνομιλητής του προέδρου της Βουλής του Ιράν. Πάντως, τηρείται «σιγή ιχθύος» για τη σύσταση των αντιπροσωπειών που θα καθίσουν στο τραπέζι των συζητήσεων. Σε αυτό το πλαίσιο, το Πακιστάν θα αναλάβει ρόλο διαμεσολαβητή (σ.σ. facilitator), προσπαθώντας να λειάνει τις μεγάλες αποκλίσεις μεταξύ των δύο πλευρών, όπως επεσήμανε.

Η «στρατηγική της ισχύος» του Τραμπ

Ολοκληρώνοντας, ο Θεόδωρος Τσίκας εξήγησε πως ενώ ο Ντόναλντ Τραμπ έχει επιτύχει τη στρατιωτική αποδυνάμωση του Ιράν, η ευρύτερη πολιτική του στρατηγική δεν έχει ακόμη ολοκληρωθεί.

«Το καθεστώς παραμένει ως έχει και θα μπορούσε εν καιρώ να απειλήσει ξανά το Ισραήλ και τις αραβικές χώρες», προειδοποίησε. Παρ’ όλα αυτά, ο Τραμπ μπορεί να ισχυριστεί στο εσωτερικό του ότι πέτυχε τον πλήγμα στις πυρηνικές εγκαταστάσεις και την απεμπλοκή των Ηνωμένων Πολιτειών μέσω του ανοίγματος των Στενών.

Όμως, «αν οι διαπραγματεύσεις δυσκολέψουν, είναι πολύ πιθανό να ξαναδούμε απειλές ένθεν κακείθεν. Δεν είναι καθόλου εγγυημένο πού θα οδηγήσει αυτή η διαδικασία», συμπλήρωσε.

Διαβάστε επίσης