All The Empty Rooms: Βραβείο Όσκαρ για την οδυνηρή μνήμη μιας ανείπωτης τραγωδίας σε σχολείο

Ένα λαμπερό βραβείο Όσκαρ στέκεται όρθιο στο κρεβάτι της Τζάκι Καζάρες ανάμεσα στα αρκουδάκια της— ένα μοναδικό σύμβολο για τους γονείς της, οι οποίοι έχουν αφήσει το δωμάτιο της ανέπαφο, από την ημέρα που η 9χρονη έχασε τη ζωή της από μια ένοπλη επίθεση που σημειώθηκε στο σχολείο της το 2022 στο Ουβάλντε του Τέξας.

Κάτω από τα μοβ φωτάκια που κρέμονταν από την οροφή, το χρυσό αγαλματίδιο μοιράζεται τον χώρο με αντικείμενα που χαρακτήριζαν τη ζωή της Τζάκι. Στην άλλη άκρη του δωματίου, ένα γλυκό Ferrero Rocher και μια βούρτσα γεμάτη με τούφες από τα σκούρα μαλλιά της παραμένουν πάνω στο κομοδίνο, εκεί όπου τα είχε αφήσει πριν από τέσσερα χρόνια.

Το Όσκαρ είναι για την ταινία «All the Empty Rooms», ένα ντοκιμαντέρ που παρουσιάζει τα υπνοδωμάτια παιδιών που έχουν σκοτωθεί από ένοπλες επιθέσεις σε σχολεία. Η οικογένεια της Τζάκι ήταν μία από τις τέσσερις που εμφανίστηκαν στο ντοκιμαντέρ.

Ο Κόναλ Τζόουνς, παραγωγός της ταινίας, ταξίδεψε στο Τέξας και έδωσε το Όσκαρ στην οικογένεια της Τζάκι για να το κρατήσουν για μια εβδομάδα ως φόρο τιμής στο κορίτσι που έχασαν. Στη συνέχεια το Όσκαρ παραδόθηκε σε μια άλλη οικογένεια που έχασε το παιδί της με τον ίδιο τρόπο.

Δείτε το τρέιλερ του «All The Empty Rooms»:

Οι γονείς της Τζάκι αξιοποίησαν στο έπακρο την παρουσία του βραβείου Όσκαρ στο σπίτι τους.

Φωτογραφίες που μοιράστηκαν με το CNN, δείχνουν το αγαλματίδιο να επισκέπτεται διάφορα μέρη που είναι αφιερωμένα στην 9χρονη. Σε μία από αυτές, το Όσκαρ στέκεται δίπλα στον τάφο της. Σε μια άλλη φαίνεται η μητέρα της, η Γκλόρια Καζάρες, να το κρατά ψηλά δίπλα σε μια τοιχογραφία που απεικονίζει την Τζάκι. Σε μια ακόμη φαίνεται ο νονός της Τζάκι, ο Μανουέλ Ρίζο, να το κρατά σφιχτά πάνω από την καρδιά του.

Μιλώντας στο αμερικανικό μέσο, η Γκλόρια Καζάρες είπε ότι σταματούσε στην πόρτα του υπνοδωματίου της Τζάκι και κοίταζε το Όσκαρ ανάμεσα στα πράγματα της, και χαμογελούσε ενώ προσπαθούσε να μην κλάψει.

«Ήταν κάτι απίστευτο για εμάς», είπε. «Η πρώτη μου σκέψη όταν είδα το βραβείο ήταν ότι αυτό ανήκει σε όλα τα παιδιά που άφησαν πίσω τους τα άδεια υπνοδωμάτιά τους, όχι μόνο στη Τζάκι. Δεν ήταν απλώς ένα βραβείο — ήταν κάτι πολύ περισσότερο».

«Μακριά από το Χόλιγουντ, το αγαλματίδιο έμοιαζε περισσότερο με ένα μνημείο παρά με βραβείο», είπε η Γκλόρια.

Ένα μήνα νωρίτερα, στην τελετή των Όσκαρ, η Καζάρες εκφώνησε μια συγκινητική ομιλία στην μνήμη της κόρης της, καθώς παρέλαβε το βραβείο μαζί με τον σκηνοθέτη της ταινίας, Τζόσουα Σέφτελ, εκ μέρους των τεσσάρων οικογενειών του ντοκιμαντέρ.

«Η Τζάκι είναι κάτι περισσότερο από μια απλή είδηση που θα δείτε στο διαδίκτυο. Είναι το φως και η ζωή μας», είχε πει στο κοινό αλλά και στα εκατομμύρια τηλεθεατών που παρακολουθούσαν την τελετή από τα σπίτια τους. «Η ένοπλη βία είναι η πρώτη αιτία θανάτου των παιδιών και των εφήβων στις ΗΠΑ. Πιστεύουμε ότι αν ο κόσμος μπορούσε να δει τα άδεια υπνοδωμάτιά τους, θα ήμασταν μια διαφορετική χώρα».

Η Γκλόρια είπε στο CNN ότι πάλευε με τα συναισθήματά της κατά τη διάρκεια της τελετής, αλλά και μετά. Το Όσκαρ σήμαινε ότι η ιστορία της Τζάκι θα έφτανε σε ένα παγκόσμιο κοινό. Αλλά ήξερε, επίσης, ότι βρισκόταν εκεί εκείνο το βράδυ μόνο και μόνο επειδή η Τζάκι δεν ήταν πια μαζί τους.

«Συνέχεια σκεφτόμουν: “Δεν έπρεπε να το κάνω αυτό. Δεν υπάρχει λόγος να κρατάω ένα Όσκαρ”», είπε. «Αλλά ο μεγαλύτερος φόβος μου είναι να ξεχαστεί η Τζάκι, και ξέραμε ότι έπρεπε να είμαστε εκεί για να την εκπροσωπήσουμε».

Ο σύζυγός της, Χαβιέρ Καζάρες, δήλωσε στο CNN ότι αν ένα Όσκαρ σήμαινε ότι περισσότεροι άνθρωποι θα γνώριζαν την Τζάκι και την ιστορία της, τότε άξιζε τον κόπο.

Η ημέρα της δολοφονίας της Τζάκι

Για τη Γκλόρια και τον Χαβιέρ Καζάρες, το ταξίδι προς την τελετή απονομής των βραβείων Όσκαρ ξεκίνησε από μια μέρα που εύχονταν να μην είχε συμβεί ποτέ.

Στις 24 Μαΐου του 2022, η Γκλόρια Καζάρες βρισκόταν στην δουλειά της σε ένα τοπικό νοσοκομείο, όταν έλαβε ένα μήνυμα από έναν συνάδελφό της, το οποίο έλεγε: «Πυροβολισμοί στο Δημοτικό Σχολείο Ρομπ». Τρομοκρατημένη, η Γκλόρια μπήκε στο αυτοκίνητό της και πήγε όσο πιο γρήγορα μπορούσε στο σχολείο, στο οποίο βρισκόταν η κόρη της. Ο σύζυγός της την ακολούθησε.

Εκεί, αντίκρισαν μια τρομακτική εικόνα - πανικοβλημένοι γονείς βρίσκονταν έξω από το σχολείο, μαζεμένοι πίσω από μια αστυνομική κορδέλα, απελπισμένοι να βρουν τα παιδιά τους. Η Τζάκι και η εξαδέλφη της, η Ανναμπέλ, που ήταν στην ίδια τάξη, δεν τα κατάφεραν.

«Επικρατούσε χάος. Κανείς δεν ήξερε ακριβώς τι είχε συμβεί. Μας πήρε μερικές ώρες μέχρι να το συνειδητοποιήσουμε», είπε η Γκλόρια Καζάρες.

Συγγενείς της Τζάκι που περίμεναν για νέα σε ένα κοντινό νοσοκομείο εντόπισαν λίγο αργότερα ένα ασθενοφόρο που μετέφερε την 9χρονη πάνω σε ένα φορείο. Ένας ιερέας οδήγησε τη Γκλόρια και τον Χαβιέρ Καζάρες σε ένα ιδιωτικό δωμάτιο, όπου κλήθηκαν να αναγνωρίσουν την κόρη τους. Η Τζάκι ήταν μία από τους 19 μαθητές και τους δύο δασκάλους που σκοτώθηκαν από έναν ένοπλο έφηβο εκείνη την ημέρα. Άλλα 18 άτομα τραυματίστηκαν.

Το πιο δύσκολο, είπε ο Χαβιέρ Καζάρες, ήταν να ξέρουν ότι η κόρη τους δεν θα επέστρεφε ποτέ ξανά στο σπίτι.

Από την ημέρα της επίθεσης, οι γονείς της Τζάκι δεν έχουν το κουράγιο να αγγίξουν το οτιδήποτε στο δωμάτιό της. Η Τζάκι είχε μόλις ανακαινίσει το δωμάτιό της λίγες εβδομάδες πριν πεθάνει, επιλέγοντας προσεκτικά τα πάντα, συμπεριλαμβανομένου του μωβ χρώματος στους τοίχους και της τοιχογραφίας με έναν μονόκερο δίπλα στο κρεβάτι της.

«Της άρεσε να κάνει την οικοδέσποινα, οπότε κάθε φορά που είχαμε συγγενείς που έμεναν στο σπίτι μας, εκείνοι έμεναν στο δωμάτιό της. Τους ετοίμαζε σνακ και ποτά και τους φρόντιζε για να νιώθουν άνετα», είπε η μητέρα της. «Θέλαμε να μοιραστούμε την ιστορία της, και το δωμάτιό της ήταν ένα πολύ σημαντικό κομμάτι της ζωής της».

Ο Χαβιέρ Καζάρες εξακολουθεί να επισκέπτεται το δωμάτιο της Τζάκι σχεδόν κάθε μέρα. Κάποιες μέρες, θα της πει «καλημέρα» ή «καληνύχτα» καθώς περνάει μπροστά από την πόρτα. Άλλες μέρες, θα καθίσει δίπλα στο κρεβάτι της και θα παίζει με τα αρκουδάκια της.

«Μου δίνει παρηγοριά να πηγαίνω στο δωμάτιο της και να κουβεντιάζω μαζί της καμιά φορά», είπε.

Για τη Γκλόρια Καζάρες, από την άλλη, γίνεται όλο και πιο δύσκολο να μπαίνει στο δωμάτιο της κόρης της.

«Όσο πιο συχνά πηγαίνω εκεί, τόσο περισσότερο συνειδητοποιώ πόσο πολύ μου λείπει», είπε. «Σκέφτομαι πολύ το πόσο θα έπρεπε να είχε αλλάξει το δωμάτιο της, αυτά τα τέσσερα χρόνια».