Η «Συμφωνία της Μέκκας» και το δίλημμα για το ΝΑΤΟ - Ο κίνδυνος για την ευρωπαϊκή ασφάλεια
Γεωπολιτικός ειδικός προειδοποιεί για «ντόμινο» ενεργοποίησης ρητρών συμμαχικής συνδρομής
Snapshot
- Η νέα αμυντική συμμαχία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας μπορεί να προκαλέσει ευρύτερες γεωπολιτικές επιπτώσεις πέραν της περιοχής της Μέκκας.
- Εάν ενεργοποιηθεί η ρήτρα συμμαχικής συνδρομής και η Τουρκία δεχθεί επίθεση, μπορεί να ενεργοποιηθεί το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ, μετατρέποντας μια περιφερειακή σύγκρουση σε ευρωπαϊκό και διεθνές ζήτημα ασφαλείας.
- Η νέα συμμαχία δημιουργεί ένα «δίλημμα» για το ΝΑΤΟ, καθώς η εμπλοκή στη Μέκκα μπορεί να προκαλέσει ντόμινο ενεργοποιήσεων ρητρών συμμαχικής συνδρομής.
- Ο Τούρκος πρόεδρος Ερντογάν χρησιμοποιεί τη συμμαχία για να διατηρεί πολλαπλές γεωπολιτικές επιλογές και να ενισχύει τη διαπραγματευτική θέση της Τουρκίας απέναντι σε ΝΑΤΟ, Ευρώπη και ΗΠΑ.
- Η συμμαχία παρέχει στην Άγκυρα στρατηγική βάση στον ισλαμικό κόσμο και λειτουργεί ως εργαλείο ισχύος που διευρύνει τις επιλογές της Τουρκίας στην εξωτερική πολιτική και άμυνα.
Η νέα αμυντική συμμαχία μεταξύ Σαουδικής Αραβίας, Πακιστάν και Τουρκίας θα μπορούσε, σύμφωνα με τον γεωπολιτικό αναλυτή Klemens Fischer, να έχει επιπτώσεις πολύ πέρα από την περιοχή.
Στο επίκεντρο βρίσκεται το ερώτημα τι θα συμβεί εάν η Σαουδική Αραβία ζητήσει στρατιωτική συνδρομή σε περίπτωση σύγκρουσης, η Τουρκία παρέμβει και στη συνέχεια δεχθεί η ίδια επίθεση. Σε ένα τέτοιο σενάριο, μια περιφερειακή σύγκρουση θα μπορούσε γρήγορα να μετατραπεί σε ζήτημα που θα αφορά το ΝΑΤΟ.
Ο Fischer επισημαίνει τη νέα διάσταση της κατάστασης και σημειώνει: «Είναι η πρώτη φορά που βλέπουμε τρία ισλαμικά κράτη να συγκροτούν ξανά μια συμμαχία».
Ο Fischer προειδοποιεί για «δίλημμα» του ΝΑΤΟ
Ο Fischer θεωρεί ότι η νέα συμμαχία δημιουργεί έναν πρωτόγνωρο κίνδυνο για την ευρωπαϊκή και διεθνή ασφάλεια.
Το κρίσιμο σημείο, σύμφωνα με τον ίδιο, βρίσκεται σε έναν πιθανό «μηχανισμό ντόμινο» σε περίπτωση ενεργοποίησης της ρήτρας συμμαχικής συνδρομής.
Αρχικά θα μπορούσε να ενεργοποιηθεί η νέα συμμαχία της Μέκκας. Στη συνέχεια, εάν η Τουρκία δεχθεί επίθεση ως αποτέλεσμα της εμπλοκής της, θα μπορούσε να επικαλεστεί το Άρθρο 5 του ΝΑΤΟ.
Έτσι, μια περιφερειακή κλιμάκωση θα μπορούσε ξαφνικά να μετατραπεί σε πρόβλημα για ολόκληρη τη δυτική αμυντική συμμαχία.
Ο Fischer προειδοποιεί χαρακτηριστικά:
«Το αργότερο τότε θα γίνει εμφανές σε ποιο δίλημμα βρίσκεται το ΝΑΤΟ.»
Παράλληλα, ο Fischer περιγράφει τον Τούρκο πρόεδρο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν ως έναν εξαιρετικά ικανό πολιτικό της ισχύος, ο οποίος φροντίζει να διατηρεί ανοιχτές πολλές διαφορετικές επιλογές.
Όπως υποστηρίζει, ο Ερντογάν είναι ένας «απίστευτα καλός παίκτης». Είναι σε θέση να κινείται ταυτόχρονα σε διαφορετικά γεωπολιτικά πεδία και να αξιοποιεί αυτή την πολυδιάστατη παρουσία προς όφελος της Τουρκίας.
Πέρα από το ΝΑΤΟ και τη ρωσική σφαίρα επιρροής, η νέα συμμαχία προσφέρει πλέον στην Άγκυρα και μια επιπλέον στρατηγική βάση στον ισλαμικό κόσμο.
Ο Ερντογάν αξιοποιεί τις διεθνείς συμμαχίες όχι μόνο για ασφάλεια
Κατά την εκτίμηση του Fischer, η Άγκυρα αποκτά με αυτόν τον τρόπο ένα «δίχτυ ασφαλείας» σε δύο επίπεδα.
Ανάλογα με τις εξελίξεις, ο Ερντογάν μπορεί να αξιοποιεί διαφορετικούς συμμαχικούς χώρους και να ενισχύει τη διαπραγματευτική θέση της Τουρκίας απέναντι στο ΝΑΤΟ, την Ευρώπη και τις ΗΠΑ.
Εκεί ακριβώς εντοπίζει ο Fischer την ιδιαίτερη στρατηγική ευελιξία του Τούρκου προέδρου: οι διεθνείς συμμαχίες δεν χρησιμοποιούνται μόνο ως μέσο προστασίας, αλλά και ως εργαλείο ισχύος, μέσω του οποίου η Τουρκία διευρύνει σκόπιμα τις επιλογές της στην εξωτερική πολιτική και την άμυνα.
Ο Fischer το περιγράφει ως εξής:
«Βλέπουμε εδώ έναν παίκτη στη σκακιέρα, ο οποίος καταφέρνει να κρατά ανοιχτές πολλαπλές επιλογές».
