Πότε θ’ ανέβουν οι δόσεις των στεγαστικών; Ράκος οι γαλάζιοι βουλευτές...
Το Μαντείο δεν ανακατεύεται στα νομικά. Αλλά στα διαδικαστικά ανακατεύεται.
Δεν μου έφταναν οι εγχώριοι πελάτες, τώρα με τον πόλεμο στο Ιράν έχω και τους διεθνείς. Και δεν αναφέρομαι στον πρίγκιπα Αλβέρτο του Μονακό που φτάνει σήμερα στο Μαξίμου για να δει από κοντά τον Κυριάκο.
Ένα ράκος έφτασε στα πόδια μου αργά το βράδυ η Λαγκάρντ της ΕΚΤ, δίνοντας γη και ύδωρ προκειμένου να μάθει τι να κάνει με τα επιτόκια. Να τ ’ανεβάσει; Να τ’ αφήσει τα ίδια;

Πριν φτάσει στο Μαντείο είπε τον πόνο της στους Γερμανούς τραπεζίτες, που είχαν την ετήσια δεξίωσή τους, ενώ συνόψισε το πρόβλημα ως εξής: "Η εναλλασσόμενη φύση της σύγκρουσης — πόλεμος, εκεχειρία, ειρηνευτικές συνομιλίες, κατάρρευσή τους, ναυτικός αποκλεισμός, άρση του, επαναφορά του — καθιστά εξαιρετικά δύσκολο να εκτιμηθεί η διάρκεια και το βάθος των συνεπειών». Και μην ακούω αηδίες, τι μας αφορά εμάς ο πόνος της Κριστίν! Ένα γκουχ να κάνει η Κριστίν, και θ’ ανέβει αμέσως η δόση του στεγαστικού των πληβείων.
Σκιές
Εκτός από την σιδηρά κυρία της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας, σκιές του εαυτού τους, με καταβεβλημένο ύφος, ανθρώπινα ράκη συρρέουν επίσης στο κατώφλι μου οι γαλάζιοι βουλευτές, έρμαιο του ΟΠΕΚΕΠΕ σίκουελ ρωτώντας πότε θα έρθει η λύτρωση. Η απάντηση δεν είναι απλή. Το Μαντείο δεν ανακατεύεται στα νομικά. Αλλά στα διαδικαστικά ανακατεύεται. Οι 11 γαλάζιοι για τους οποίους θα αρθεί η ασυλία αύριο, θα παρουσιαστούν ενώπιων της ευρωπαϊκής εισαγγελίας η οποία και θα αποφασίσει την περαιτέρω τύχη τους. Για όσους αποφασιστεί να διερευνηθεί περισσότερο η υπόθεση, τους βλέπω στο Λουξεμβούργο στα κεντρικά, χωρίς ορατό ορίζοντα τέλους. Αυτό σημαίνει ότι για ορισμένους η υπόθεση μπορεί να κάνει και μήνες να καθαρίσει. Το πότε θα γίνουν εκλογές φυσικά το γνωρίζει μόνο ο Πρωθυπουργός.
Διχασμένοι
Η υπόθεση έχει διχάσει γενικά τους βουλευτές, όχι μόνο τους Νεοδημοκράτες. Και οδηγεί σε φιλοσοφικού τύπο ερωτήματα: ποιος είναι τελικά ο ρόλος του βουλευτή; Να ψηφίζει στην Βουλή και να καταθέτει ερωτήσεις ελέγχοντας την εκάστοτε κυβέρνηση; Η να μεταφέρει και προβλήματα των πολιτών-ψηφοφόρων που συνθλίβονται από την δημόσια διοίκηση;
«Οι πολίτες ξέρουν καλύτερα από εμάς τί είναι ρουσφέτι» λέει ο Στέλιος Πέτσας (Σκάι).

«Άλλο είναι να ζητάς διορισμούς, κι άλλο να τρέχεις να βρεις το δίκιο σου γιατί πχ ο ΕΦΚΑ κάνει τρία χρόνια να σου βγάλει σύνταξη. Φοβάμαι ότι θα έχουμε ποινικοποίηση της βουλευτικής δραστηριότητας, και οι βουλευτές θα τρέχουν κάθε μέρα στα δικαστήρια να αποδεικνύουν ότι δεν είναι ελέφαντες κατά την άσκηση των καθηκόντων τους».
Μ’ αυτά και μ’ εκείνα τα κλίμα θα είναι πολύ αύριο στην ονομαστική για την άρση των ασυλιών των 11+2 βουλευτών της ΝΔ.
Εκλογικός χάρτης
Σ’ αυτό το κλίμα, η πρόταση για αλλαγή του εκλογικού χάρτη από πλευράς κυβέρνησης μέσω της διαρροής του σχετικού σχεδίου στον τύπο, δεν βρίσκει γόνιμο έδαφος. Ούτε καν για ζύμωση. Οι βουλευτές τα ‘χουν πάρει με την διαχείριση του βουλευτικού δικαιώματος στην διαμεσολάβηση, και μάλιστα λίγους μήνες πριν ανοίξουν οι κάλπες, και το τελευταίο που θέλουν ν ’ακούσουν είναι για αλλαγές. θα τους καθησυχάσω. Ακόμα κι αν η κυβέρνηση έφερνε νόμο για να εφαρμοστεί το γερμανικό εκλογικό σύστημα (μισοί με λίστα, μισοί με σταυρό + σπάσιμο σε μονοεδρικές), αυτός δεν θα εφαρμοζόταν στις μεθεπόμενες, αλλά από το 2030 και μετά.
Ας χαλαρώσουμε λοιπόν.
Αντιπολίτευση του πτυχίου
Τώρα που χαλάρωσα αμέσως το μυαλό μου πήγε στην αντιπολίτευση. Ειλικρινά δεν ξέρω γιατί. Ίσως γιατί έχει πέσει με τα μούτρα στην αντιπολίτευση των τυπικών προσόντων. Έτσι μετά την περίπτωση Λαζαρίδη, ξεσηκώθηκε θύελλα για το πτυχίο του νέου κοινοβουλευτικού εκπροσώπου

Δημήτρη Μαρκόπουλου, αλλά και τις επαγγελματικές ενασχολήσεις του νέου υφυπουργού Αγροτικής Αθανάσιου Καββαδά. Στο τέλος της ημέρας ήρθε η ανακοίνωση του ΕΑΠ και δικαιώνει πλήρως τον Μαρκόπουλο. Όμως αυτό το παιχνίδι μ’ αρέσει. Θα έβλεπα με χαρά διάφορα ματσάκια τριγύρω για τα βιογραφικά και τις επαγγελματικές ορισμένων από τις στελεχάρες τις αντιπολίτευσης ανά τις δεκαετίες.
Αποχωρήσεις
Φυσικά δεν είναι όλοι το ίδιο. Για παράδειγμα, η Άννα Παπαδοπούλου, μέχρι προχθές αναπληρώτρια τομεάρχης Δικαιοσύνης του Πασοκ, κούνησε μαντήλι στην Χαριλάου Τρικούπη. Στέλεχος νέας κοπής, με ήθος και χαρακτήρα αν κρίνει κανείς από τα σχόλια συντρόφων της, πριν φύγει τα είπε έξω απ’ τα δόντια, για το που πάει το κόμμα της μετά το Συνέδριο, με άρθρο στην ΕφΣυν.

«Δεν υπήρξε καμία ουσιαστική αυτοκριτική για την «κολλημένη βελόνα» ούτε για το γεγονός ότι σε μια ευνοϊκή πολιτικά συγκυρία, το ΠΑΣΟΚ αδυνατεί να συγκροτήσει πλειοψηφικό ρεύμα» έγραψε η Αννα. «Τα συνέδρια, δεν είναι οι ομιλίες του αρχηγού και των πρωτοκλασάτων στελεχών, ούτε προεκλογικές συγκεντρώσεις. Είναι πεδίο ουσιαστικής πολιτικής συζήτησης και επεξεργασίας θέσεων».
Έτσουξε.
Πάει Αλέξη;
Φυσικά δεν είδαν όλοι με καλό μάτι την αποχώρηση. Η μομφή από την πλευρά των Ανδρουλακικών είναι πως η κ. Παπασοπούλου είναι του Χάρη (του Δούκα), άρα αποχωρεί γιατί α) δεν κατάφερε να εκλεγεί στη νέα Κεντρική Επιτροπή και β) έχει βάλει πλώρη για Ιθάκη.
Μόνη της;
Το ερώτημα όμως δεν είναι αν η Άννα πάει Αλέξη, αλλά αν προς τα εκεί βλέπει και ο ίδιος ο Χάρης, ο οποίος σήμερα θα κάνει κοινή εμφάνιση με τον Τσίπρα την στην παρουσίαση του βιβλίου του Γιάννη Μακρή για τον μακαρίτη τον Γιάννη Μπουτάρη όπως έγραψαν οι Κομισάριοι.

Υπήρξαν πολλοί που έβγαλαν το ίδιο συμπέρασμα παρατηρώντας το like που έκανε στην σχετική ανάρτηση της κ. Παπαδοπούλου στα σόσιαλ η κ. Γεωργία Πολυτάνου,
σύζυγος του Δημάρχου Αθηναίων. Το Μαντείο είναι προσεκτικό. Ισως απλά η Γεωργία να εκφράζει συμπαράσταση σε μια καλή φίλη που δεν άντεξε άλλο την κολλημένη βελόνα.
Εκεί που τα πράγματα μιλάνε μόνα τους είναι στις περιπτώσεις Μπίστη-Τεμπονέρα, που ετοιμάζουν αύριο γκράντε εκδήλωση για τα μάτια του Αλέξη και μόνο.

To be continued.
Σας φιλώ
Η Πυθία