Κρίση στην αγορά ακινήτων - Δομική η στρέβλωση σε τιμές πώλησης και ενοικίων

Τι συμβαίνει στην αγορά ακινήτων; Γιατί είναι τόσο δύσκολο να αγοράσει κανείς σπίτι σήμερα και γιατί τα ενοίκια εξακολουθούν να είναι σε τόσο ψηλές τιμές; Μια συζήτηση εφ’ όλης της ύλης, η οποία έδωσε μια γενικότερη ερμηνεία για την αγορά ακινήτων, έγινε προ ημερών στο Οικονομικό φόρουμ των Δελφών, με συμμετοχή των Αντώνη Μαρκόπουλου, CEO και ιδρυτή της Prosperity, Λίλας Πατεράκη, Chief Real Estate Services Officer της DoValue, Κωνσταντίνο Γλούμη Ατσαλάκη, Γενικό Γραμματέα Δημογραφικής και Στεγαστικής Πολιτικής, Θεώνη Αλαμπάση, Γενική Γραμματέα Χρηματοπιστωτικού Τομέα και Διαχείρισης Ιδιωτικού Χρέους και Λευτέρη Καρχιμάκη, Συντονιστή Ομάδας Προγράμματος του ΠΑΣΟΚ.

Όπως είπε ο κύριος Mαρκόπουλος σήμερα υπάρχουν περίπου 160.000 ακίνητα προς πώληση και περίπου 45.000 ακίνητα προς μίσθωση. Αυτά τα ακίνητα είναι λιμνάζοντα ακίνητα δηλαδή παραμένουν στις πλατφόρμες αγγελιών, παραπάνω από 6 και 8 και 10 μήνες. Αυτό συμβαίνει γιατί υπάρχει η αναντιστοιχία της ζητούμενης τιμής και της ποιότητας του ακινήτου. Για να αντιμετωπιστεί αυτό το πρόβλημα, θα πρέπει να αναβαθμιστεί η ποιότητα του υπάρχοντος αποθέματος ακινήτων και το δεύτερο
να καταλάβουν οι ιδιοκτήτες ποια είναι η πραγματική αξία ενός ακινήτου. Στο θέμα αυτό σημαντικό ρόλο έχουν οι επαγγελματίες του real estate. Η Ελλάδα είναι ίσως από τις ελάχιστες χώρες στην Ευρώπη που δεν έχει ανοιχτά δεδομένα για τις αγοραπωλησίες και τις μισθώσεις. Δεν γνωρίζουμε πόσο πωλούνται και πόσο μισθώνονται τα σπίτια και έτσι ο κάθε ιδιοκτήτης ζητάει ότι θέλει με την προοπτική να κάνει παζάρι με την τελική τιμή. Αν τα δεδομένα ήταν ανοιχτά και προσβάσιμα σε όλους, σίγουρα οι τιμές θα ήταν διαφορετικές.

Μια γενική αντίληψη που υπάρχει στην αγορά και στην κοινωνία είναι ότι οι τράπεζες και οι servicers κρατούν κλειστά τα ακίνητα με την επιδίωξη υπερκέρδους.

«Νομίζω ότι είναι ο μεγαλύτερος μύθος που υπάρχει, υποστηρίζει η κυρία Πατεράκη.» Οι services έχουν σκοπό να κλείσουν τον κύκλο απόκτησης ωρίμανσης και πώλησης ενός ακινήτου όσο το δυνατόν γρηγορότερα, προκειμένου να επιστρέψουν τα λεφτά που χρησιμοποιήθηκαν για την απόκτησή του και για την ωρίμανσή του, πίσω.
Ωστόσο οι ανάγκη για κοινωνική κατοικία δεν μπορεί να περιμένει. Η στέγαση είναι μια από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία, αλλά και όλες οι ευρωπαϊκές χώρες. Υπάρχει αυτή τη στιγμή ένα οικιστικό απόθεμα το οποίο δεν αξιοποιείται αυτή τη στιγμή, δεν είναι ποιοτικό προκειμένου να προσφέρει κατοικίες υποστήριξε ο κ. Γλούμης.

«Ένα ακόμη φαινόμενο στο οποίο εστιάζω για να απαντήσω και ειδικότερα στο κομμάτι των κοινωνικών κατοικιών είναι το θέμα των της απουσίας γης και μεγάλης ιδιοκτησίας γης, η οποία θα μπορούσε να αξιοποιηθεί για να γίνουν αναπλάσεις και να δημιουργηθούν και νέα οικιστικά πρότζεκτ που συμβαίνει συχνά σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Υπάρχει μικρή ιδιοκτησία στη χώρα μας. Οπότε πρέπει να δούμε πώς αξιοποιούμε αυτά τα δεδομένα για να μπορέσουμε να ανταποκριθούμε σε αυτά τα ζητήματα».

Ένα μεγάλο πρόγραμμα ανακαινίσεων και ήπιας ενεργειακής αναβάθμισης έρχεται το επόμενο διάστημα μέσα στον Μάιο. Θα ανοίξουν οι αιτήσεις για επιδότηση μέχρι και 36.000 ευρώ για να μπορέσουν να ανακαινιστούν σπίτια τα οποία είναι κλειστά ή και ιδιοκατοικούνται σε ένα μικρότερο ποσοστό.

Ο κ. Γλούμης είπε ότι «αυτό που προσπαθούμε αυτή τη στιγμή να εισάγουμε στην ελληνική αγορά είναι το κομμάτι της κοινωνικής και προσιτής κατοικίας με μειωμένο μίσθωμα, στο οποίο θα υπάρχει εναλλαγή στους μισθωτές ανάλογα με τις ανάγκες και τις απαιτήσεις. Και γι' αυτό τον λόγο έχουμε το μοντέλο της κοινωνικής αντιπαροχής. Είναι ένα μοντέλο στο οποίο ανενεργά για πάρα πολλά χρόνια, δεκαετίες, ακίνητα του δημοσίου να τα διαθέσουμε σε κατασκευαστές οι οποίοι θα τα κατασκευάσουν και ένα ποσοστό τουλάχιστον 30% θα διατεθεί με μειωμένο μίσθωμα για κοινωνική-προσιτή κατοικία.»

Στην Ελλάδα πάνω από 40% του διαθέσιμου εισοδήματος δαπανάται για στέγαση, κατατάσσοντας τη χώρα μας πρώτη στην Ευρωπαϊκή Ένωση σε αυτήν την λίστα, ενώ η ιδιοκατοίκηση παρά το γεγονός ότι βρίσκεται πάνω από τον ευρωπαϊκό μέσο όρο μειώθηκε τα τελευταία χρόνια κατά 10 ποσοστιαίες μονάδες στη χώρα μας.

Υπέρ της αξιοποίησης των ακινήτων του δημοσίου και των δήμων τάχθηκε ο κ. Καρχιμάκης αλλά όπως είπε, «όχι δίνοντας το 70% σε ιδιώτες αλλά με ένα μοντέλο μιας εταιρείας με δημόσιο μάνατζμεντ, στο οποίο θα μπορούν να συμμετέχουν και οι ιδιώτες η οποία θα παίρνει τη διαχείριση και όχι την ιδιοκτησία των ακινήτων. Και αυτά τα ακίνητα τα οποία θα ανακατασκευάζονται και βεβαίως θα μπορούν να προσφέρονται με ένα κοινωνικό μίσθωμα χαμηλότερο. Σε αυτό το πλαίσιο μπορούν να υπάρξει και
αξιοποίηση των κλειστών ιδιωτικών ακινήτων με χρέωση αυτού του φορέα και διαχείρισή τους για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα. Ο δεύτερος πυλώνας είναι εκείνος της ρύθμισης. Εκεί λοιπόν νομίζω ότι πρέπει να συζητήσουμε επιτέλους σοβαρά το να μιλήσουμε για πλαφόν στα ποσοστά αύξησης ενοικίου στις περιοχές με οξυμένο στεγαστικό πρόβλημα. Δεύτερον πρέπει να μιλήσουμε για την κατάργηση της
Golden Visa. Και σε ένα βαθμό να μιλήσουμε για αντικατάστασή της από ένα από μια νέα επενδυτική βίζα η οποία θα απευθύνεται σε νεοφυείς επιχειρήσεις. Ο τρίτος πυλώνας του προγράμματός μας είναι εκείνος της προστασίας των πολιτών με επαναφορά της προστασίας της πρώτης κατοικίας και με θέσπιση κριτηρίων ποιοτικής στέγασης. Δεν γίνεται να έχεις ένα υπόγειο ή ένα πλυσταριό και να το βαφτίζεις Loft και να το δίνεις σε όποια τιμή θέλεις.»

Διαβάστε επίσης