Σκιάχτρα και λαγοκέφαλοι

«Ο Ανδρουλάκης ήταν πολύ καλός στη συνέντευξη που έδωσε στον Κουβαρά στο ErtNews. Πολύ δυνατός σου λέω! Απορώ γιατί ο κόσμος δεν καταλαβαίνει ότι είναι σοβαρή εναλλακτική λύση...». Ο φίλος Γιάννης είναι παραδοσιακός ψηφοφόρος του ΠΑΣΟΚ και δεν μπορεί να συμφιλιωθεί με τα αποτελέσματα των δημοσκοπήσεων.

Προφανώς, άλλο πράγμα είναι τα γκάλοπ και άλλο η κάλπη. Διότι όποια απάντηση και να δίνεις στην εταιρεία μέτρησης γνώμης, έχεις κάθε δικαίωμα πίσω από το παραβάν να κάνεις το.. άλλο και να μην δώσεις λογαριασμό σε κανέναν, παρά μόνο στη συνείδησή σου.

Η αλήθεια νομίζω πως είναι ότι εδώ και σχεδόν 4 χρόνια ο Νίκος Ανδρουλάκης δεν πέτυχε να επιβληθεί στον χώρο της αντιπολίτευσης και να προβάλει το ΠΑΣΟΚ ως μια αξιόπιστη εναλλακτική για τη διακυβέρνηση. Ακόμη και σήμερα, απάντηση στο ερώτημα «με ποιον θα κυβερνήσετε» δεν δίνεται από το ΠΑΣΟΚ. Εκτός κι αν πιστεύουν πραγματικά ο Νίκος Ανδρουλάκης και οι συνεργάτες του ότι -με τα σημερινά δεδομένα- θα μπορέσουν να κερδίσουν την πρώτη θέση και να αποκομίσουν και το bonus για τον σχηματισμό αυτοδύναμης κυβέρνησης.

Το κενό η φύση φροντίζει να βρίσκει τρόπους να καλύπτεται. Και έτσι ξεπρόβαλε ο Αλέξης Τσίπρας που ξεκίνησε επαναλαμβάνοντας ότι θα ξανάκλεινε τις τράπεζες και θα ξανάκανε κυβέρνηση με ρεζέρβα τον Πάνο Καμμένο. Μάλλον όμως μέτρησαν ότι δεν έχει και πολύ θετικό αντίκτυπο η δήλωση αυτή για τις τράπεζες και γι αυτό ο αρχηγός της ΕΛΑΣ δεν την επανέλαβε.

Έλα όμως που η ΝΔ αντιλήφθηκε γρήγορα ότι το «αγάπη μου έκλεισα τις τράπεζες» και ο Αλέξης Τσίπρας είναι το καλύτερο σκιάχτρο -πολιτικά πάντα- που μπορεί να τρομάξει τους αναποφάσιστους ότι μπορεί να ξανάλθουν ημέρες που να θυμίζουν 2015. Με τέτοιες δηλώσεις από τον Αλέξη Τσίπρα, ο Κυριάκος Μητσοτάκης πιστεύει ότι θα καταφέρει να συσπειρώσει τους οπαδούς του και να μην έχει διαρροές ούτε προς το διαφαινόμενο κόμμα του Αντώνη Σαμαρά, ούτε προς άλλα δεξιά κόμματα που θα μπορούσαν να του ψαλιδίσουν τον δρόμο για την προσπάθεια επίτευξης αυτοδυναμίας.

Όχι μόνο στις θάλασσές μας, αλλά και στον δρόμο προς τις κάλπες, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να εμφανιστεί κάποιος... λαγοκέφαλος, με την πολιτική έννοια προφανώς, που θα τρυπήσει τις δεξαμενές των κομμάτων που στοχεύουν στην πρώτη, την δεύτερη ή την τρίτη θέση.

Θα μπορούσε το κόμμα του Αντώνη Σαμαρά να τρυπήσει τα εκλογικά δίχτυα της ΝΔ αλιεύοντας ψηφοφόρους; Ή μήπως θα είναι η Μαρία Καρυστιανού που θα λειτουργήσει σαν εισβολέας και θα καταφέρει να αρπάξει τα ψάρια που θέλει να προσθέσει στους οπαδούς του ο Αλέξης Τσίπρας; Και στον ανταγωνισμό ΠΑΣΟΚ-ΕΛΑΣ ποιος θα αποδειχθεί ο πολιτικός λαγοκέφαλος και θα μπορέσει να κυριαρχήσει;

Στην πολιτική... τροφική αλυσίδα, ακόμη και το κόμμα του Αλέξη Τσίπρα θα μπορούσε να αποδειχθεί ο πολιτικός λαγοκέφαλος - θηρευτής που θα αδειάσει τα δίχτυα της Ζωής Κωνσταντοπούλου που πριν ένα χρόνο έμοιαζε φαβορί για τη δεύτερη θέση. Και το κόμμα της Μαρίας Καρυστιανού θα μπορούσε να ειδωθεί σαν τον πολιτικό λαγοκέφαλο που θα αρπάξει την ψαριά την οποία θεωρούσε εξασφαλισμένη το κόμμα Νίκη ή και το κόμμα Βελόπουλου που καλοέβλεπε το διψήφιο ποσοστό...

Καλοκαίρι έχει μπει για τα καλά. Και στο ελληνικό καλοκαίρι ήμασταν από μικρά παιδιά εξοικειωμένοι με την εικόνα του σκιάχτρου που προστατεύει την πολύτιμη συγκομιδή στο χωράφι. Τώρα όμως μπήκε για τα καλά στη ζωή μας και ο λαγοκέφαλος... Και πέρα από το μπάνιο στις θάλασσες -που τουλάχιστον για τους πιο φοβικούς δεν θα είναι ποτέ πια ανέμελο όπως παλιά- είναι βέβαιον ότι στο πρωτοφανές, για την πολυδιάσπασή του πολιτικό σκηνικό, καραδοκούν και πολιτικοί λαγοκέφαλοι.