Ντέιβιντ Καλιγκάρης: O «Γκάλης των Πατησίων», που έφερε τον Σπόρτιγκ στην ελίτ του μπάσκετ

Ένας από τους μεγαλύτερους μπασκετμπολίστες που πέρασαν από τα ελληνικά γήπεδα είναι ο Ντέιβιντ (Ντέιβ) Καλιγκάρης.

Ήρθε στην Ελλάδα το 1978 και αγωνίστηκε με τα χρώματα του Σπόρτιγκ, ομάδας των Πατησίων. Μαζί με τους άλλους εξαιρετικούς παίκτες της ομάδας εκείνη την εποχή οδήγησαν τον Σπόρτιγκ στις κορυφαίες θέσεις της βαθμολογίας και στο Κύπελλο Κόρατς. Παράλληλα ο ίδιος, δύο από τις σεζόν που αγωνίστηκε στη χώρα μας ήταν μέσα στους τρεις πρώτους σκόρερ της Α' εθνικής μπάσκετ, όπως ονομαζόταν τότε η σημερινή Μπάσκετ Λιγκ.

Ντέιβιντ Καλιγκάρης: Από τη Μασαχουσέτη στην Ελλάδα

Ο Ντέιβιντ Καλιγκάρης (David Caligaris) γεννήθηκε το 1956 στο Χόλιστον της Μασαχουσέτης. Γονείς του ήταν ο Conrad Caligaris (1933-2021), Καθηγητής Οικονομικών στο Πανεπιστήμιο Northeastern για 30 χρόνια και η Barbara Caligaris (1934-2018), λογίστρια, η οποία στη συνέχεια ασχολήθηκε με την οικογένειά της. Ο Ντέιβιντ φοίτησε στο Λύκειο Χόλιστον της Μασαχουσέτης, όπου έπαιξε μπάσκετ στο ανταγωνιστικό Tri-Valley League υπό τις οδηγίες του προπονητή Tom Kio. Έδειξε από νωρίς τις ικανότητές του οδηγώντας το Holliston στην κατάκτηση δύο πρωταθλημάτων. Στην καριέρα του στο Λύκειo, ο Καλιγκάρης πέτυχε 1.246 πόντους, ρεκόρ που παραμένει ακατάρριπτο μέχρι σήμερα. Και να σημειωθεί, ότι εκείνη την εποχή δεν είχε καθιερωθεί το τρίποντο.

Το 1974, ο Καλιγκάρης γράφτηκε στο Πανεπιστήμιο Northeastern και σπούδασε οικονομικά. Παράλληλα, συνέχισε την καριέρα του στο μπάσκετ. Υπό τις οδηγίες του προπονητή Τζιμ Κάλχουν, ο Καλιγκάρης βελτιώθηκε σημαντικά σε τομείς όπως το σουτ (ιδιαίτερα από την απόσταση 5,5-6,5 μέτρων) και τα ριμπάουντ.

Παράλληλα εξακολουθούσε να είναι δεινός σκόρερ. Τη σεζόν 1977-1978, ο Καλιγκάρις με μ.ό. 24,6 πόντων ανά αγώνα αναδείχθηκε πρώτος σκόρερ της πανεπιστημιακής ομάδας του, σημείωσε ρεκόρ που παραμένει ακατάρριπτο μέχρι σήμερα, ενώ ήταν και κορυφαίος σκόρερ στην Περιφέρεια της Νότιας Αγγλίας. Το 1978 ολοκλήρωσε τις σπουδές του στα Οικονομικά, με «άριστα». Παράλληλα έγινε ντραφτ από τους Ντιτρόιτ Πίστονς το 1978 (95η θέση). Την 1η Αυγούστου 1978, ο 22χρονος Καλιγκάρις υπέγραψε πολυετές συμβόλαιο με τους Πίστονς. Βλέποντας όμως ότι δύσκολα θα μπορούσε να αγωνιστεί στη γεμάτη σπουδαίους παίκτες εκείνη την εποχή ομάδα των Πίστονς αποφάσισε να κάνει το υπερατλαντικό ταξίδι προς την Ελλάδα, αποδεσμευόμενος από το συμβόλαιό του.

Ο Καλιγκάρης στον Σπόρτιγκ - Η πορεία της ομάδας

Ο Καλιγκάρης ήρθε στην Ελλάδα και αγωνίστηκε στον Σπόρτιγκ, μια μικρομεσαία ομάδα της Α' Εθνικής ως το 1978. Στη χώρα μας αγωνίστηκε ως Ελληνοαμερικανός. Σε διάφορες πηγές από τις Η.Π.Α. γίνεται λόγος για «Greek-American» (Ελληνοαμερικανός) Caligaris. Οι γονείς του Conrad και Barbara, δεν είχαν κάποια σχέση με τη χώρα μας. Η σχέση του Καλιγκάρη με τη χώρα μας ίσως να οφείλεται σε κάποιον από τους παππούδες ή τις γιαγιάδες του. Όταν ήρθε στη χώρα μας, δεν μιλούσε ελληνικά και χρειαζόταν μεταφραστή για να μπορέσει να συνεννοείται με τους Έλληνες συμπαίκτες του. Ήταν μια εποχή, που οι ελληνικές ομάδες μπάσκετ αναζητούσαν στις Η.Π.Α. ομογενείς. Ο Παύλος Αθανασόπουλος, τότε πρόεδρος του Σπόρτιγκ έμαθε για τον Καλιγκάρη με τις ελληνικές ρίζες, πήγε στην Αμερική και έπεισε τον Ντέιβιντ να έρθει να αγωνιστεί στην Ελλάδα.

Τη σεζόν 1977-1978, ο Σπόρτιγκ είχε τερματίσει 10ος στην Α' Εθνική με ρεκόρ 7-15 γλιτώνοντας οριακά τον υποβιβασμό (στη Β' εθνική έπεσαν η 11η ΧΑΝΘ και ο 12ος Απόλλων Πάτρας). Με την έλευση του Καλιγκάρη, τη σεζόν 1978-1979 ο Σπόρτιγκ εκτοξεύτηκε στην 5η θέση, με 17 νίκες και 9 ήττες (οι ομάδες είχαν γίνει 14) και κέρδισε την έξοδό του στο Κύπελλο Κόρατς, όπου αγωνίστηκε την επόμενη σεζόν.

Το 1979-80, ο Καλιγκάρης ανέλαβε και καθήκοντα προπονητή στον Σπόρτιγκ. Το πρωτάθλημα εκείνη τη χρονιά διεξήχθη με έναν περίεργο τρόπο (Βόρειος και Νότιος Όμιλος και στη συνέχεια νέα, μίνι πρωταθλήματα για τις θέσεις 1-8 και 9-14). Ο Σπόρτιγκ τερμάτισε τελικά 4ος πίσω από Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό και τον ανερχόμενο Άρη και κέρδισε ξανά την έξοδό του στο Κύπελλο Κόρατς.

Συμπαίκτες του Καλιγκάρη ήταν, μεταξύ άλλων, οι Τομ Κάππος, Γιώργος Σκροπολίθας, Παναγιώτης Καγκίδης, Κώστας Ζακυνθινός, Βασίλης Βασιλόπουλος κ.ά. Την επόμενη σεζόν ο Σπόρτιγκ δεν τα πηγαίνει και πολύ καλά. Τερματίζει 10ος. Με το τέλος της σεζόν αποχωρούν ο Ντέιβιντ Καλιγκάρης (σε ελληνικά σάιτ αναφέρεται ότι έφυγε λόγω σοβαρότατων προβλημάτων υγείας, κάτι που δεν αναγράφεται στα αμερικάνικα, ενώ, πάλι σε ελληνικά αθλητικά σάιτ αναφέρεται ότι πέθανε πρόωρα, κάτι εντελώς εσφαλμένο και απαράδεκτο να γράφεται χωρίς να ισχύει...) και ο Τομ Κάππος (για τον Παναθηναϊκό) και έτσι, τη σεζόν 1981-1982 ο Σπόρτιγκ τερματίζει 14ος και τελευταίος και υποβιβάζεται για πρώτη φορά στην ιστορία του στη Β' Εθνική.

Τα κατορθώματα του Καλιγκάρη στην Ελλάδα

Ο Ντέιβιντ Καλιγκάρης, με ύψος 1,93 μέτρα αγωνιζόταν στις θέσεις 2-3, ήταν κάτι σαν σούτινγκ γκαρντ του σήμερα. Αριστερόχειρας, με εκπληκτικό άλμα (ιστορικά έχουν μείνει μερικά καρφώματά του από μακριά, μπροστά σε ψηλότερους αντιπάλους), απίστευτο τζαμπ σουτ και φανταστικές διεισδύσεις, ο άσος του Σπόρτιγκ, «τα έβαζε από παντού». Ούτε τα... θρυλικά σκληρά καλάθια του κλειστού των Πατησίων αποτελούσαν εμπόδιο γι' αυτόν. Το γήπεδο του Σπόρτιγκ γέμιζε από φιλάθλους διαφόρων ομάδων που ήθελαν να θαυμάσουν από κοντά το μεγάλο αστέρι της ομάδας των Πατησίων.

Ο Καλιγκάρης ξεκίνησε την καριέρα του στην Ελλάδα, σε ένα ματς με τη ΧΑΝΘ στη Θεσσαλονίκη όπου πέτυχε μόλις 2 πόντους. Οι γνωστές μουρμούρες και τα ειρωνικά σχόλια για τον Ντέιβιντ ξεκίνησαν αμέσως, ο ίδιος φρόντισε όμως αμέσως να αποστομώσει τους κακεντρεχείς, πετυχαίνοντας 52 πόντους στο επόμενο ματς της ομάδας του με τον Δημόκριτο και συνεχίζοντας να πετυχαίνει σταθερά 25-30 πόντους σε κάθε παιχνίδι.

Όταν ήρθε και ο Νίκος Γκάλης στην Ελλάδα, στο κλειστό των Πατησίων, με τις τσιμεντένιες εξέδρες, στα παιχνίδια Σπόρτιγκ - Άρης και Σπόρτιγκ - Ιωνικός Νίκαιας όπου αγωνιζόταν τότε ο Παναγιώτης Γιαννάκης δεν έπεφτε καρφίτσα. Οι τιτανομαχίες Γκάλη-Καλιγκάρη και Γιαννάκη-Καλιγκάρη έμειναν στην ιστορία και έδωσαν στον Καλιγκάρη το προσωνύμιο «ο Γκάλης των Πατησίων» ή «ο Γκάλης του νότου».

Ο Καλιγκάρης αναδείχτηκε τρίτος σκόρερ του πρωταθλήματος τη σεζόν 1978-1979 με 649 πόντους και την επόμενη σεζόν, δεύτερος σκόρερ με 727 πόντους. Έγιναν προσπάθειες να αγωνιστεί ο Καλιγκάρης στην Εθνική Ελλάδος, όμως δεν ευδοκίμησαν. Άνθρωποι που είχαν δει τον Καλιγκάρη σε δράση τον χαρακτηρίζουν «αέρινο» και τον παρομοιάζουν με τον συνομήλικό του Κώστα Πετρόπουλο, τον «Νουρέγιεφ» του ελληνικού μπάσκετ.

Η επιστροφή του Καλιγκάρη στις Η.Π.Α. - Οι μεταπτυχιακές σπουδές και η καριέρα του ως CEO στην «The Green Company»

Ο Καλιγκάρης επέστρεψε στις Η.Π.Α. το 1981, πιθανότατα μόνο και μόνο για να συνεχίσει τις σπουδές του σε ανώτερο επίπεδο. Εγγράφηκε στο Harvard Business School, από όπου αποφοίτησε με μεταπτυχιακό (ΜΒΑ) στη Διοίκηση Επιχειρήσεων. Δεν φαίνεται να ασχολήθηκε πάλι επαγγελματικά με το μπάσκετ. Ξεκίνησε να εργάζεται στην εταιρεία «The Green Company», που ιδρύθηκε το 1953, έχει την έδρα της στο Newton Center της Μασαχουσέτης και ασχολείται με την κατασκευή κατοικιών, αλλά και κτιριακών συγκροτημάτων που «δένουν» αρμονικά με το τοπίο και διακρίνονται για τις καινοτομίες τους.

Ο Καλιγκάρης ανέλαβε αργότερα τη θέση CEO της εταιρείας, η οποία το 2007 πήρε τρία σημαντικά βραβεία, ανάμεσα τους το «America's Best Builder», ενώ το 2011 τιμήθηκε με 12 βραβεία από την Εθνική Ένωση Κατασκευαστών Κατοικιών. Ο Καλιγκάρης δεν υπήρξε μόνο ένας σπουδαίος μπασκετμπολίστας, αλλά και ένας εξαιρετικός CEO. Το 1989, ο Καλιγκάρης εισήχθη στο Hall of Fame του Πανεπιστημίου Northeastern Varsity Club. Το 2006 μπήκε στο Hall of Fame του μπάσκετ της Νέας Αγγλίας και το 2024 στο Hall of Fame του Αθλητικού Λυκείου Χόλιστον. Οι δύο κόρες του Logan και Skylar ασχολήθηκαν με το μπάσκετ στο Buckingham Browne & Nichols, με σημαντική επιτυχία.

Ο Καλιγκάρης που δεν ξέχασε ποτέ τα μυστικά του μπάσκετ, υπήρξε βοηθός προπονητή στις ομάδες των παιδιών του. Η πορεία του Καλιγκάρη στο μπάσκετ ήταν σύντομη αλλά εντυπωσιακή. Και αν στην εποχή του είχε καθιερωθεί το τρίποντο είναι βέβαιο ότι τα επιτεύγματά του, από άποψης πόντων, θα ήταν ακόμα πιο εντυπωσιακά.