Βαρύ πένθος για τον Μαουρίτσιο Σάρι, «έφυγε» από τη ζωή ο πατέρας του
Ο πατέρας του Ιταλού τεχνικού της Αταλάντα υπήρξε σπουδαίος ποδηλάτης και είχε προπονηθεί δίπλα στον θρυλικό, Τζίνο Μπαρτάλι
Ο Αμερίγκο Σάρι, εμβληματική μορφή της ποδηλασίας στην Τοσκάνη και μία από τις σημαντικότερες προσωπικότητες του ιταλικού ποδηλατικού κινήματος της μεταπολεμικής περιόδου, «έφυγε» από τη ζωή το βράδυ της Δευτέρας (20/07) σε ηλικία 97 ετών. Ήταν ο πατέρας του προπονητή της Αταλάντα, Μαουρίτσιο Σάρι.
Γεννημένος τη 10η Νοεμβρίου 1928 στο Φιγκλίνε Βαλντάρνο της Φλωρεντίας, ο Αμερίγκο Σάρι ξεκίνησε την ποδηλατική του πορεία αμέσως μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο. Το 1946, αγωνίστηκε στην κατηγορία παίδων με τη φανέλα της U.S. Figline Valdarno, σημειώνοντας εννέα νίκες και αποδεικνύοντας από νωρίς το μεγάλο του ταλέντο.
Το 1947, πέρασε στην κατηγορία των ερασιτεχνών και μέσα σε 6 σεζόν κατέκτησε 37 νίκες με διάφορες ομάδες, μεταξύ των οποίων οι G.S. Castellani, U.S. Rifredi, Assi Firenze και κυρίως η Aquila Montevarchi, με την οποία έζησε τις σημαντικότερες στιγμές της καριέρας του.
Με τη φανέλα της ιστορικής ομάδας πανηγύρισε περισσότερες από 50 συνολικές νίκες και αποτέλεσε έναν από τους πρωταγωνιστές της «χρυσής εποχής» του συλλόγου στις αρχές της δεκαετίας του 1950. Οι επιδόσεις του τού χάρισαν και δύο κλήσεις στην εθνική ομάδα της Ιταλίας.
Το 1953, πέρασε στην κατηγορία των ανεξάρτητων επαγγελματιών, χωρίς όμως να πετύχει τα αποτελέσματα που προσδοκούσε. Σε ηλικία μόλις 25 ετών, αποφάσισε να αποσυρθεί από την ενεργό δράση και να αφοσιωθεί στην εργασία του. Ως επαγγελματίας συμμετείχε μόλις σε τρεις αγώνες, μεταξύ αυτών και ο ιστορικός Γύρος της Λομβαρδίας του 1953.
Η αποχώρηση από την αγωνιστική ποδηλασία δεν σήμανε και απομάκρυνση από το άθλημα. Ύστερα από πολυετή επαγγελματική σταδιοδρομία σε μεγάλη εταιρεία του Μιλάνου, αφιέρωσε τα χρόνια της συνταξιοδότησης στη διοργάνωση ερασιτεχνικών ποδηλατικών αγώνων σε περιφερειακό και διεθνές επίπεδο, προωθώντας διαρκώς τις αξίες του αθλητισμού.
Μεγάλος θαυμαστής του Φάουστο Κόπι (1919 – 1960, θεωρείται ένας από τους κορυφαίους ποδηλάτες όλων των εποχών), διατηρούσε επίσης στενή σχέση φιλίας και αλληλοεκτίμησης με τον Τζίνο Μπαρτάλι (1914 – 2000, εξίσου θρυλικός ποδηλάτης, με τρεις νίκες στον Γύρο της Ιταλίας και δύο στον Γύρο της Γαλλίας), ο οποίος συνήθιζε να σταματά στο Φιγκλίνε Βαλντάρνο κατά τη διάρκεια των προπονήσεων. Το 2022, η Ποδηλατική Λέσχη της Aquila Montevarchi τον ανακήρυξε επίτιμο μέλος, αναγνωρίζοντας τη σημαντική του προσφορά στην ιστορία της ποδηλασίας της Τοσκάνης.