Είναι η Ελλάδα ισχυρή στρατιωτικά;
Η χώρα μας προχωρά με απίστευτη ταχύτητα σε ένα γιγαντιαίο εξοπλιστικό πρόγραμμα, με έμφαση στην αεροπορική υπεροχή, τη ναυτική ισχύ και γενικά την άμυνα εναντίον των γνωστών επιβουλέων
Επιχειρησιακή εκπαίδευση μονάδων του Πολεμικού Ναυτικού, στην ευρύτερη περιοχή του Αιγαίου Πελάγους. Στις Ασκήσεις συμμετείχαν Πλοία των Διοικήσεων, Φρεγατών (ΔΦΓ), Ταχέων Σκαφών (ΔΤΣ), Υποβρυχίων (ΔΥ), Πλοίων Επιτήρησης (ΔΠΕ), Ναρκοπολέμου (ΔΝΑΡ), Υποβρυχίων Καταστροφών (ΔΥΚ), ιπτάμενα μέσα της Αεροπορίας Ναυτικού (ΔΑΝ) και αεροσκάφη της Πολεμικής Αεροπορίας. Οι εν λόγω εκπαιδεύσεις πραγματοποιήθηκαν στο πλαίσιο του ετήσιου προγράμματος επιχειρησιακής εκπαίδευσης των Μονάδων του Αρχηγείου Στόλου, με σκοπό την αξιολόγηση της επιχειρησιακής σχεδίασης, καθώς και τη διατήρηση και περαιτέρω επαύξηση της επιχειρησιακής ετοιμότητας και μαχητικής ικανότητας των συμμετεχόντων. (2025)
Snapshot
- Η Ελλάδα υλοποιεί ένα εκτεταμένο εξοπλιστικό πρόγραμμα με έμφαση στην αεροπορική υπεροχή, τη ναυτική ισχύ και την άμυνα κατά των απειλών.
- Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις διαθέτουν πλέον ένα από τα πιο προηγμένα οπλοστάσια στην ιστορία τους, με ποιοτικό πλεονέκτημα έναντι της Τουρκίας.
- Η «Ασπίδα του Αχιλλέα» αποτελεί πολυεπίπεδο αμυντικό σύστημα που ενσωματώνει αισθητήρες, προειδοποίηση και συστήματα αναχαίτισης για προστασία περιοχών.
- Η στρατιωτική ισχύς της Ελλάδας αυξάνει το γεωπολιτικό της βάρος, ενισχύοντας την περιφερειακή ασφάλεια και τη διασύνδεση μεταξύ Βαλκανίων, Ανατολικής Μεσογείου και Περσικού Κόλπου.
- Η Ελλάδα λειτουργεί πλέον ως αξιόπιστος παράγοντας σταθερότητας στην Ανατολική Μεσόγειο, προστατεύοντας κρίσιμες θαλάσσιες διαδρομές και στρατηγικές υποδομές.
Οι ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις επιτέλους μετά από πολλά χρόνια ύφεσης των αποτρεπτικών τους ικανοτήτων από πλευράς εξοπλισμών, διαθέτουν πλέον ένα από τα πιο ισχυρά και προηγμένα οπλοστάσια στην ιστορία τους, περνώντας πλέον σε μια νέα εποχή στρατιωτικής τεχνολογίας αιχμής. Η χώρα μας προχωρά με απίστευτη ταχύτητα σε ένα γιγαντιαίο εξοπλιστικό πρόγραμμα, με έμφαση στην αεροπορική υπεροχή, τη ναυτική ισχύ και γενικά την άμυνα εναντίον των γνωστών επιβουλέων. Ε!… μάλλον ήταν καιρός και ευτυχώς η πολιτική ηγεσία της χώρας μας, το αντιλήφθηκε εγκαίρως, το σχεδίασε και προχώρησε ταχύτατα στην υλοποίησης του, αιφνιδιάζοντας φίλους και αντιπάλους! Δεν πρόκειται για κάποιο θαύμα, αλλά για μια ελληνική απόφαση να βάλει, εκτός των διπλωματικών ενεργειών και κόκκινες γραμμές προειδοποίησης επί του ίδιου του πεδίου…
Η σύγκριση των στρατιωτικών δυνάμεων της Ελλάδας και της Τουρκίας έχει ενδιαφέρον, μιας και οι δύο χώρες είναι μέλη του ΝΑΤΟ και πρέπει πάντα να γνωστοποιούν τις στρατιωτικές τους πλατφόρμες και τα στρατιωτικά τους συστήματα στη ΒορειοΑτλαντική Συμμαχία, με την Τουρκία να διαθέτει ίσως μεγαλύτερη στρατιωτική δύναμη σε αριθμούς, ενώ από την άλλη, η Ελλάδα επικεντρώνεται στο ποιοτικό πλεονέκτημα, σε στρατηγικά οπλικά συστήματα και συμμαχίες, για την ενίσχυση της αποτρεπτικής της ισχύος...
Η περιφερειακή κρίση, που εκδηλώθηκε τον Φεβρουάριο φέτος, με την κλιμάκωση των στρατιωτικών επιχειρήσεων μεταξύ ΗΠΑ-Ισραήλ και Ιράν, καταδεικνύει ξεκάθαρα πλέον, πως η ασφάλεια για την Ελλάδα δεν μπορεί να περιορίζεται γεωγραφικά μόνο σε Αιγαίο και Ανατολική Μεσόγειο.
Η σημερινή ένταση από τον Περσικό Κόλπο έως την Ανατολική Μεσόγειο, η απειλή διάχυσης της σύγκρουσης σε άλλα συστήματα ισχύος, η απειλή κατά των θαλασσίων επικοινωνιών, καθώς και η αυξημένη χρήση πυραυλικών συστημάτων και drones, επιβαρύνουν ιδιαίτερα το στρατηγικό περιβάλλον, που επηρεάζεται από ένα εκτενές τόξο διασυνδεδεμένης αστάθειας, που ξεκινά από το Στενό του Ορμούζ έως την Ανατολική Μεσόγειο, και φθάνει μέχρι την Κύπρο και την Κρήτη.
Η ενίσχυση των Ελληνικών Ενόπλων Δυνάμεων την τελευταία διετία με φρεγάτες τύπου FDI, αεροσκάφη Rafale, εκσυγχρονισμένα F-16 Viper την αναμονή των 2 + 2 ιταλικών φρεγατών Bergamini, των stealth αεροσκαφών F-35 και τελευταία τις ενέργειες για την απόκτηση 4 - 6 νέων state of the art υποβρυχίων με δυνατότητα κάθετης εκτόξευσης πυραύλων μεγάλου βεληνεκούς, καθώς και με τον πολυεπίπεδο αμυντικό σχεδιασμό της «Ασπίδας του Αχιλλέα», δεν συνιστά απλώς μια συνηθισμένη ανανέωση στρατιωτικών μέσων, αλλά πρόκειται για μια σταδιακή δημιουργία μιας δυναμικής στρατηγικής αποτροπής επί του πεδίου...
Η πολυαναμενόμενη «Ασπίδα του Αχιλλέα» - ισραηλινής τεχνολογίας, επιχειρεί να υπερβεί τη λογική μιας αποσπασματικής προστασίας απλών σημείων και να προχωρήσει σε πολυεπίπεδες άμυνες περιοχής, που θα περιέχει διαστρωμάτωση και διασύνδεση όλων των αισθητήρων, της έγκαιρης προειδοποίησης, της αναχαίτισης με συνδυαστική αξιοποίηση των συστημάτων αναχαίτισης διαφορετικών βεληνεκών και των κέντρων διοίκησης και ελέγχου ανά την επικράτεια.
Η στρατιωτική ισχύς της Ελλάδος μετατρέπεται σε μέσο αυξημένης διπλωματικής επιρροής. Το γεωπολιτικό βάρος της Ελλάδος αυξάνεται, όσο ενισχύεται και ισχυροποιείται η ικανότητα της Ελλάδας να προστατεύει τις γραμμές επικοινωνίας στη θάλασσα, να ρυθμίζει αποτελεσματικά την περιφερειακή ασφάλεια και να έχει αναλάβει τον ρόλο του συνδετικού κρίκου ανάμεσα σε Βαλκάνια, Ανατολική Μεσόγειο και Περσικό Κόλπο, με την Ανατολική Μεσόγειο να αποκτά μεγαλύτερη σημασία για Ευρώπη και Αμερική, ως πόλος σταθερότητας και στρατηγικής ανασύνταξης.
Η γεωπολιτική αξία της χώρας μας δεν συνδέεται με λογικές και πρακτικές στρατιωτικής υπερεπέκτασης, αλλά με την ικανότητά που απέκτησε με το σπαθί της, να λειτουργεί ως αξιόπιστη χώρα για την θαλάσσια και εναέρια σταθερότητα στην Ανατολική Μεσόγειο, αναλαμβάνοντας να επιτηρεί κρίσιμες θαλάσσιες διαδρομές, προστατεύοντας στρατηγικές υποδομές υψηλής σημασίας και συμβάλλοντας στην αποτροπή ευρύτερης περιφερειακής κλιμάκωσης των εχθροπραξιών.
Η στρατιωτική ισχύς της Ελλάδος αποκτά μεγαλύτερη στρατηγική αξία όχι απλά ως κάποιο εργαλείο εμπλοκής, αλλά ως μηχανισμός ελέγχου, επιτήρησης, προστασίας και αποτροπής σε έναν χώρο όπου η ευρωπαϊκή ασφάλεια, η ενεργειακή συνδεσιμότητα και οι περιφερειακές κρίσεις συγκλίνουν και αναδεικνύεται με σταθερό βηματισμό σε μια χώρα που δεν περιορίζεται απλά στην άμυνα του εθνικού της χώρου, αλλά συμμετέχει ενεργά πλέον στη διαμόρφωση σταθερότητας σε μια περιοχή όπου συνδυάζονται οι θαλάσσιες ροές, η ενεργειακή ασφάλεια, οι συμμαχικές ανάγκες και οι περιφερειακές κρίσεις.
Εν κατακλείδι, η Ελλάδα θεωρείται πλέον εξαιρετικά ισχυρή στρατιωτικά, και σε μια ενδεχόμενη πολεμική σύρραξη, το μόνο σίγουρα είναι, πως δεν είναι μόνο θέμα αριθμών, αλλά χώρου, τακτικών, εμπειρίας και κυρίως ποιότητας.
