Ολιστική Προσέγγιση για μια Βιώσιμη και αποτελεσματική Ανάπτυξη στην Ελλάδα
Οταν μιλάει κανείς για… “Ακαθάριστη Εθνική Ευτυχία”, δεν αναφέρεται στο εορταστικό εκείνο είδος ευτυχίας που κάποιοι αναζητούν στη ζωή τους
Snapshot
- Η έννοια της "Ακαθάριστης Εθνικής Ευτυχίας" δίνει έμφαση στην ανθρώπινη ευημερία και τις εθνικές αξίες, όχι μόνο στον οικονομικό πλούτο.
- Βασικοί δείκτες ευτυχίας περιλαμβάνουν την ψυχολογική ευημερία, υγεία, παιδεία, περιβαλλοντική προστασία και σωστή διακυβέρνηση.
- Η Ελλάδα αντιμετωπίζει προκλήσεις όπως οικονομική ανισότητα, κλιματική αλλαγή και γεωγραφικά εμπόδια που επηρεάζουν την ανάπτυξη.
- Η δωρεάν και προσβάσιμη υγειονομική περίθαλψη και παιδεία θεωρούνται θεμελιώδεις για την κοινωνική συνοχή και ευημερία.
- Η υιοθέτηση αυτής της φιλοσοφίας υπόσχεται βελτίωση της ποιότητας ζωής, μείωση της ανέχειας και σταθερό πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον.
Ακούγεται ίσως παράξενη ως ερμηνεία, αλλά είναι κάτι που δίνει μεγάλο βάρος στην ανθρώπινη ευημερία όσο και στον πλούτο. Είναι όμως κάτι άγνωστο για την Ελλάδα, όπως και για τις Δυτικές χώρες με εξαίρεση ίσως την Ισλανδία!
Είναι ίσως έξυπνος και απόλυτα ανθρωποκεντρικός τρόπος ή μια μέθοδος, που μετατρέπει τη δημοκρατία σε κάτι πολύ μοναδικό… με την έννοια ότι η χώρα και οι πολίτες της βασίζονται στις εθνικές τους αξίες και το προσωπικό συμφέρον, δεν μπαίνει ποτέ πάνω από το εθνικό!
Οταν μιλάει κανείς για… “Ακαθάριστη Εθνική Ευτυχία”, δεν αναφέρεται στο εορταστικό εκείνο είδος ευτυχίας που κάποιοι αναζητούν στη ζωή τους, αλλά σημαίνει, την ικανοποίηση, τον έλεγχο του μυαλού, τον έλεγχο των επιθυμιών στη ζωή, όπου ο όρος ζήλια εκμηδενίζεται και οι πολίτες είναι ευχαριστημένοι με αυτό που διαθέτουν, χωρίς όμως να παύουν να προσπαθούν για κάτι καλύτερο, είναι υπομονετικοί, και αποτελούν μια κοινωνία αλληλεγγύης και ανταπόδοσης, εκεί που ο όρος “ακαθάριστη εθνική ευτυχία” εννοεί την ανάπτυξη με αξίες!
Είναι μια φιλοσοφία ζωής όπου, εάν οι νόμοι και οι κρατικοί κανονισμοί δεν διαθέτουν θετικό δείκτη ευτυχίας, εάν η πολιτική δεν είναι φιλική προς τον άνθρωπο και το περιβάλλον, εάν δεν μπορεί να διασφαλίσει ότι θα οδηγήσει στην ευημερία… τότε αυτή η πολιτική δεν θα εγκριθεί ποτέ στη χώρα!
Στη φιλοσοφία αυτήν, μετρούνται ανά τακτά χρονικά διαστήματα, κάποιοι βασικοί παράμετροι ευτυχίας όπως: η ψυχολογική ευημερία, η υγεία, η παιδεία, η σωστή διακυβέρνηση της χώρας, η προστασία του περιβάλλοντος, η σωστή διαχείριση του χρόνου, η ζωτικότητα της κοινότητας, ο πολιτισμός, η ασφαλιστικές δικλείδες για την άμυνα της χώρας, καθώς και το βιοτικό επίπεδο, με τις δυσκολότερες συνιστώσες, να αποτελούν. το βιοτικό επίπεδο, η υγεία και η πρόσβαση στην περίθαλψη, καθώς και η πρόσβαση στην εκπαίδευση, τη μόρφωση κ.α. Αυτό όμως σε καμία περίπτωση δε σημαίνει, ότι οι πιο ήπιες συνιστώσες, όπως η ψυχολογική ευημερία ή ο δείκτης εμπιστοσύνης που υπάρχει στην κοινότητα είναι ήσσονος σημασίας. Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε την άμυνα της χώρας, που είναι πάνω απ’ όλα τα υπόλοιπα που αναφέρθηκαν και εκεί, ειδικά τα τελευταία χρόνια, τα πάμε άριστα….
Όλα αυτά σε μια χώρα όπως η δική μας -η Ελλάδα, εν πολλοίς έχει να κάνει με τη οικονομική κατάσταση στην οποία βρίσκονται τόσο οι πολίτες, όσο και τα ταμεία του κράτους, καθώς και την πρόκληση να επιτευχθεί οικονομική και κοινωνική ισότητα σε μια κυρίως μη βιομηχανική κοινωνία όπως εμείς. Μεγάλο μέρος του αγροτικού πληθυσμού βασίζεται στη γεωργία για την επιβίωσή του, σε ένα σχετικά δύσκολο περιβάλλον που είναι ευάλωτο στην κλιματική αλλαγή. Το πετρώδες έδαφος, οι συχνές πλημμύρες , ή οι χαλαζοπτώσεις, οι δασικές πυρκαγιές και οι κατολισθήσεις, είναι παράγοντες που φρενάρουν ή ακόμα και εμποδίζουν την ανάπτυξη!
Το κυριότερο σε αυτήν την φιλοσοφία ζωής, δεν είναι μόνον… οι πολίτες να είναι ευτυχισμένοι, αλλά αυτό που κάνει τη διαφορά σε σχέση με άλλες φιλοσοφίες ζωής, είναι να επιτευχθεί το κοινό όραμα… να επιτευχθεί δηλαδή μια κατάσταση, όπου οι κοινωνία θα έχει όλες τις ευνοϊκές συνθήκες άθικτες, όχι μόνο σε σχέση με τις οικονομικές πτυχές, αλλά σχετικά και με τις άλλες πτυχές που προαναφέρθηκαν, όπως το περιβάλλον, η κοινότητα, η πρόσβαση στην υγεία και στην εκπαίδευση κλπ.
Η υγεία και η παιδεία είναι οι πιο ισχυροί κοινωνικοί δεσμοί. Με αυτό ως βάση, απαραίτητη είναι η δωρεάν υγειονομική περίθαλψη… χωρίς αστερίσκους και η “πραγματικά” δωρεάν παιδεία σε μια χώρα, όπως η δική μας και όταν όλα αυτά είναι όντως δωρεάν, να είναι απλή και εύκολη η προσβάση σε αυτά, που όμως πρέπει να είναι και διαθέσιμο για όλους όσους χρειάζονται αυτές τις υπηρεσίες…
Όταν μια χώρα υιοθετήσει αυτό το μοντέλο ως φιλοσοφία ζωής, θα αποτελέσει με τον καιρό μια επιτυχημένη ιστορία ανάπτυξης, με μειωμένα τα επίπεδα ανέχειας, βελτίωση της ισότητας των δύο φύλων, καθώς και σταθερό πολιτικό και οικονομικό περιβάλλον, φιλικό σε επενδύσεις και έτσι με το ανέβασμα σε επίπεδα, με την ανάπτυξη και τον εκσυγχρονισμό που θα ακολουθήσουν , με αξιοπρεπή πρόσβαση σε ένα άρτιο σύστημα υγειονομικής περίθαλψης, με καλύτερη ποιότητα ζωής και με τη βεβαιότητα ότι τα πράγματα θα γίνονται καλύτερα μέρα με τη μέρα, χρόνο με το χρόνο, θα αυξηθεί σημαντικά και το προσδόκιμο ζωής των πολιτών!
Παρά την πραγματική ανάγκη για οικονομική ανάπτυξη, αυτές οι προτεραιότητες δεν πρέπει ν’ αλλάξουν ούτε για τους πολίτες, ούτε για την ηγεσία της χώρας. Γιατί αν μόνος του ο νομισματικός πλούτος δεν αποτελεί αυτό που οι πολίτες πραγματικά επιθυμούν ως μοναδική παράμετρο στη ζωή τους… και η ικανοποίηση και η ευτυχία μπαίνουν ως δεύτερη ή τρίτη προτεραιότητα … τότε γιατί να το θέσουν ως κύριο στόχο τους;
Πρέπει να υπάρχει πάντα μέριμνα και για τις επόμενες γενιές που θα έρθουν. Αυτά λοιπόν όλα, αποτελούν τις αξίες μιας “Ακαθάριστης Εθνικής Ευτυχίας”.
Όνειρο απατηλό ή κάτι εφικτό; Δεν ξέρω! Νομίζω όμως, πως εμείς ως πολίτες και ως χώρα, είμαστε ακόμα σχετικά μακριά, αλλά υπάρχει ελπίδα, αν η προσπάθεια αυτή συνεχιστεί!
