Δούρου – Πολάκης: Πόσο θα αντέξουν μαζί; Βάλτε ποπ κορν...
Η μεγάλη απορία είναι ποιος θα προλάβει να σηκώσει πρώτος τους τόνους
Snapshot
- Η συνύπαρξη της Ρένας Δούρου και του Παύλου Πολάκη στον ΣΥΡΙΖΑ χαρακτηρίζεται από προσωρινή ενότητα λόγω κοινού στόχου.
- Η διαφωνία για τη μελλοντική στρατηγική του κόμματος αναμένεται να προκαλέσει ένταση μεταξύ τους.
- Ο Πολάκης και η Δούρου θεωρούνται ισχυρές προσωπικότητες που δύσκολα θα υποχωρήσουν σε διαφωνίες.
- Οι πολιτικοί γάμοι συμφέροντος έχουν περιορισμένη διάρκεια και διασπώνται όταν προκύψουν κρίσιμα ζητήματα ηγεσίας ή στρατηγικής.
- Η διαφωνία για τη γραμμή του κόμματος πιθανόν θα οδηγήσει σε έντονες αντιπαραθέσεις χωρίς εύκολη επίλυση.
Η μεγάλη απορία δεν είναι αν η Ρένα Δούρου και ο Παύλος Πολάκης μπορούν να συνυπάρξουν. Η μεγάλη απορία είναι ποιος θα προλάβει να σηκώσει πρώτος τους τόνους όταν αρχίσει η κουβέντα για τη «γραμμή» του ΣΥΡΙΖΑ.
Για την ώρα όλα είναι μέλι-γάλα. Χαμόγελα, κοινές εμφανίσεις, ενότητα και αγωνιστικοί χαιρετισμοί. Άλλωστε υπάρχει κοινός στόχος και αυτός ενώνει τους πάντες. Το πρόβλημα αρχίζει όταν τελειώσει ο κοινός στόχος και έρθει η ώρα να αποφασίσουν πού πάει το κόμμα.
Εκεί θα έχει ενδιαφέρον...
Ο Πολάκης δεν φημίζεται επειδή λέει εύκολα «ναι, έχεις δίκιο». Η Δούρου επίσης δεν μοιάζει με πολιτικό που θα σηκώνει το χέρι και θα απαντά «όπως πεις, Παύλο». Κάπου εκεί το έργο θα αλλάξει είδος: από πολιτικό δράμα σε... οικογενειακή κωμωδία.
Το πρώτο επεισόδιο πιθανότατα θα έχει τίτλο: «Ποιος χαράζει τη γραμμή;»
Ο δεύτερος θα απαντά: «Εγώ εκφράζω τη βάση».
Η άλλη θα λέει: «Εγώ εκφράζω το κόμμα».
Και κάπου στη γωνία ο Νίκος Παππάς θα προσπαθεί να κάνει τον διαιτητή, μέχρι να διαπιστώσει ότι το παιχνίδι δεν έχει διαιτητές αλλά μόνο... μονομάχους.
Η αλήθεια είναι ότι οι πολιτικοί γάμοι συμφέροντος έχουν συγκεκριμένη διάρκεια ζωής. Κρατούν μέχρι να εμφανιστεί το πρώτο μεγάλο θέμα στρατηγικής ή το πρώτο ερώτημα για το ποιος κάνει κουμάντο.
Μέχρι τότε, απολαμβάνουμε την εικόνα της απόλυτης ενότητας.
Μετά... καλό θα είναι να έχουν όλοι πρόχειρο ένα κράνος. Γιατί όταν δύο τόσο ισχυρές προσωπικότητες διαφωνήσουν για τη γραμμή του κόμματος, δύσκολα η συζήτηση θα λυθεί με... αγκαλιές. Οι πιθανότητες να πέσουν πολιτικά «γαλλικά» είναι μάλλον περισσότερες από τις πιθανότητες να συμφωνήσουν χωρίς δεύτερη κουβέντα.
