Η ΔΕΘ της τσέπης: Ο κόσμος δεν θέλει «δωράκια», θέλει να μπορεί να ζήσει
Ο κόσμος θέλει κάτι πολύ πιο απλό. Να του περισσεύουν χρήματα στο τέλος του μήνα.
Υπάρχει μια μικρή λεπτομέρεια που καλό θα ήταν να μην ξεχάσει η κυβέρνηση ανεβαίνοντας στη Θεσσαλονίκη: Ο πολίτης δεν ζει με εξαγγελίες. Θέλει να ζει με τον μισθό του.
Και αυτό που περιμένει από τη ΔΕΘ δεν είναι άλλο ένα επικοινωνιακό πακέτο με «μέτρα ανακούφισης», επιδόματα και έκτακτες ενισχύσεις που εμφανίζονται μια φορά και εξαφανίζονται την επόμενη.
Ο κόσμος θέλει κάτι πολύ πιο απλό. Να του περισσεύουν χρήματα στο τέλος του μήνα.
Θέλει μεγαλύτερο μισθό. Αλλά κυρίως θέλει να κρατάει μεγαλύτερο κομμάτι του μισθού του. Γιατί δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να ανακοινώνεται αύξηση 50 ή 100 ευρώ όταν ένα μεγάλο μέρος επιστρέφει αμέσως στο κράτος μέσω φόρων και εισφορών.
Ο εργαζόμενος θέλει μικρότερη φορολογία, όχι για να πανηγυρίσει με ένα δελτίο Τύπου, αλλά για να μπορεί να πληρώνει τον φόρο του χωρίς να χρειάζεται να κάνει λογαριασμό μέχρι το τελευταίο ευρώ.
Θέλει επίσης κάτι ακόμη πιο δύσκολο: Να πέσει το κόστος της ζωής.
Να ανοίγει την πόρτα του σπιτιού του και να μην αισθάνεται ότι το ενοίκιο είναι δεύτερη φορολογία. Να μπορεί ένας νέος άνθρωπος να νοικιάσει σπίτι χωρίς να χρειάζεται μισό μισθό μόνο για τη στέγη.
Να πηγαίνει στο σούπερ μάρκετ και να μη χρειάζεται αριθμομηχανή για να αποφασίσει αν θα πάρει λάδι, κρέας ή απορρυπαντικό. Να βάζει βενζίνη χωρίς να κοιτάζει την αντλία σαν να παρακολουθεί χρηματιστηριακό δείκτη. Να ανοίγει τον λογαριασμό του ρεύματος χωρίς να αναρωτιέται αν πλήρωσε ηλεκτρικό ή… δόση στεγαστικού.
Αυτό θέλει ο κόσμος.
Όχι άλλα «δωράκια». Κανονικό εισόδημα.
Γιατί το επίδομα μπορεί να βοηθήσει μια φορά. Η μείωση του φόρου βοηθά κάθε μήνα. Η αύξηση του μισθού βοηθά κάθε μήνα. Η αποκλιμάκωση των τιμών βοηθά κάθε μέρα.
Και υπάρχει και μια μεγάλη παγίδα για την κυβέρνηση: να μπερδέψει το δημοσιονομικό πλεόνασμα με την κοινωνική ευημερία.
Ο πολίτης δεν ενδιαφέρεται ιδιαίτερα αν τα δημόσια οικονομικά βελτιώθηκαν, όταν ο ίδιος στο τέλος του μήνα δεν μπορεί να βγάλει τις υποχρεώσεις του. Θέλει να δει το αποτέλεσμα στο πορτοφόλι του.
Γι' αυτό η φετινή ΔΕΘ δεν χρειάζεται να γίνει διαγωνισμός «ποιος θα ανακοινώσει το μεγαλύτερο πακέτο».
Χρειάζεται να απαντήσει σε πέντε απλές ερωτήσεις:
Πόσα περισσότερα θα παίρνω; Πόσο λιγότερο φόρο θα πληρώνω; Πόσο θα μου κοστίζει το σπίτι; Πόσο θα πληρώνω στο σούπερ μάρκετ; Πόσο θα κοστίζει η βενζίνη και το ρεύμα;
Αν οι απαντήσεις είναι πειστικές, ο πολίτης θα τις καταλάβει.
Αν είναι απλώς ένα ακόμη πακέτο από «δωράκια», επιδόματα και ωραίες λέξεις, υπάρχει κίνδυνος να συμβεί το αντίθετο από αυτό που περιμένει το Μέγαρο Μαξίμου.
Γιατί ο κόσμος έχει πλέον μάθει να ακούει τις εξαγγελίες.
Αυτό που θέλει τώρα είναι να τις βλέπει στον λογαριασμό του.
